woensdag 31 december 2014

Oudejaarsdag...; verplicht winkelen en oh wat is moe. Maar ja, ik moest mee, alles was de laatste keer althans Pubertje. Troosteloos, rustig, grauw en opruiming, de bordjes waren misleidend en we hadden het snel gezien. De telefoonwinkel, mijn humeur ging steeds verder naar beneden, wat een geneuzel, laat ze geld vragen voor dat eeuwige gepreek. Het begint er op te lijken, als het geld op is dan maar in de winkels lange tijd de ander ophouden om de tijd door te komen. Telefoon was kapot en de kaart was ook allang niet meer geschikt voor het apparaat. Wijs hield ik mijn mond, maar inwendig wat een wegwerpmaatschappij, de telefoon was amper gebruikt en nog mooier door de stekker van mijn vorige mobiel eruit te trekken was ik verplicht om een ander aan te schaffen. De kledingwinkels hangen vol met goedkoop, glitter en kunststof, de prijskaartjes liegen er niet om. We worden aangehouden door een verkoper van een welbekende uitgever; 'nee dank je, ik heb het even gehad hiermee' Een gesprek volgt en hij is mij dankbaar. Ik wees hem erop, jij krijgt de schuld dat je informatie achterhoud, de klant kan gewoon het termijn volledig betalen en de uitgever gaat weer vrijuit. Mooi systeem en wie niet oplet is gewoon de dupe. Een andere jongeman, passief doet hij zijn werk als verkoper. Dochter best wel boos op zijn gedrag maar als er een gesprek op gang komt, blijkt hij wordt ontslagen mag weer thuiszitten en begint maar evt. weer een opleiding, hij moet wat. Als ik hem iets aanreik, vraagt hij, dan moet ik bij u zijn, waar zijn zulke mensen waar ik dit kan leren? Die zijn er niet, het zit allemaal in jou, het wordt je niet geleerd... al wat binnen in de mens zit is een talent, een gereedschap, een energie die met *Buiten* verbind en dat is ook de energie van 2015. Ik keek vandaag en zag vooral de jongeren, een enkel woord, een blik, het was voldoende en op de terugweg dacht ik; wat doen wij onze jongeren aan, ze zijn zo waardevol, zo vol energie en wijsheid. Mijn wens is dat 2015 het jaar is waar Energie, Liefde en Licht zich verbindt met velen. We spreken over buiten, maar laat dat wat Binnen ons is zich verbinden met Buiten en nieuwe mogelijkheden op elk gebied zullen doorgang vinden. 


Wees Dankbaar voor de lessen van 2014, voor de inzichten die je hebt verkregen! Ik wens iedereen een Fijne en Liefde_volle Nieuwjaarswisseling toe!



maandag 29 december 2014

Denken is onwetend, voelen is Weten...: we zijn verdwaald in de vele kennis, kennis is geen weten, kennis is ook geen waarheid. Voelen, meditatie is weten, is waarheid. We worden overspoeld door de media, de social_media beheerst ons leven, de vele apps leggen ons weten lam. Zelfs bij de supermarkten met een blik op de voorpagina's op de kranten begon mijn maag al te draaien, zoveel angst wordt gekweekt, zoveel illusie in een ogenblik tijd. De laatste dagen van het jaar, steeds minder behoefte aan het internet, steeds meer tijd voor gewoon stil te zijn, meditatie en een frisse wandeling buiten. Plannen die ik ooit had, dalen dieper in, krijgen meer vorm, heel anders dan mijn denken het had bedacht. Al die voorspellingen, ik wordt er angstig van; het is niet zo als men voorspelt, er is een diepere betekenis, wat heb je getransformeerd, wat nog niet... neem de tijd om afstand te nemen van buiten, de afstand is er al, al zijn we ons daar niet bewust van. Neem de tijd om naar binnen te gaan, stil te zijn... daar is geen afstand, daar is weten, jouw waarheid en ook die waarheid is niet blijvend. 



zondag 28 december 2014

Oud en Nieuw...; natuurlijk miste ik mijn waterkan, een ongelukje na de verhuizing, scherven brengen geluk dacht ik elke x en langzamerhand vervaagde de herinnering aan mijn waterkan. Ik had hem nog, mijn kwasten staan erin, maar mijn verlangen verdween met de jaren. Tot het moment dat mij werd ingegeven even ergens te kijken en ja hoor, de waterkan. De glazen stonden er ook bij, maar ach zeker nog een x een verhuizing en geen enkel glas blijf heel. Gisteren stond ik oog in oog met de glazen bij de kringloop. Warempel, dit is geen toeval en met glazen kwam ik thuis. Ooit had ik het cadeau gekregen van mijn partner, in rumoerige tijden, andere dingen kregen voorrang boven de luxe en welvaart, dus ook het glasservies. Dit jaar was het anders, op het moment dat ik er bewust naar keek, waarom een paar belangrijke stukken uit het verleden toch weer nieuw leven kregen ingeblazen, had het allemaal te maken met herstelde en herenigde relaties. In Groei, Vrijheid, Welzijn, in het bewustzijn van gevoel voor het_zelf en niet steeds meer naar buiten gericht. Oud en Nieuw zal niet meer het traditionele feest zijn van een afsluiting van een jaar. Gelukkig maar, als ik de mensen hoor praten dan denk ik weleens; waar zijn jullie gebleven, meedoen met alles, ontevreden zijn met wat jullie bezitten.. sluit het jaar af, definitief en daarmee ook het meegaan in het Collectief!



zaterdag 27 december 2014

Relaties...: Op eigen benen staan houd in binnen relaties de vrijheid te nemen om als individu je eigen te ontwikkelen. Relaties zijn leermeesters, spiegels.. is een les geleerd verdwijnen ook de betreffende leermeesters. Relaties dienen uit elkaar te groeien, enkel om patronen, oude karma stukken te doorbreken. De meeste relaties zijn niet gebaseerd op Liefde, maar op verschillende stukken oude onverwerkte emotie's of trauma's. Al te vaak beeindigen velen in emotie de relatie om vervolgens weer een andere aan te gaan met de niet geleerde les. Ouder_Kind relatie zijn ook veelal verstoord mede door de luxe en welvaart en onverantwoordelijkheid die de laatste jaren in hoog tempo zijn versneld en ingeburgerd. Relatie is ook, de relatie met jezelf, maar ook hier verliezen zich velen door zich te binden aan een groep, aan een spirituele beweging, aan politiek of juist weer aan een nieuw denken gebeuren. Opnieuw afhankelijk van buitenaf en buiten is altijd een sekte, net als de binding van gevangenschap binnen elke relatie. Wees een Individu binnen de relatie, te midden van de maatschappij, dan pas kan men spreken van de Verandering of op eigen benen leren staan!



vrijdag 26 december 2014

Meditatie...: dieper, dieper ging het. De pijn klopte, de ademhaling oppervlakkig, dieper indalen. Heel rustig; dit is niet mijn lichaam, niet mijn ziel, alsof ik de verbintenissen los liet en nog dieper me mee liet nemen. Zoveel spiegels, in hoog tempo waren voorbij gekomen. Mijn ogen deden pijn en ik stelde een vraag. Het antwoord werd gegeven in razendsnel voorbij gaan van gebeurtenissen, niet de ander was de schuld, ik had deze les gekozen... niets is fout of goed, het zijn gekozen lessen verpakt in gebeurtenissen. Mijn ademhaling werd rustiger. Waren we allen zo blind, we hadden zoveel en we zijn het vergeten. Mijn ogen deden pijn van het leed wat ik zag, de oordelen die werden gegeven... soms sprak ik en draaide de energie. Iedereen heeft in deze dagen behoefte aan liefde en vooral in de vorm van gehoord te worden. Velen zijn zo bezig met de media, dat hele gesprekken die worden gevoerd bestaan uit illusies. Het wordt rustiger, meer in het nu, dankbaar voor de mooie momenten, dankbaar voor het zelfs vastleggen op foto's; mijn trots, mijn liefde en mij innige geloof in alles! Deze Kerstmis gaf me een groots geschenk. Kerstmis heeft zijn waarde en glans verloren zoals het was, maar het Licht scheen helder van mens naar mens. Hoe heeft het zo ver kunnen komen, dat we ons verloren in onze hebzucht en de liefde verloren. Liefde kun je niet verwoorden, liefde is een energie die wordt geboren door je Leven te gaan leven voordat het voorbij is! 


dinsdag 23 december 2014

Kerstwens...: Het wordt stil, ik geniet van de laatste dagen van het jaar. Zoveel mogen ontvangen in stilte, in liefde voor en met elkaar. Het was een heftig jaar, dat kan ik niet ontkennen. Een jaar met dalen, een jaar vol angsten en onzekerheden, een jaar waarin ook dierbaren ons hebben verlaten. Ook het jaar, voor hen die de hoge golven doorstonden een draaiing. Minder angsten, meer waarheid, meer stilte, acceptatie. Een wakker worden en wankel op eigen benen gingen staan. De dagen worden steeds stiller, ik ben dankbaar dat dromen werkelijkheid zijn geworden. Dankbaar dat we deze dagen ook bewust vieren in liefde en licht. Vooral de laatste maanden gebeurde er zoveel, als ik terugkijk dan kijk ik verbaasd; ben ik dat... Ja dat wordt ik steeds meer, mijn doel wordt steeds helderder, mijn verwachtingen minder en vaak al helemaal niet. Waarheid doorleef je, geef je door. Waarheid is los van alle verwachtingen, oordelen en verlangens. Net was ik even een paar boodschapjes aan het doen en een buitenlander staat er een krantje te verkopen. Hij krijgt van mij weleens een broodje, een vriendelijk praatje en nu riep hij mij. In gebrekkig Nederlands vertelde hij over zijn familie, zijn dochtertje nog achtergebleven. De hoop op een beter leven, werk, voedsel... Verteld het niet iets over ons allemaal; we zijn zo rijk en toch velen zijn ontevreden. We dragen maskers om te doen alsof. Laat deze kerst voor ons allen dagen zijn dat we vieren Vrede, Liefde en Licht in ons eigen Huis. Dat is mijn Kerstwens voor jullie allemaal; wees Dankbaar, wees Liefde en heb Vrede in je Eigen Huis! Liefs, Jacky


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

maandag 22 december 2014

Storm raast de laatste stukjes duisternis naar het Licht, velen verblijven in angst, in droefenis, in onwetendheid. Gewend te zoeken buiten zichzelf en elke x weer terug te komen waar men begon. Twijfels, scheurtjes naar buiten toe, herkenning in het worden te gehoord. Explosies van emoties of ingehouden. Krampachtig vastgehouden zet het zich vast in lichaam en geest. Iedereen weet het zo goed, voor de ander... De storm raast de laatste stukjes duisternis weg; bijzonder, in de leegte die achterblijft zijn woorden overbodig. Alle antwoorden zitten verborgen, gewoon in jezelf!



donderdag 18 december 2014

Ontevreden, onverzadigd en steeds maar weer die drang naar meer... we blijven nemen, we zijn tot ver bereid te gaan, tot de hoge inzet van onze kinderen om te blijven nemen om nog voor het Einde verzadigd te zijn. Nimmer stilt de honger, de prijs is hoog, de inzet van onze kinderen en zij ondergaan hun lot. Hoe kan het ook anders, als de ouder ontevreden is in al zijn jaren, wat is dan het lot van het Kind? De toekomst is hen ontnomen door maar te blijven nemen en in deze Tijd er is niets meer te nemen. We zijn hier om ons eigen leven te leren leven, we zijn hier om de weg te zoeken naar hetzelf en niet om de Tijd te verlengen die we hebben te gaan door onze kinderen in te zetten. Niemand kan vertellen wanneer het ons einde is, maar velen zijn er bang voor, het einde is niet definitief, het hoort erbij. Voelbaar dat iets nadert, iets definitief voorbij, velen zullen vallen het onbekende in... met een glimlach, het op eigen benen leren staan! We hebben zoveel, we zijn van alles voorzien, het is ons denken dat ons in de greep van slavernij houdt, en ons denken dat steeds van onze kinderen neemt! 


woensdag 17 december 2014

Doorgaan, doorgaan, we moeten nog zo veel, 1 moment rust is al te veel. We moeten dit en we moeten dat en een simpele oefening als; ga maar eens 10 minuten zitten en doe helemaal niets, maken de hersenen overuren. Dat zijn ze niet gewend. We moeten dit en we moeten dat en we raken in de stress als we iets missen van buitenaf. Alsof het leven bestaat uit zoveel erin proppen en eruit halen voordat men sterft. De dood dat is een zekerheid, die komt maar ook de gedachte; had ik maar meer met mijn Leven gedaan. Al die gestreste en doffe blinken in ogen, we moeten nog zoveel en we blijven positief... nou ja, om vervolgens een heel verhaal af te steken dit is niet goed en dat is niet goed en iedereen is ziek. Bijna geen tijd om naar me zelf te luisteren, is er nog wel een gezond mens, zonder hoge bloeddruk, slechte benen, allergie zus en zo om van al die termen nog maar te zwijgen. s'Avonds plof ik moe op de bank, breiwerkje in de hand, niets moet tik tik tik doen de breinaalden en heel tevreden denk ik; wat heb ik het Goed. Je hebt maar 1 leven, open je Hart en heb Lief. Laat je verrassen en kies elke x opnieuw voor het onbekende, soms moet men lijden om vervolgens te groeien en dankbaar al die mooie wonderen die opbloeien mag ontvangen.



dinsdag 16 december 2014

Hype....: daar wordt je wakker op de vroege ochtend, helder keek ik om me heen. i.p.v van vrede en in vrede samenwonen was het leven bepaald door volgen en afhankelijk zijn. Ieder was bezig met zijn eigen, met meer vergaren van welvaart, van wentelen in ziekten verhalen en met emotie het afschuiven naar de ander toe. Vrede, men kon niet spreken van vrede, men gunde elkaar het daglicht niet in de ogen. Vertelde je de waarheid, werd je al gelabeld. Deed je niet mee, dan lag je er buiten en dan al die systemen, alsof die de problemen oploste... helaas het is geen sprookje, situatie's verergerde er alleen door. En dan die hype die er heerst, de hype rioolgassen genaamd, alsof we langzaam worden vergiftigd in ons eigen huis. Ik spreek een paar mensen en dankbaar hoor ik hun aan, nee, ik stelde me niet aan, rioolgassen al een jarenlang probleem. Maar al klaag je de kop scheel bij de gemeente, er wordt niets aan gedaan. He, dat klinkt bekend op vele terreinen en dan, die gassen zijn gevaarlijk mevrouw, tja, vertel mij wat. Met een opgelucht gevoel richting huiswaarts, waren dat mijn woorden niet gisterenavond laat; ; al die tijd heb ik wel degelijk de waarheid gesproken, niemand luisterde, iedereen was bezig met te vergaren en nu, ik luister naar mezelf. De waarheid houdt zich niet tegen en de dag zal ook spoedig aanbreken dat het ontwijken, het grote verweer tegen waarheid en ook tegen het belangrijke instrument op deze Aarde zal breken. De mens is het enigste ras wat gezegend is met een Hoger Bewustzijn, Energie opwekken en doorgeven i.p.v van uitputten van grondstoffen, van de Mens. Ach ja, wat vlekjes op de huid, wat vage oogklachten, maar de ramen dicht en het werkt. Dank voor zomaar een deling, een bevestiging in gelijkwaardigheid. De mens is voor mij belangrijker dan het het opvolgen van welk soort of systeem. Het is niets meer dan geld verdienen, de mens onderdrukken en dan toch maar blijven preken over Vrede? Ik wens ieder Vrede in zichzelf, een luisterend oor en welkom, dat je gewoon hier bent! (ik durf het bijna niet te zeggen, maar mijn stopwoordje is; wat een puinhoop! ohhhhh)


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

zondag 14 december 2014

" Moet ik de dokter bellen? dit gaat niet goed, klonken de veronrustte gezinsleden. Nee. geen dokter en ik zakte steeds verder weg, alles viel uit, spraak, gewrichten en de intense pijn werd sterker. De uitgekozen film van mijn pubertje had me geraakt. Van binnen was ik bij, gewoon bij en ik zag en voelde hoe mijn lichaam reageerde en ik gewoon bleef liggen, laat maar door me heen gaan. Het ging razendsnel, net als de film, die ging over een trein die in hoge snelheid rond de Aarde liep, buiten de trein was geen leven meer. Elke wagon stond voor de lagen waarin de mensheid is verdeeld. Hoe meer naar voren, hoe meer welvaart, luxe en voedsel aanwezig was. Maar ook een trein heeft geen eeuwig leven en onderdelen vielen uit, kinderen uit de laagste wagon werden ingezet om de  onderdelen te vervangen. Een trein die alleen kon blijven rijden door het keurig in balans houden van een systeem, wat ook op den duur scheuren vertoont. De trein die ons symboliseert hoe we gevangen zitten in het leven, het lichaam, bestuurd al eeuwen lang door een systeem. Waar menszijn, voelen niet worden geaccepteerd. Mijn geest werd rustiger, mijn lichaam herstelde zich, het was al laat op de avond en om een stap uit die gevangenis te zetten was heel simpel achteraf. Men blijft in hun eigen denken, hun eigen opvattingen en systemen zitten. Velen zijn zo angstig dat ze buiten hun Huis vertoeven, niet geaard zijn. Religie is niets meer dan jezelf letterlijk te legen van al die woorden, al die oude stukken, eeuwenlang meegedragen. Pijn verteld zoveel en laat de pijn gaan als wolken die voorbij drijven. Handen die gesloten zijn, handen gevuld met denken, met angst, met niet te worden geaccepteerd en de hand stroomt door de weerstanden heen... warme energie, helende energie, vol innerlijk zelfvertrouwen! Men is teveel gericht op de buitenkant van het Huis, pracht en praal, tellen we mee. De binnenkant blijft gesloten, harde emoties zetten zich vast en vinden wel een plek naar buiten. Ons leven is niet langer te verblijven in die trein rond de Aarde, ons leven is de deur te openen en onze voeten op de Aarde te zetten en de de lucht te aanschouwen!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

zaterdag 13 december 2014


Onbalans....: wat is er aan de hand, mijn gevoel wilde me iets vertellen maar verwoorden kon het niet. Ik ving een nieuwsbericht op en ik dacht, dit volk is volkomen doorgedraaid, hoe kan men een land leiden en weer stopte mijn gedachtenstroom. Dan maar boodschappen en langzamerhand werd me al weer iets duidelijker en ik gaf aan, we gaan nu elders, hier is het mis. Na maanden weer terug deden we onze inkopen, het voelde goed. Maar eenmaal in de auto een diepe emotie naar boven alsof ik van buiten naar Nederland keek. Wat deed men de mensen daar aan, de vele regels, de onzinnige wetten, elke dag meer het beroven van de mensen en de natuur. Het blijven inspelen op de economie, het erin hameren; koop, koop... het is kerstmis en de prijzen van voedingsmiddelen verdubbelen en zelfs nog meer. Aan de andere kant de bezuinigingen, het liefst ongemerkt, zodat de burger het niet in de gaten heeft en gewoon doorgaat met zijn stokoude gebruiken. Kerst, een maand waarin de politiek en economie zich vergrijpt aan de burger. Onbalans, de economie is belangrijker, de natuur gehalveerd. De mensen willen meer en meer, behalve gewoon eten, het is een product van de economie niet die van een brandstof voor lichaam en geest. We hebben helemaal geen voedselbanken nodig, geen onzinnige prijzen die worden uitgedeeld als kerstgeschenk. We hebben allen recht op normaal voedsel tegen een normale prijs. We hebben recht om weer naar onze natuur te luisteren, ons lichaam te respecteren en zorg voor te dragen. Kijk ik naar de #Zorg ach welja al die bezuinigen, al die ontslagen maar gaat de aandacht werkelijk uit naar al die mensen die de dupe zijn geworden van onze Zorg een goed draaiende industrie. Luistert iemand wel naar die ander, hoe ze in het net van de zorg gevangen zitten, hun denken bestaat uit louter en alleen de medische taal; ik heb dit, ik heb dat, mislukte operaties, therapieen die niet aanslaan. Onbalans, in nog geen 50 jaar is ons land gegroeid in Economie, welvaart, Natuur werd minder, Liefde verdween. Kinderen die ontsporen, relaties die uiteen gaan. Ziekten die als virussen rondgaan, voeding verslechterd, versuikerd, op ingredienten bezuinigt in prijs verhoogd. We mogen terug naar we hebben genoeg, een simpele maaltijd, een wandeling in de natuur. Jonge ondernemers een kans geven, maar nee, de huurprijzen rijzen de pan uit. Met een diepe emotie verlaat ik ons buurland; Nederland, het land waar men de burgers gevangen zet, waar ieder schreeuwt om verandering, waar aan goede doelen en leed wordt verdient. Leer te kijken naar die andere kant, en al is het niet makkelijk, al verdien ook jij er de kost mee... laat liefde in je Hart naar buiten stralen, we hebben allen ervan geprofiteerd, we hebben allen meegeholpen aan de uitputting van het velen. Dus nu niet zeuren, draag je steentje bij al is het alleen om kwetsbaar nu te zijn!


donderdag 11 december 2014

Heling...; Handen die geven en blijven geven, handen stromen... blijf geven, stop nimmer met te delen, met geven. De ochtend begon met een gezonde gedachte, ik wil niets horen, helaas ving ik het nieuws op. Een visioen trok aan me voorbij; onwetende laten zich gewillig leiden naar de slachtbank, niet door dat hun denken aan het systeem voldoet. Tekort denken, vasthouden aan en lief gevonden worden, ook al een mooie term. Doe jezelf tekort en geef aan de ander en je voldoet aan de maatschappij. We volgen alles op, de ene label na de andere, het ene advies na de andere en op voedingsgebied is het al helemaal een chaos. Staan we er niet bij stil dat de Aarde zorgt voor de groei van ons voedsel, niet 1 of andere Monsato of insecticide. We krijgen het binnen, dat klopt, maar de Aarde geeft het ons. We willen steeds maar meer en meer, wanhopig klampen we ons vast aan elke strohalm. Heling begint bij Hetzelf, een ander kan jou nimmer genezen, Heling is verbinden met jezelf, steeds meer liefde ervaren in jezelf, steeds meer bij jezelf blijven, steeds duidelijker voelen en horen wat goed voelt of niet voor jouw lichaam. Duurzaam is ook een mode woord, om maar te zwijgen van duurzaam met warmte om te gaan. Kijk in de winkels en vooral kleding, duurzaam materiaal vervaardigd uit plastic, dat vraagt om huidproblemen net als synthetische stoffen en een trui, die zijn spaarzaam. Wees matig, wees tevreden met minder voed je met wat de Aarde geeft en niet wat de industrie vervaardigt. Tal van producten, de basis zijn vervangen door middelen die men dagelijks gebruikt, het zijn stoffen die juist het lichaam, de aderen dichtslibben. Kleed je met natuurlijke materialen en kleed je op het getijde van het jaar. Synthetische producten geven tal van lichamelijke ongemakken om maar niet te spreken van brandgevaar. We dienen weer respect te hebben voor de Aarde en niet voor ons tekort. We dienen weer te zorgen en verantwoordelijkheid te dragen voor ons lichaam en onze geest en niet blijven vastklampen aan wat de Maatschappij ons geeft... nou ja geeft, er wordt ons steeds meer ontnomen. De hele Westerse Maatschappij is gericht op verdeling en niet op Eenheid, dat vraagt ook om oorlog, om strijd. Gevende Handen, geef eerst aan jezelf en stop nimmer met Geven!!!!


 

woensdag 10 december 2014

Rijkdom...: "Jij bent rijk, misschien niet in geld maar wel in ervaring!" Zegt iemand tegen mij. Met een glimlach denk ik even terug, het waren mijn eigen gedachten, wat een rijkdom bezit ik. Ik heb zoveel en vaak wil het zo graag delen aan en met anderen. Mensen denk niet in tekort, we hebben geleefd in een illusie, een valse droom en men leefde al die tijd in een tekort. Ik ben opgegroeid naar hoe men het noemt welstand, maar ik voelde me er niet thuis, ik was liever op de boerderij, de dieren, de natuur en de eenvoud. Ik miste het gevoel van liefde en ik zag zoveel als klein kind. Geschenken geven geen liefde, geen geborgenheid, geen vertrouwen maar de liefde ontbrak. Ik leerde met weinig of niets rond te komen en als ik iets nodig had, kwam het wel, maar niet door vechten, strijden en bedelen. Ook de laatste tijd voel ik zoveel, er is zoveel pijn, verdriet, onmacht en een tekort aan liefde. Angst, waar gaan we naar toe. Ik kan geen antwoord geven op die vraag, van binnen voelt het goed, we gaan een andere tijd in, een tijd waar liefde zijn licht laat stralen. Waar geen angsten zijn maar blijdschap, waar mensen elkaar weer vinden, in zichzelf en in de ander. Waar innerlijke vrijheid een bijdrage levert aan het behoud van de Aarde. Rijk aan ervaringen, dankbaar zijn in het moment, de warmte van jezelf en je huis voelen. Dankbaar zijn met een simpele levenswijze, dankbaar zijn voor de Kracht die altijd in me zit om door te gaan, die mijn ogen opent voor mijn eigen waarheid, mijn leven. Dankbaar voor wat mijn voorbeeld doorgeeft aan anderen en soms tot ontroerend toe voelen hoe ze naast me staan, ieder hun eigen leven gaan leiden vanuit hun gevoel. Ik ben een rijk mens, wat mijn ogen zagen, mijn gevoel voelde, het was de realiteit. Ieder mens heeft een binnenkant, leer eerst naar binnen te gaan bij jezelf en zie daarna ook de *Ander*, denk niet langer in tekort, denk aan de rijkdom, overvloed wat in ieder aanwezig is!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

dinsdag 9 december 2014

Kind zonder thuis... zomaar een Kind, een diepe deling, vochtige ogen en een gebroken Hart. Waanzin hoe snel we kunnen oordelen, waanzin hoe snel men kan straffen, waanzin om een kind een bepaalde vrijheid te verschaffen zonder dieper te gaan. Uiteindelijk spreekt men niet over Vrijheid, maar het in gevangen houden van slavernij. Kind zonder thuis; mensen kijk en voel wat dieper, oordeel niet gelijk, een kind spiegelt ons en het heeft het zwaar. Zomaar een Kind, hier op straat en ik sla voor even mijn armen om hem heen! Ieder kind verdient een Thuis, ieder kind verdient het om zich te ontwikkelen, ieder kind verdient liefde, acceptatie... hun Harten zijn zo gevuld met hunkering naar Liefde en Licht!



maandag 8 december 2014

Gedachten zijn net als golven, ze komen voorbij en dan zijn ze verdwenen. Velen blijven zwemmen, watertrappelen. Golven zijn ondiep, men blijft aan het oppervlakte. Golven zijn er om in te duiken, de diepte in, het niet meer weten, het onvoorspelbare. De laatste dagen gaat er zoveel voorbij, zoveel plaatjes; illusie en realiteit. Waar woorden stoppen en zwijgen begint. Waar men samen verbind in eigen waarheid, ieder voor zich en toch in de kern 1. Mensen willen vrijheid maar blijven afhankelijk, ze zoeken het hier en daar om de pijn, de eenzaamheid niet te voelen. Bijzonder, in het hart geraakt, de bestaande zorg loopt af, mensen hebben geen vertrouwen meer erin, sommige worden zich bewust hoe afhankelijk en ziek ze zijn geworden, hoeveel liefde eraan hun voorbij ging. Ze keren naar binnen, luisteren meer naar hun eigen intuitie... bij het voelen en bewust worden hiervan, zoveel respect, zoveel liefde dat ik voelde. Woorden doen vaak pijn, zijn net gif, pijlen uit emotie die op anderen worden afgevuurd. Wees een individu, meer niet, wees maar 1 met je gedachten, voel maar hoe je spartelt en zwemt en de overkant niet bereikt. Durf te duiken de diepte in, alleen door te duiken kun je je waarheid vinden en wordt je steeds meer een individu. Een zeer belangrijke levensles vandaag voor mij; een vraag die werd beantwoord, niet omdat ik dat ik erom vroeg ditmaal, ik had het losgelaten, ik deed het zwijgen eraan toe en het kwam van alle kanten naar mij toe!


zondag 7 december 2014

In Stilte wordt Gehoord...: een wonderlijk Sinterklaas weekend; de 1 viert met haar broodjes haar geslaagde operatie na een jaar, stralend,vrolijk, dromerig en vooral, ze weet wat ze wil. En wij blijven achter en besluiten het om met de anderen te vieren, een samenzijn in deze tijd. Bij het samen aan tafel gaan horen we elkaar aan, ieder verteld zijn eigen waarheid en bijzonder, vandaag de tranen, tranen van dankbaarheid, van Liefde. De prijs was misschien hoog, tol werd geeist maar vol respect en liefde vult mijn *Hart*... de reis is voltooid. Verantwoordelijkheid nemen en dragen in deze tijd, het voelen van de pijn en toch leren op eigen benen staan. Liefde die stroomt, nu uit het Hart en vooral deze zin; ieder verdient het om Natuurlijk te sterven en niet in leven te worden gehouden. Ieder heeft zijn verleden, hoe hard het ook kon zijn, maar men blijft teveel vast houden aan i.p.v te leren houden van hetzelf. Ik weet, het is een vreemde wereld, dagelijks zie ik de vele plaatjes voorbij komen, mijn verleden, zo herkenbaar en toch, met in mijn Hart het plaatje van die bijzondere maaltijd waarin ieder werd gehoord. De maatschappij is een illusie en die wordt gevoed; maar onthoud; al wat door het *Denken* wordt bedacht en uitgevoerd, maakt uiteindelijk krankzinnig! Verlies je niet in je naaste, wat spiegelen zij jou? Veel angst en onveiligheid, kan ook niet anders, zekerheden worden afgebroken en de Toekomst kan niemand bepalen. Onveiligheid zit in jou, stuur liefde naar jezelf, wees een moment stil, verlies je niet in de ander, niet in de media, niet in de politiek, niet in een of andere religie, verlies je niet in je denken. Wees gewoon Stil!!!!


vrijdag 5 december 2014

Waarheid...: waarheid kan men nergens leren, niet in boeken, niet cursussen maar de Stilte in gaan. Waarheid is handel geworden, waarheid en religies zijn handel geworden, de verkoper voldoet aan de vraag en komt met het aanbod in het vele aangeboden handel. Waarheid kan alleen maar gevonden in jezelf. Het verteld ook hoe afhankelijk we zijn, hoe wankel we op onze benen staan, hoe angstig we zijn en zeker nu, in deze tijd, het Duister blijven voeden, verwachten van een ander of jou die de Waarheid aanreikt. Ieder draagt zijn eigen waarheid met zich mee, maar waarheid is geen kennis, waarheid is ervaren. Ik kreeg een inzicht deze dagen; velen zijn niet dankbaar met wat ze hebben en bleven maar hunkeren naar meer. Een land wat door Nederlanders is opgebouwd, een land wat voor gedeelte gebouwd is op water door Nederlanders, we zijn niet dankbaar met wie we zijn, wat we in ons mee dragen, wat we hebben opgebouwd en het wordt ons ontnomen. Niets is ons eigendom, onze zekerheden zijn niet ons bezit, onze kinderen zijn niet ons bezit, ons land, ons huis, niets is ons bezit en toch zien velen het als bezit. We blijven zoeken, we blijven onze hand verwachtingsvol uitsteken met 'help ons' en velen draaien zich om en gaan met gevulde hand weer verder op de oude voet. De hand wordt steeds sneller leeg. 'Een gat in de hand" komt mooi op zijn plaats, ieder heeft zijn eigen waarheid en die waarheid vindt men alleen door te ervaren en ervaren doet pijn in bepaalde situaties. Maar pijn is nodig om te voelen en om te groeien. Verkondig geen waarheid, ik kan jou de waarheid niet vertellen, niet leren. Waarheid is de ervaring, meer niet!


 

woensdag 3 december 2014

Bedreigingen...: er werden harde bedreigingen geuit tegen mij, flarden kwamen binnen en de nacht liet het licht schijnen op de Spiegel. Ik werd teruggenomen in de tijd, ik voelde de pijn onder mensen en tegenover elkaar. Alsof ik niet bestond, systemen die faalde door enkel woorden te misbruiken, onrecht wat werd beloond en recht wat aan de kant werd geschoven. Bedreigingen werden gevoed, zeker door het systeem. Onveiligheid in jezelf, in je Huis en in je omgeving. Onwetendheid met gebruik van woorden berokkent veel schade. Verlagen van energie maakt de mens een slachtoffer en afhankelijk van anderen. Tranen die stromen na al die tijd, het voelen van de pijn die ik bij droeg. Verdwaasd zitten we aan tafel, het Licht dat gaat schijnen, zonder woede, zonder woorden, laat maar gaan. Er heerst zoveel pijn en onwetendheid, maar bovenal het onveilig voelen in hetzelf. Stuur Licht naar al die plekken... de grootste bedreiging was ik voor mezelf, teveel naar buiten gericht en niet naar mezelf! Zelfvernietiging door niet te mogen voelen, door niet te Zijn. Het verleden zijn enkel woorden, laat het je leven niet bepalen in emotie's, voel, door voel en laat het gaan!



maandag 1 december 2014

Gewoon Stil gaan we ons gangetje, de deur naar Buiten is gesloten. Af en toe komt er iets binnen en verbaasd wat zich voltrekt onder de massa. Soms voelt het als een storm, een oorlog een oproep voor Revolutie... die hebben niet veel geleerd. Hoe kun je ondankbaar zijn met het Leven, een Kind wat ondeugend is krijgt op zijn tijd straf, een correctie. Maar de Mens, nee, die sluit zijn ogen, heeft al zoveel gekregen en genomen in het Leven en wil steeds maar meer! Gewoon je gangetje gaan, je eigen ding, je eigen Hart volgen. Liefde is zoveel belangrijker dan al die luxe en al die strijd om verandering. Verandering begint bij jezelf, niet bij de ander, niet bij 1 of andere schreeuw of kreet. Verbaasd ook dat niemand het heeft over die verandering in zichzelf, die niet ziet, die niet hoort hoeveel kracht in de mens wel niet zit. Eenmaal gehoord krijg je verhalen en de massa is maar bezig met schreeuwen, strijden en de hunkering naar meer en meer. Ik geniet van het Thuis_zijn, wij allen zijn ieder moment dankbaar en ook deze Decembermaand nog intenser. Vrolijke lichtjes, de kerstboom die staat... ons pubertje heeft geloof ik een trauma ergens opgelopen met een Smile en zie ons rustig genieten in ons warme huis! Alles komt aan het Licht en dat is maar goed, de geschiedenis mag niet worden herhaald en van binnen voel ik vertrouwen; de energie zet door en wat zal ons dat wel niet geven aan vernieuwde technologie. Daarom houd ik me niet bezig met Duurzaam, met al wat niet goed is, met tekorten... als we doorgaan op de oude manier putten we daadwerkelijk onze Bronnen uit!


 

vrijdag 28 november 2014

Echt zo'n dag van dat het niet wil, moe, munt van alles en iedereen. Kom op, ik laat me niet kisten en met zware oogleden neem ik plaats achter de naaimachine. Ze gaat een paar daagjes ertussen uit en de garderobe moet even worden aangevuld. Ik denk nog; van wie heeft ze dat toch; Pietje precies, ze weet precies wat ze wil en al strubbel ik tegen, zij heeft het volste vertrouwen; ma, dat lukt je wel. Niet op zo'n dag, ik haal alles door elkaar en het eindresultaat, uithalen maar weer. Soms dwalen mijn gedachten af. En op het moment dat ze binnen komt, ligt het rokje klaar. Ze voelt zich niet prettig, ze heeft wat gegeten en het slaat gelijk op haar darmen. Ja meid, dat krijg je ervan, wie evenwichtig eet, de juiste basis gebruikt komt zichzelf al snel tegen met het eten van bijv. junkfood.We ervaren het steeds meer, af en toe wat lekkers, brrr... dit is geen voedsel, dit is een brok suiker kleur en smaakstoffen met een etiket erop wat het moet voorstellen. Ik ga er altijd van uit, men moet gewoon eten, iedereen heeft iets anders nodig, maar als de basis al niet klopt, krijg je bijwerkingen en o.a. ook overgewicht. Maar ik zie het ook bij medicatie, veel plofmensen ineens. Ze vraagt zacht aan mij; het komt door mijn medicatie, niet door mijn voedsel. Voedsel, wat is nog echt... ik kan alleen maar aanreiken; zorg voor de juiste basis waarin alles wordt bereid. Overgewicht heeft ook te maken met vasthouden, hoeveel mensen houden niet vast, hoeveel mensen spartelen niet wanhopig van de 1 naar de ander en niets werkt, niet het gewenste resultaat. Voeding, water, lucht zo belangrijk. Let eens op je adem, adem je wel diep door of is je adem oppervlakkig? We hoeven ons niet bezig te houden met Buiten, we mogen ons richten naar Binnen en glimlach... 1 persoontje hoeft echt geen junkfood meer!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

donderdag 27 november 2014

Tijd, wat is nu Tijd? Tijd gaat snel, je bent niet in het verleden, niet in de toekomst en toch gaat tijd door je heen. Razendsnel informatie, niet van het verleden, niet van de toekomst, geen voorspellingen en geen kennis. Het is een verbonden zijn met dat wat in jou zit. Een naam, een gedachte, alsof een lijn wordt opengezet en je draadloos verbonden bent. Informatie wordt herkend en stroomt door hetzelf heen, verbanden worden gelegd, een zuiver zien, een helder voelen alles in een mum van Tijd. Tijd is een vorm van energie, hoe meer je bent verwijderd van jezelf, hoe langzame de tijd, hoe langzamer de grip om te begrijpen. Hoe sneller de tijd, hoe lichter en ontspannender we ons voelen, geen moeten, geen oordeel, en hoe opener we staan om te ontvangen, om beelden op te vangen, symbolen te verstaan en woorden te lezen tussen wat geschreven staat. Tijd, een belangrijke bron van Energie...... ach wat bazel ik nou, soms zijn de dingen zo simpel maar voor de ander niet. De 1 werkt met de satelliet ontvangst, de ander nog met een ouderwetse bakkeliet telefoon. De 1 is zijn tijd ver vooruit, nieuwsgierig door de snelheid en enthousiast over de vele mogelijkheden en de ander, ach, lekker ouderwets, ik blijf liever hangen op zijn tijd, lekker veel problemen en haperingen kan ik weer extra over klagen. Tijd, het kwam zomaar binnen, ooit mijn grootste angst, nu geniet ik ervan. Het gaat door me heen in hoge snelheid en als ik niet de juiste verzorging geeft, dan wordt de lijn op zijn tijd goed opgeschoond, de borstel erdoorheen, haperingen verholpen. We zijn energie, het stroomt door ons heen, we zijn verbonden met zoveel. Alle informatie gaat erdoor heen. We geven het vaak een negatieve bestemming, we luisteren niet, we stemmen ons liever af op het nieuws, op de tv, we googelen wat af i.p.v ons zelf af te stemmen op de juiste frequentie om helder, zuiver te ontvangen. Daar gaat mijn Tijd, geen wonder dat geen van mijn klokken op tijd loopt en toch weet ik feilloos wanneer het Tijd is!



De Mens, een product van de Maatschappij! Mooi, ook dat hoort bij de ondergang van de oude Maatschappij.
Als een Kind van Licht worden we geboren, het Licht wat zoveel uitstraalt naar de Mens toe maar wat we leerden te onderdrukken, Duisternis was immers beter om te verdienen, om de Economie te doen groeien en de mensen te belonen in de luxe, materieel en ook levens te verlengen. Ik werd genomen naar mijn verleden en zo helder scheen het licht. Het leven in eenzaamheid, de luxe waar we mee werden omringt, de pijn in het Kind. Ik keek toe had niemand in de gaten dat een kind gewoon liefde wil, een geborgen nest, een veilig thuis? Maar het licht scheen volop op al duistere plekken, dat had ik nooit zo bekeken; ze leerde mij verantwoordelijkheid te nemen, ze leerde mij eenzaamheid en een_zijn met de Natuur, ze leerde mij het geloof in al die mooie zonnestralen te behouden, te blijven Zien en te voelen. Ze leerde mij hoe in al die luxe en welvaart er nog zoveel is. Ze leerde mij creatief te zijn met weinig of niets en toch iets uit te creeeren. Ze leerde mij dat gezondheid bovenal eerst een gebrek aan liefde is. Ze leerde mij op eigen benen staan... losmaken van achter de Vader en Moeder te verschuilen. Ieder mens is verschillend, ieder mens heeft een eigen weg te bewandelen, laat de handen los van de Vader en Moeder. Ieder is een Kind van Licht, ieder pasgeborene is een Zonnestraal die verblijd, die Harten doen beroeren en wat doen wij; we luisteren meer naar wat ons wordt verteld wat en hoe we moeten opvoeden, hoe en wat we moeten eten, hoe we moeten leven? Er wordt ons niet verteld hoe te leven en voeding; ach als ik al die berichten lees; wat is nu gezond? we worden op een dwaalspoor gezet. Luister naar je eigen gevoel, handel naar je eigen gevoel, in ieder Mens zit een Kind van Licht en als ik nog even terugkijk naar mijn verleden. Woorden maken veel kapot, voor ons was geen keukentafelgesprek en samenanders, geen trainingen en coaches, maar gewoon leren te leven met al die mooie lessen die ons nu dagelijks spiegelen. 



dinsdag 25 november 2014

Wat willen we nu eigenlijk...? Goede vraag, we willen zoveel, we willen verandering maar we beginnen met geschreeuw. We willen rust, maar we stoppen ons vol met al wat men ons verteld. We willen Stil zijn, let eens op, hoe kun je nu stil zijn als je elke x weer met de massa mee springt en er weer in verdringt. De feestmaand komt er aan en we zijn zo druk en ik vraag me stilletjes af; druk waarmee? met luxe en veel eten, met luxe geschenken om naar de buitenwereld te stralen; kijk ons eens, wat hebben we het goed om vervolgens met de gordijnen dicht zachtjes te zeggen; ik wil dat het weer januari is.Wat willen we nu echt? angst weerhoud velen, angst om zekerheden te verliezen, krampachtig vast te houden aan die zekerheden die met de dag neer worden gehaald. Angst om te leven, angst om te spreken, angst maakt passief en passief maakt dat we druk met alles buiten ons bezig zijn. Er is niets nieuws onder de horizon, het was er al, maar al wat we blijven voeden spiegelt elke dag ons harder. Zij die angst uitoefenen op de massa zijn nog veel angstiger voor het ontwaken van de Mens, de mens is zoveel krachtiger en dan stel ik weer de vraag; wat willen we nu eigenlijk? En tevreden kijk ik om me heen, mijn kamertje ingericht, het voelt heerlijk rustig, knus en stil aan. Tevreden gezichten die het komen inspecteren; de tafel die staat, precies op tijd! 



zondag 23 november 2014

De lachende Boeddha...; meerdere keren viel de bladzijde open op het verhaal van de lachende Boeddha. Als men oprecht lacht om de realiteit die andere verwarren met de illusie, de schone schijn wordt men al gauw genoeg veroordeeld tot een gestoorde persoonlijkheid. Lachen maakt lichter, lachen werpt zijn licht op de schaduw, de duistere kant, lachen vervaagd de woorden; wat een komisch tafereel, een theater kunnen mensen toch opvoeren. Kijk eens om je heen, hoeveel mensen lachen echt, de meeste gaan gebukt onder de zwaarte van het leven, men staat niet op eigen benen, men zoekt wanhopig houvast aan vele kennis, woorden, dieeten, trainingen, coach. Men volgt de social media op de voet, overspoeld door duister. Men kan reageren en blijft veilig uit zicht. Door alles stromen de woorden licht en duister. Hoe meer men lacht, hoe lichter men is hoe meer licht eruit straalt naar Buiten toe. Ik was vandaag geraakt, in ieder zit het Licht, in ieder zit een lach die een andere kijk op het leven geeft. Het werd ons geleerd om niet te lachen, niet een kind te zijn, ons verschuilen om maar mee te doen aan de ellende die ons steeds meer voed. Een simpele lach, humor en liefde straalt en werkt als een magneet. Dan krijg ik een compliment; ik was dan niet de perfecte ma, ik deed niet wat ons was geleerd, maar het allerbelangrijkste is dat Vrijheid voorop staat, vrijheid om te ontwikkelen, te groeien, Liefde! Dat lees je niet in boeken, dat kan een ander jou niet leren, het zijn je eigen lessen en op een dag zie je het Licht erdoor schijnen en een lach klinkt! We nemen het leven te ernstig, te serieus, te angstig, te donker en somber. Maar wie lacht, straalt... gewoon hier op Aarde te zijn is een feestje als je je eigen slingers maar ophangt!



vrijdag 21 november 2014

De Mens Centraal #Berkelland ...: Na verschillende voorlichting avonden te hebben bijgewoond en de chaos in de #Media te hebben gelezen met een half oog kwam de ingeving, een vervolgavond organiseren met, van en voor de burgers van #Neede. Op zo'n voorlichtingsavond zie je mensen reageren, reageren gebeurd uit emotie, aktie ontbreekt en men ziet ook dat mensen passief weer vertrekken, de schouders laten hangen, het oordeel is geveld! Een avond organiseren waar de mensen centraal staan, waar mensen hun delingen kunnen uitspreken, waar mensen worden gehoord in wat ze werkelijk willen uitdragen, hun bijdrage om hun leven, hun huis, hun dorp te behouden, verantwoordelijkheid dragen voor behoud en onderhoud. Dat is een hele andere benadering dan de voorgekauwde hap die ons door de strotten letterlijk worden gedrukt. Hierbij heb ik ook medewerking nodig om het te organiseren, bijv. een locatie, folders/ aankondigen etc, mensen uit bijv. de zorg uit de samenleving, mensen die werken met kinderen, geschiedenis/ historie,  mensen die een eigen zicht/ visie daarop hebben die ze in hun eigen leven hebben ervaren. Mensen die onwetend zijn en toch een gevoel hebben van; dit klopt allemaal niet en vul zelf de lijst aan. Iemand zei vanochtend; zo'n avond kan aanslaan, "Jacky is iemand die mensen hoort en die antwoord in hun eigen taal die men begrijpt." We worden enorm gevoed met ellende, we worden steeds meer de hoek in gedrukt en willen we spreken, worden we wel neergemaaid, onze monden gesnoerd. Ik ben voor de Mens Centraal, ieder Mens dient te worden gehoord. Ik heb geen duidelijk plan, zoals gewoonlijk en dat kan ook niet, als men iets organiseert met, van en voor doe je het gezamenlijk, ieder met zijn eigen kwaliteiten en zie jij ze niet, ik zie ze wel en dat heb ik gisterenavond bij een paar mensen bij het "Haantje"gezien. Ik kijk niet naar de buitenkant, ik ik kijk naar wat in de ander aanwezig. Laten we er een bijzondere avond van maken, dat iedereen gehoord mag worden! Dat is nu wel het belangrijkste; te beginnen bij ABC en niet bij XYZ die tijd is definitief voorbij.



donderdag 20 november 2014

#Duurzaamheid..: duurzaamheid is een mode woord, overal duiken de termen duurzaamheid op. Het is bekend dat bedrijven die duurzaam met de krachten van hun personeel omgaan betere resultaten boeken. Bedrijven, instellingen die duurzaamheid als hot item gebruiken, de opzet is goed maar uiteindelijk wordt alles teruggedraaid en is er veel geld over de balk gesmeten, alleen maar om op een korte termijn een goed figuur te slaan. Duurzaamheid geldt ook voor ons persoonlijk leven, het is goed om stille reserves op te bouwen, niet in 1 x uit te geven. Dat zie je bij al die nieuwe ideeen die gelijk uitgeprobeerd moeten worden, om daarna in elkaar te klappen, opgebrand, uitgeblust. Duurzaamheid brengt me ook bij het denken in tekorten. We benutten maar een klein gedeelte van ons psychisch vermogen, we putten onszelf uit, we geven ons geen rust, we mijden de stilte omdat we denken anderen nodig te hebben. Duurzaamheid in je persoonlijke leven is de allerbelangrijkste energie: ontlaad en laad jezelf op, zodat je een reserve opbouwt aan energie. Momenten van alleen_Zijn geven je rust en je raakt meer verbonden met jezelf. Je luistert naar je lichaam; wat heeft het nodig, wat niet? Meer verbonden zijn met jezelf is ook meer verbonden zijn met Buiten. Als men zich bewust wordt dat men een onderdeel is van het geheel, dan worden we ons ook bewust dat alles een Eenheid is. Duurzame energie begint van binnen uit en niet door te gaan met het uitputten van de mens door bijv. coachtaal en duurzame energie door nog meer onze Aarde uit te putten. Want uiteindelijk komen we erachter dat het verspilling is van een Energie en Geld!
In ieder van ons ligt een ongelooflijk bron van duurzaamheid, bouw je reserves op, denk niet in tekorten. De buitenwereld spiegelt ons dagelijks steeds heftiger in termen van uitputting en tekorten.

woensdag 19 november 2014

Zie in elke duisternisje een lichtpuntje...: aan het eind van elke tunnel brand er licht. Na een aantal raadsvergaderingen te hebben bijgewoond op de publieke tribune wordt steeds duidelijker dat er geen sprake is van een Democratie gebeuren. Er wordt geen ruimte gegeven, wel in theorie, maar niet in praktijk. Zorgelijk gebeuren, omdat we nu dagelijks worden overspoeld met processen die in nood_time worden doorgedrukt. Men spreekt over vernieuwing, verandering, samenwerken, verbinden en men beslist over de hoofden van de inwoners over het gemeenschapsgeld. Niets komt ten goede om te investeren In de Mens, maar juist tegen de Mens. Men houdt zich bezig met wat de media, wetenschappers, politiek ons doen geloven en dat is een gevaarlijk spel. Maar wie erdoor heen kijkt, ziet ook geopende deuren, onverwachte gebeurtenissen achter de gesloten deuren om. Positief wekt energie op, licht de ogen op, vreugde en nieuwsgierigheid is gewekt. De ander vult aan uit eigen ervaringen en daar blijft het niet bij, ieder wordt geraakt en de energie stroomt volledig, zomaar door een ongewone gebeurtenis, om vervolgens weer uit elkaar te gaan. Plaats te nemen op de tribune, met in hun Hart een Licht. Ik vond het zo bijzonder om te voelen dat wat energie geeft en wat energie vreet. We moeten voelen, we hoeven niet te vechten, hoe minder we het voeden, hoe sneller de Macht vervaagt. Wegen zullen altijd doorgaan vinden, maar niet op de voorgekauwde weg. Leuke spiegel, er is nogal sprake van wegen binnen deze gemeente, waar zullen die naar toe leiden. In ieder geval niet naar het beloofde land. Wil men samenwerken, interactie, alert blijven gezamenlijk, dan zal men het in praktijk ook moeten uitoefenen! #Berkelland



dinsdag 18 november 2014

De enigste zekerheid in het leven is de Dood. Al bij onze geboorte is dit de enigste zekerheid; geboorte en dood horen bij elkaar. Onze grootste angst is ook de Dood, de weg ernaar toe halen we niet alles uit het Leven, we overleven, we willen ons leven verlengen, onze agenda's waren bomvol en ziek zijn, nee we willen niet ziek zijn, we mogen niet ziek zijn en we mogen niet voelen, we mogen geen vreugde beleven, we mogen niet Leven en altijd die aanwezige angst; de dood!Maar als we ons bewust ervan worden dat de Dood er gewoon bij hoort, dat de Dood misschien wel het grootste is wat men kan bereiken in het leven dan wordt men ook bewust dat we in dit leven onze kwaliteiten mogen gebruiken, niet langer overleven, niet langer onderdrukken door systemen, maar alles uit het Leven te halen wat het te Bieden heeft. Zoveel duisternis, zoveel ellende maar in onze Harten groeit een eeuwige vlam... begin te Leven en een dagje ouder worden, een rimpeltje meer, een lichaam dat veranderd, waar maken we ons druk over. De bladeren vallen neer en nog even alles is kaal, alles afgestorven en in het vroege voorjaar komt de natuur weer tot Leven. Niets is definitief, niets is eeuwig, geboorte en dood horen bij elkaar. 


 

maandag 17 november 2014

"Wordt zo leeg als een holle bamboe...": Wees stil, maak je huis gezellig, zet leuke muziek, wees creatief en mijd al die berichten. Angst overheerst, angst uit loslaten, angst om de realiteit onder ogen te zien. Waar waren we al die tijd, ontzet over al die berichten, de spiegels over hoe we onszelf zien. Het beschadigde kind, onverantwoordelijk gedrag, afschuiven en vooruitschuiven en nu, wie weet, misschien schaamte; hoe kon het zover komen? Wees stil, ga wandelen, luister muziek, lees een goed boek, wees creatief. Wat we niet wilde zien, wilde we niet leren en nu komt het terug, hardere lessen die geleerd mogen worden. Wees dankbaar, wees niet sip en niet vol zorgen. Hoe eerder geleerd, hoe sneller het *Lege* kan worden opgevuld. Wordt stil, wordt leeg als een holle bamboe... wat een mooie uitspraak, die ik ergens las!



zaterdag 15 november 2014




 
De tijd dat we gezamenlijk aan het eten zijn, zijn belangrijke momenten. Iedereen brand los, alles moet worden verteld wat die dag allemaal is gebeurd. Maar de laatste dagen worden er niet vrolijker op... pfffffff.... mijn eigen maag begint al te draaien, kan het even niet anders. De wereld draait echt door, de vreemdste dingen gebeuren en dat iemand er wat mee doet, nee, die schuift het weer rustig door of op dit moment ook een trend; stel een vraag en beantwoord die weer, juist met een vraag en het hele probleem is weer doorgeschoven, geen oplossing,gewoon lekker doorgaan en als het mis gaat, tja, dan ben jezelf de klos, jij draagt immers de verantwoordelijkheid, je hebt het genegeerd. Nee, zo is niet realiteit, volgen en opvolgen, vragen worden beantwoord en aan een probleem wordt gewerkt. "En nu is het genoeg, ik wil nog met smaak eten en al die nare verhalen, nog even en niemand gaat hier mee uit HUIS." Leer te luisteren, leer te vertrouwen in jezelf, er zijn genoeg mooie momenten op een dag om van te genieten en niet in angst in beven je dag door te brengen. Het is enkel de media die zo'n geweldige druk op de massa uitoefent. Er bestaat nog zoiets als *Leven* hoor!

vrijdag 14 november 2014

NU...: stroom gewoon mee, ene moment moe, planningen in de war, controle zoek. Maar nu is het weekend, de haard brand, het is knus in huis en een heerlijke dag gehad met mijn Pubertje. Soms komt er wat binnen, wat doen we moeilijk, hoe meer we meegaan met de berichtgevingen, met de angsten, hoe somberder de toekomst. Sta gewoon eens stil, kijk verbaast om je heen; hallo, waar was je al die tijd, ben je ook ooit niet jong geweest? Wat deed je toen je jong was, waar genoot je van en waar niet van? Nu, het verbaasde gezicht met een warme glimlach van herkenning bij binnenkomst. De herkenning van gewone Nederlandse liedjes, de warme appeltaart met ach ja, het stond voor handen, haar lekkere likeurtje. Even bijpraten en de rug los masseren. De media bespreken, het was wel allemaal erg veel. Kom op, het verleden heeft ons heel veel geleerd, we zijn er altijd bovenop gekomen. Val niet terug, ga niet mee, maar blijf gewoon hier in het NU!



donderdag 13 november 2014

 Oordelen, Invullen....:   te vaak oordelen we, we vullen in, we verdedigen ons en nemen niet de tijd om even stil te zijn. Luisteren tussen de woorden door, oh wat mooi om de ander te horen vragen, al zijn ze zich niet bewust. De wind te voelen, de storm die raast en toch gewoon Stil te zijn. Maar juist in die Ruimte, in die leegte, al duurt het een minuut of korter, spiegels worden doorschijnend, lossen op... Ontlading vindt plaats en tijd om er voor jezelf te zijn, jezelf te verzorgen, de Tijd nemen voor jezelf!



woensdag 12 november 2014

Als alles gezegd is, doet praten er niet meer aan toe. Vreemde, wonderlijke dagen. De klok tikt maar het besef van tijd ben ik ergens verloren. De ene avond zit ik een voorlichting over Jeugdzorg en GGD bij en wat ik Hoor is niet er voor de mensen zijn, maar angst, angst om hun Macht en Geld te verliezen en wat doe je dan. Men verpakt het weer in schitterende coachtaal om geld te bietsen maar het werkelijke probleem wordt verzwegen, nou jou, verzwegen, men kan er niets mee. Het volgende moment bevind ik me met hen die aan de afgrond staan, ze hebben niets meer, ze hebben elkaar. Angst voor het systeem, angst voor autoritair gedrag maar het mooie vindt ik, ze ondersteunen, corrigeren elkaar in hun eigen taal vanuit hun eigen ervaringen. Zet deze 2 partijen tegenover elkaar dan explodeert het, beiden hebben angst en hun eigen ingehouden onverwerkte partijen, beiden geven niet toe, houden vast aan hun eigen comfortzone. Beiden zullen oordelen, veroordelen en mocht 1 nader willen komen dan nog, zal het onvoldoende vertrouwen in zichzelf en daarmee ook de ander, in een valkuil vallen. Voed niet het negatieve, in deze toch wel hele bijzondere tijd is een draai geven aan een verhaal, aan een vastgehouden patroon, door een enkel woord, een gebaar van je mag er zijn, een licht voor de ander die wordt geraakt. Als alles is gezegd,dan blijft gewoon er Zijn over!

dinsdag 11 november 2014

Patronen...: wat een vastgeroeste patronen uiten zich nu in de Samenleving, alsof het einde nadert en velen nog krampachtig vasthouden aan hun eigen illusies. Er is geen ontkomen aan, nog meer woorden, nog meer verboden, nog meer voorspellingen, er lijkt geen eind aan te komen. Als mijn gezin thuiskomt woedt er een ware storm over onze tafel. Zo gemakkelijk is het om er in mee te gaan en mijn woorden waren alleen; wees stil, kijk Dieper! Ja hoor, ineens draait het, het verhaal krijgt een andere wending. Meer gevoel en ook waarom iemand kan reageren uit pijn en hoe gemakkelijk het is om mee te gaan in reageren in pijn. Wees stil, stil houdt niet in stilzitten, maar kom in beweging, durf te voelen,  wees dankbaar. Alles wat hier is, is door mensenhanden gemaakt, er is geen ruimte om stil te zijn maar wie werkelijk kijkt, ziet en voelt de ruimte tussen de woorden, tussen de situaties. Overal is ruimte en in die ruimte is niets en alles! 



zondag 9 november 2014

Kunstbloemen...: als de buitenkant er verzorgt uit ziet, of het nu je kleding of je huis betreft, men is vaker meer bezig met de buitenkant. Zie je er goed uit, tel je mee. Ik had het al vaker gezien, kunstbloemen, plastik bloemen opgetuigd, opgesierd maar de inhoud is leeg, dof en ellendig. Men praat eentonig en blijft aan het oppervlakte, men ziet alleen de opgesierde lelijke buitenkant, compleet aangepast aan hun huis en interieur. Zoveel in een dozijn met een extra groot terras zonder groen. Want o Jee, er zal maar een natuurlijke bloem gaan groeien! Ook vandaag zag ik er heel wat, doffe en uitzichtloze gelaatstrekken, zoekend, hunkerend naar een antwoord die een ander hen zal geven. Ook ik stond te wachten, niet op een antwoord, o nee, ik wilde de uitleg horen of die wel klopte en ik trok uit verveling een kaart. De dame voor me nam natuurlijk weer uitgebreid de tijd, gewichtig doen en maar vragen, nog meer vragen en eindelijk ze werd doorgestuurd en daar was ik aan de beurt. ' Trek een kaart met een gedachte, met een droom' en ik antwoordde een Nee en keer op keer herhaalde zich dezelfde vraag en ik beantwoorde  met een Nee. De kaarten waren niet juist geschud, ik moest zus en zo en ik antwoordde een Nee. Resoluut pakte ik de kaarten en trok er 1. Mooi opnieuw dezelfde kaart met een een zeer mooie en juiste uitleg. En ik straalde; wow, ik ben gegroeid! Wees geen kunstbloem,wees een bloem bereid te groeien naar je bestemming. Verzorg je innerlijke, de buitenkant is niet belangrijk. Wat wel belangrijk is dat op een dag de bloem in volle bloem staat. Haar kleuren stralen, een heerlijke geur verspreid ze om haar heen. De bloem staat op zichzelf en toch zoveel zaadjes zullen verspreiden en openbarsten tot een veld vol bloemen verschijnt.



zaterdag 8 november 2014

Chaos...: we staan er niet bij stil, we zien het om ons heen, maar niet in onszelf. Chaos en ook dit woord wordt voor de helft maar vertaald, de negatieve kant van het woord. Chaos is eigenlijk heel positief, het onze energie in beweging. We zijn gewend ineen rechte lijn te groeien, alles werd ons aangereikt tot in het heden toe. Mindfulnes, NLP, cursus kinderen naar kleuterschool (wie verzint zo iets) de vele cursussen en vooral trainingen met woorden over vernieuwing, kantelen ja ja de hersenen gaan kantelen, zoveel chaos veroorzaakt kortsluiting en men gaat maar door een nieuwe richting proberen om de chaos in onszelf te negeren. Groei is zig zag; blijdschap afgewisseld met verdriet, pijn met dankbaarheid, licht en donker niets is afgescheiden, het hoort bij elkaar. Wie begint met voelen, voelt chaos, druk in het hoofd, veel gedachten, waar komt het vandaan. Stop de chaos niet, laat het gebeuren, ook de chaos stop vanzelf en creeert ruimte voor een nieuwe groeispurt. Het leven behoort niet eentonig te zijn, het leven geeft alles wat nodig is. Chaos is niets meer dan Energie in zichzelf op te wekken in de juiste vorm. Blijf niet stil staan, blijf niet vasthouden aan die rechte lijn, ga mee met de zig zag van het Leven en ook jij zal verwonderd zijn van het landschap wat je brengen zal! 


 

vrijdag 7 november 2014

Toeschouwster van mijn verleden. Ik keek toe hoe het spel werd gespeeld. Mensen geloven enkel wat ze willen horen. Gespeel met woorden, inspelen op het gevoel van mensen. Niet luisteren en vooral geen antwoorden geven. Ik zat alleen en keek toe, ik zag de vele lessen uit mijn verleden voorbij gaan. Ik voelde me gesteund en gedragen door Energie waar ik geborgen bij voel. Niet langer deelnemen maar verbonden zijn met mezelf. Mens zijn ontbrak, ik vroeg me af waar zijn de mensen en vervolgens viel ook die gedachte van me af. Mens zijn is gewoon zijn in je eigen huis, je omgeving, en met mensen die dezelfde kant opkijken. Het Kind is niet belangrijk, de toekomst van een Kind is niet belangrijk. Het Kind in zichzelf dat geheeld dient te worden is te angstig. En bij thuiskomst en ik zie mijn Kind, dan valt alles weg en Liefde verwarmd mijn Hart. Mijn Kind gaat door me, maar is niet mijn bezit. Ze heeft me veel laten leren, laten zien en de moed om elke keer weer op te krabbelen. Dankbaar mogen ontvangen dat mijn dromen door haar uitkomen. Waar het voor mij stopte, bij de ander doorgang vind. In Liefde, in Vertrouwen, in Vrijheid en Stralen!



donderdag 6 november 2014

Betekenissen...: we geven een betekenis aan woorden, we hebben niet in de gaten dat er ook gemanipuleerd mee is om de mens in het duister te houden. Woorden, hebben net als alles een licht en donkere betekenis en wij hebben geleerd alleen de donkere, negatieve kant te gebruiken. Speel ermee, woorden hebben ook een positieve uitleg en daarmee is het zo belangrijk om ons te ontdoen van de taal die we hebben geleerd. Onze huidige taal is verbasterd, gemanipuleerd en gescheiden, wat ook weer verdeeldheid geeft. Mensen zijn gewend om negatief te reageren, ze negeren hun Stilte, ze lezen zich suf, ze volgen alles. Taal is misschien wel het allerbelangrijkste om te veranderen, om de positieve betekenissen van woorden te gaan toepassen. Het is belangrijk om je te ontdoen van al die woorden, letters, cijfers, laat het als bladeren maar los. Dans met je voeten, zet je lichaam in beweging en verwonder; wat een prachtig landschap; donker en Licht met elkaar verbonden en de woorden vallen letterlijk op de juiste plaats, in de juiste betekenis. 



woensdag 5 november 2014

Dankbaar waar ik nu ben, waar ik voor sta, voor mijn Geliefden en al die mooie mensen in Energie. Ik ben dankbaar voor de vruchten die vallen, voor zaden die openbloeien en groeien, elk zelfstandig. Voor hen die voelen en accepteren... stil leren zijn en in die stilte hun eigen antwoorden vinden en uitspreken. Er schijnt overal Licht, willen we ook in het licht staan, willen we zelf ook schijnen ons Licht in Liefde. Ja, ik ben dankbaar, ieder moment. Voor al die mooie aanreikingen die ik na jaren durfde te ontvangen, voor mijn Gevoel wat mijn de Weg wees in die diepe angst. En speciaal voor mijn Grootste Zonnestraaltje, zo moedig, zo stralend... ook al heeft ze haar eigen weg te bewandelen; men vult elkaar aan. We leren van elkaar, we luisteren naar elkaar niet in woorden, maar in gevoel. Mijn relatie, met een warm Hart, we staan naast elkaar en kijken dezelfde kant uit en vullen elkaar aan. Dat is het mooie van Mens Zijn, men vult elkaar aan, door herkenning, in Stilte, we mogen er zijn. Het geleerde is niets meer dan verwijdering, leven in gevangenschap, leven in niet houden van elkaar. 1 woord, 1 blik, 1 lichaamstaal zijn al voldoende... Ja, ik ben Dankbaar, elk moment opnieuw. En zelfs in deze maatschappij waar je van denkt, waar zijn we beland, hoe is het mogelijk dat het zover is gekomen. Blijf ik geloven in de menselijke kracht en liefde, het is het Waard!



dinsdag 4 november 2014

Spreken...: we worden geacht niet te spreken, we worden geacht de Media te volgen, de politiek te volgen, we moeten volgen en volgen en zelfs binnen de eigen muren van je huis wordt je geacht niet te spreken. Altijd voldoen aan het ideaalbeeld van de Maatschappij, dan tel je mee, dan ben je iemand als je maar zwijgt en braaf alles slikt. Spreken, als we spreken vanuit Zijn dan val je naast de boot, je bent alleen, een vreemde vogel in het nest. Al heb je gelijk, al raak je de ander, je bent gedoemd om te worden gekruisigd, verbannen uit de maatschappij. Spreken is zoveel meer, spreken is ook creatief vanuit jezelf, kijk om je heen, de Natuur laat het ons zien. Dansen, muziek, kleuren alles is aanwezig, alles is verbonden en we zijn afhankelijk van elkaar. Zonder een boom geen zuurstof en de boom kan niet zonder de mens die stoot koolmonoxine uit, alles is aanwezig, verbonden en afhankelijk van en met elkaar. Creativiteit hoeven we niet te zoeken, we hoeven nergens naar toe om te leren. We hoeven enkel stil te zijn en in de kleinste dingen die men gewoon doet, ziet men de creativiteit die energie doet stromen. Spreken, spreek gewoon je eigen taal, blijf niet hangen, blijf niet volgen... voel, luister en spreek en ruimte ontstaat. Steeds meer leegte, steeds meer tot jezelf komen en tot de ander! 



maandag 3 november 2014




Vrijheid, willen we werkelijk vrijheid. Vrijheid houdt verantwoordelijkheid in. Vrijheid houdt stilte in, je ontdoen van al die herrie, al die kennis, media. Vrijheid houdt in je zekerheden verliezen... en stap voor stap weer verbinden met hetzelf, in zuiverheid, je eigen woorden, je eigen taal, je eigen open blik. Vrijheid, de meeste schreeuwen om vrijheid, om er hun voordeel uit te halen, om woorden te misbruiken, om zekerheden te behouden en stilte, de onrust, de angsten en de leegte. Nee, dan staat men voor hun deur en draait men gauw weg of liever, men sprint weg zover mogelijk om verder te zoeken naar Vrijheid!

zondag 2 november 2014

Management....: Stil kijk en luister ik toe, als blaadjes die op de grond vallen, vallen ook de antwoorden op de juiste plaats. Ooit waar ik stopte om mee te doen, waar ik eenzaam en verdwaald stond toe te kijken, het waren de juiste ervaringen, mijn intuitie was al die tijd glashelder. Ik was verbaasd over waar ik ook aan deelnam, vaak de enigste was zonder geld, maar gevuld met ervaringen. Mensen bleven zoeken op hun tocht naar dat eeuwige geluk en geld. Wat ze niet wilden zien was dat ze juist armer werden, ze werden beroofd van hun geld en van hun gevoel. Ze werden afhankelijk van hen die ze als verlosser zagen en dieper in zichzelf ging men niet. Waarom, het was makkelijk, men was lui men ontving waar ze om vroegen. Management trainingen het is een mode verschijnsel, geknutsel en gegoochel met woorden, het liefst veel om de mens in de illusie te houden. Overal zie je om je heen de toepassingen en overal zie je volgers, dromers, mensen met geld die de dure cursussen kunnen volgen en wat blijft is op een enkeling na, de illusie, het geloof, zo redden we het wel. Vandaag zag ik duidelijk hoe de armste uit onze samenleving niet eens om hulp vragen, net zoals ik zelf ooit, men wordt niet geholpen, men wordt aan het lijntje gehouden en nog erger hoe armer en groter deze groep, hoe groter de manipulatie is die weer agressie in de hand werkt. Mensen zijn verwend, lui, luisteren niet naar zichzelf. Denken in woorden, geloven in hun boeken en studie maar hebben verder geen enkel belang en vooral inzicht in de problematiek die zich afspeelt. Al die zelfhulp en managementtrainingen hebben meer schade dan heil aangericht. Het is tijd van een andere benadering, een tijd van dieper te gaan. Management is niets meer dan dieper in jezelf te gaan, dan pas kan men zichzelf zien en herkennen in de ander in een ander Taal, die van Liefde en Acceptatie!


 

zaterdag 1 november 2014

We moeten zo veel...: we moeten zoveel, we moeten werken, ons huishouden, goede manieren, we moeten overal van op de hoogte blijven en we *moeten* ons vooral zo druk maken over al wat niet goed gaat en dan moeten we weer hulp gaan zoeken omdat we ons leven weer op de rit krijgen. Jawel, we moeten de maatschappij volgen en de Moed ontbreekt om stil te staan, de cirkel te doorbreken en uit te breken. Waar zijn we mee bezig, onze hersens hebben het zwaar, elke dag weer het moeten om mee te doen, niet in de gaten dat we langzamerhand aan de technologie zijn overgeleverd. Komt dat mooi uit, de technologie wint het van de mens, opnieuw een onderdrukking. Vandaag hadden we zoiets van het roer gaat om, vandaag een dag met de stekker eruit en ons kennende weer onverwachte situaties, zomaar omdat ze er zijn. En midden in het bos met de stilte om ons heen, de zon die scheen op de schitterende gekleurde bladeren, het groen van de weilanden viel het ene inzicht naar het andere. De hersens krijgen zoveel informatie; oud, heden en toekomst, elke dag weer opnieuw. Alsof het bezig is te verbinden tot 1 geheel. Oude en nieuwe wijsheden komen samen en mogen we uitdragen. De technologie is niets meer dan een spiegel van de mens, maar we laten te gemakkelijk weer ons verleden toe. Wil men leren van het verleden wees dan stil, wees eens alleen, voel je maar ongemakkelijk; waar was ik al die tijd? Geef je hersenen de tijd, voel je lichaam maar, en heb de moed om je af te sluiten van al die hectiek, al die angst, al die haat. Wees lief voor jezelf, zorg voor jezelf en heb de moed om gewoon stil te Zijn!


 

vrijdag 31 oktober 2014



Rustig aan, wordt met de dag rustiger, minder van buiten naar binnen laten komen. Gewoon zijn met mezelf, de alledaagse dingen en ja hoor, ook achterstallige werkjes. Genieten van de natuur, van buiten zijn, de mooie kleuren en vooral heel veel rust. Mijn hoofdje leeg, mijn gevoel... ach soms verteld het wat, soms is het ook daar nu stil. Alsof een rustpauze opnieuw aan het verbinden is, dieper, intenser. En dan aan het eind van de dag weer dankbaar te zijn voor al die mooie wondertjes, zomaar onverwachts en uit het Menselijk Hart!

donderdag 30 oktober 2014

Tekorten...: we worden overspoeld door berichten over tekorten, hier en daar, maar als je om je heen kijkt, nergens zie je een tekort, overvloedig ligt alles uitgesteld. We hebben een dak boven het hoofd, we hebben eten in huis en als men kijkt naar overgewicht, een overvloed aan voedsel al of niet gemanipuleerd. We hebben warmte, licht, we hebben zoveel en toch klagen en jammeren we over wat niet meer is. Tekort in het denken, tekort in rekenen, tekort aan liefde om te beginnen bij jezelf. Overvloed, we keken naar anderen en niet naar onszelf, we wilden van alles om enkel mee te doen, we verwaarloosde onze eigen liefde, liefde voor ons kind, liefde in relaties en liefde in de relatie dat alles 1 is. Vandaag gaf ik mezelf een geschenk, gewoon mezelf verwennen, toe te laten wat de dag mij brengen zou en ik heb zo mogen ontvangen. Mooie momenten, mooie woorden alsof men was ontwaakt; doe normaal, we hebben zoveel, en ieder had zijn eigen verhaal. Ik straalde van binnen en buiten, zonder strijden, zonder bewijzen, gewoon enkel door jezelf te zijn. Het duister en licht wisselde elkaar af en ook ik had van die momenten; kom op mens, kijk niet terug, je hebt zoveel gehad maar het belangrijkste is de overvloed aan liefde en niet in tekort. Pluk de mens kaal, neem hem zijn geld af en zie wat er ontstaat; de mens zonder kracht, zonder energie, zonder liefde... Duister en somber, het leven ontnomen. Geef de mens geld en zie wat er gebeurd, energie gaat stromen, kracht wordt gebruikt en liefde zal overvloedig stromen. Einde aan al die ellende die is ontstaan en dat enkel omdat men aan de mens kon verdienen, een hele economie draaiende om de Mens zijn bestaan ontnomen. Wat een bijzondere dag vandaag, zoveel Licht!



woensdag 29 oktober 2014

Wat een onrust...; daar zat ik, ik ga ervoor. Ik vind het leuk, het tempo werd wel heel snel opgevoerd. Mijn gedachten erbij, ik genoot maar werd wel verstoord. Kom op, ik kan het, ik geniet, ik vind het leuk. Bederf niet mijn pret, ik geniet, ik mag genieten, het is me gegeven en ik zal genieten. Maar bij thuiskomst, wat een pijn alsof mijn lichaam de energie niet meer een uitweg vindt, het knalt tegen mijn hersenpan. 1 remedie, rust, de tijd nemen om te ontladen en het werkt, ik ben er weer bij. Ik voel weer dat verdriet, diep binnen mij en een stem zegt; niet huilen, laat je tranen niet gaan en ik ga weer naar beneden, dankbaar in mijn huisje te zijn. Mensen zijn onwetend, vol met angst, vol met onzekerheden, willen ook niet horen en schuiven van zich af, de politiek, de gemeente oh oh... dringt het tot niemand door, laat staan al die mooie beloften die worden gemaakt om de zogenaamde zekerheden te doen geven. Ja, er ging heel wat door me heen. Mens, koop je scheel, eet je rond en leen je blauw, velen waren toch niet anders gewend. Heb je pijn, de arts staat wel voor je klaar, pil hier en pil daar o jee en werkt het niet en weer een kwaal de psychiater staat al klaar. Hoeveel mensen en vooral kinderen zijn niet bij een psychiater, psycholoog of 1 of andere praatgroep. Praat je suf, lees je krom, uiteindelijk is het brein wel aan het overgeven, je bent niets meer dan een robot. Komt dat mooi uit, de nieuwste technologie is in opmars, de robots en wie moeten die bedienen? juist de robot mens, druk op de knop, dag in en dag uit, geen gevoel, geen blijdschap alleen onderdrukking, blij gemaakt worden met een dode muis. Men weet niet beter, maar men weet vooral niet wat gelukkig zijn is.Deze maatschappij is ziek, ernstig ziek, we moeten niet langer kijken naar het verleden, als we werkelijk kijken zien we dat het elke x mis ging. Kijk vooruit, kijk naar de toekomst, kijk naar onze volgende generatie, ze worden nu al uitgemolken, ze kunnen geen kant op. Is het dan zo vreemd dat zovele al jong aan de medicatie zitten en het zelfmoordpercentage heel hoog is. Ik geniet van mijn leven, elke dag meer maar ik voel ook dat diepe verdriet; mens, we hebben zoveel en het deerde ons niet, te gemakkelijk, te lui en we onze jeugd, gemakshalve propte we die ook nog er even mee vol. Is het dan een mirakel dat het steeds donkerder wordt of is het tijd om te ontwaken; mens, wat is de Aarde mooi en wat hebben we er veel van genomen zonder daar dankbaar voor te zijn. Een ikke ikke staatje in onze eigen gevangenis... Breek uit!


 

dinsdag 28 oktober 2014

Wat doen we met ons Leven..: Goede vraag, de laatste dagen viel me hoeveel mensen niet lezen, niet luisteren. Alleen bezig met vechten, strijden en steeds meer wordt afgebroken. Kijk om je heen, velen kunnen met moeite lachen ondanks het mooie weer. En als mijn spiegeltje met een donderwolk binnenkomt, ga ik even apart. Ik zet een pot thee, kaarsje aan en roep haar erbij, even een gezellig samenzijn. En ze begint te praten, dit wil ze niet voor haar toekomst, dit is niet wat ze had verwacht en het put haar uit. Het inzicht viel, we zijn zo bezig met overleven, met vechten, met strijden, met hebzucht, de kleine dingen zijn verdwenen ook in ons eigen huis. Elke dag hetzelfde ritme, elke dag op de klok en elke dag bekaf en tussendoor het ook over de grenzen gaan om jezelf weer op de rem te trappen, stop dit is niet wat leven inhoudt. En zo stond ik op met de woorden; weten we eigenlijk wel wat leven is? kijk is wat we hebben gedaan, alles draait om de buitenwereld, niet om ons innerlijk. Zoveel woorden, zoveel emoties en men ziet werkelijk door het bomen het bos niet weer. Misschien kunnen we hier eens even stil bij staan, kijk eens om je heen, voorwerpen zijn meer dood dan levend, we zien het niet meer. We zijn het gewend, maar het raakt ons niet meer. Kijk naar onze kinderen, zoveel licht, zoveel energie en we onderdrukken het. We blijven maar bezig in termen van energie te spreken, maar tot ons door laten dringen doen we niet. Alles is Energie, wat zal dat inhouden als de mens gewoon naar binnen keert? Als de energie in de mens zit, waarom dan vasthoudend blijven aan zogenaamde duurzame energie buiten ons... Mijn beeld wordt steeds helder, wat wil ik, wat wil ik uitdragen maar het allerbelangrijkste is, ik wil leven, bewust leven, mijn aandacht in het NU. Ik wil proeven, dansen, lachen en energie laten stromen. Hoe lang is het geleden dat ik een appeltaart bakte, bepaald serviesgoed uit de kast haalde, het was er niet van gekomen en ook ik kijk, het is dode energie, het was te gemakkelijk er werd voor ons gezorgd, we werden in hoog tempo gecondioneerd door Buiten. Aan het oude moet beslist een eind komen_ maar het oude zit binnen je, niet buiten je!



vrijdag 24 oktober 2014

Dansklooster








































Doet me weer even terugbrengen bij het afgelopen weekend, het bos prachtig verlicht in warme kleurenpracht. Langzaam vordert het pad omhoog, daar waar een klein kapelletje staat, midden in het bos. Gedachten door me heen, deed ik er wel goed aan of niet, zal het zo zijn zoals ik het voel al die tijd en net als de bladeren die vallen, laten mijn gedachte ook los. Een bijzondere ontmoeting vindt plaats, we kennen elkaar al jaren, niet in persoonlijk levens maar in de energie die verbindt. Een dansweekend vindt plaatst en eenmaal binnen laten alle gedachte los, de dans neemt toe, weerstand gevoeld en weer meegenomen en losgelaten door de dans. Woorden doen er niet aan toe, enkel de stilte, de energie die vrij beweegt, die je hoger en hoger neemt, weerstanden doorbreekt. Mooie mensen, mooie delingen, allen in verbinding met de energie die verbindt. En bij het weggaan, een dankbaar gevoel, respect en ook een antwoord op een diepe vraag. Ontmoeten en opgaan in de dans, helemaal in jezelf en toch niet alleen. Jonge mensen die hun hart volgen en het neerzetten, gewoon simpel in de dans. Geen woorden, geen uitleg, enkel de dans. Al dans je je helemaal uit het dak, bij het afscheid wakkere blikken en de voeten op de grond. Afscheid nemen daar in het kapelletje waar men voor een weekend verbonden was in Energie en vervolgens de deur uitloopt om terug te gaan Huis. Dank allen, elke dag een klein moment van herinnering, me even afstemmen en wandel ik door de vallende bladeren met mijn hoofd leeg en verfrist en vervolg ik mijn dag! Jonge mensen met hun energie, laat het stromen, geef het door, verbinding die Verlicht! @Dansklooster Yeah Dank Michael en Mathilda voor deze mooie ontmoeting en aan alle andere aanwezige natuurlijk met een lach!
In het licht van de stilte.. wakkert de passie van het loslaten.. en jee.. Dan is er direct verbinding die weer verlicht brandt..



Dansklooster Yeah
In het licht van de stilte.. wakkert de passie van het loslaten.. en jee.. Dan is er direct verbinding die weer verlicht brandt..






Even eruit, voor de inwendige maag moet worden gezorgd. Doggy blij, want elke x wordt die weer verwend. Mooi hoe de mens en dier daar zo staan. Een klein gebaar, een aai over het bolletje en een verwennerij. Regen valt neer, bladeren dwarrelen, een vriendelijk woord hier en daar en dan snel naar huis toe. Felgekleurde hei in de bak staat te pronken, het huis warm en veilig en lieve berichtjes, in energie elkaar gevonden. En ik hoor nog na de woorden; Ga door! Ik accepteer, ik kijk, ik voel... men kan niet met iedereen door 1 deur. Sommige stukken zijn vasthoudend, ondanks de vele spiegels die ik niet heb genegeerd. Laat het Oude maar gaan en doet het pijn? Alleen maar juist, want door te voelen, doorvoelen laat het los en ben je weer hier, in het Nu, in het Licht en ben je Dankbaar voor al die mooie spiegels, al doen ze pijn, al zijn ze hard, maar ze spiegelen je toch maar mooi op al die stukken die nu weg mogen, niet van deze tijd!



donderdag 23 oktober 2014



Gericht...: We zijn teveel gericht op het was, we blijven maar herhalen, we blijven maar rondspartelen. Chaos ontstaat, frustratie, boosheid en haat. Waar gaat dit allemaal naar toe. Het is net alsof velen een blinde hoek hebben, het niet kunnen zien, een stukje ontbreekt letterlijk uit het zicht. Het is ook verwonderlijk dat men blijft draaien, wentelen in woorden en het steeds maar weer herhaald. We zitten in een gevangenis en de cel wordt steeds kleiner naar het lijkt. Met handen en voeten gebonden en nergens een straal licht, ojee, het wordt steeds meer donker, waar is het licht? En dan een woord, een draai wordt gegeven, het wordt herkend en verbaast klinkt dan; zo heb ik het nooit bekeken, niemand die ons daar op wees. Glunderende ogen, een gevoel van ontsnapping... niets volgen, niet vastketenen ook het systeem heeft zijn gaten, maar we zagen ze niet, te druk bezig met het bestaande en het blijven herhalen. Wees stil, alle antwoorden zitten in hetzelf. Wees niet bang, wees een individu, wat maakt die buitenwereld eigenlijk nog uit? Hoe stiller men wordt, hoe meer men de taal verstaat die van tussen de woorden, in symbolen of zomaar een uitgesproken woord. Mooi mens, je kunt zoveel meer dan alleen daar in het kooitje zitten, terwijl de deur wijd open staat!

dinsdag 21 oktober 2014

Moed...: We worden gevormd door de Maatschappij, voor de maatschappij is alleen belangrijk ons gedrag, goed gedrag, volgend gedrag, dan tellen we mee in de maatschappij. Als baby worden we geboren, een baby is afhankelijk van zijn moeder, van zijn eten en drinken, verschonen, slapen, knuffelen. Het is heel natuurlijk, zijn wereldje wordt groter en afhankelijk van meerdere, zijn vader, zijn familieleden en later school, vriendjes en het wordt gevormd naar de Maatschappij. Nee zeggen wordt niet getolereerd, braaf Ja, Nee en Amen, dan tel je mee in de Maatschappij en wordt je beloont op zijn Tijd voor je brave buitenkant; zeg maar Ja. Dan breekt de leeftijd aan dat we gaan schoppen, gaan schreeuwen en daar blijft het bij voor velen om vervolgens weer braaf terug te keren naar het veilige afhankelijk zijn. Immers, je bent gegroeid, je bent volwassen al zegt de leeftijd veelal anders, maar daar kijkt men niet naar. Een enkeling die de diepte in durft te gaan, de pijnen voelt en zich konkelt naar het Licht, gevuld met pijn om een dag te ontwaken; he, dit is Leven, dit ben ik, ik overstijg de Maatschappij, ik vlieg uit en ik heb het zelf gedaan. Afhankelijk en onafhankelijkheid horen bij het leven, maar op een moment in ieders leven behoort het zo te zijn, net als een vogel zijn jongen verlaat; kom op, vlieg maar uit, val maar op je snater, schreeuw nog maar wat rond en dan heel verbaast zijn vleugeltjes uitspreid en de Nieuwe wereld betreed. Heb de Moed om je gevoel niet langer te negeren, heb de moed om dat te doen wat al zolang in je leeft, doe wat, geniet en zelfs van de kleinste dingen, heb de moed om gewoon jezelf te Zijn!



maandag 20 oktober 2014

Vrijheid...: Innerlijk vrijheid houd in verantwoordelijk te zijn. Regels, wetten zijn ooit ontstaan om de mens veiligheid te geven. Het is uit balans, de mens is niet veilig meer, onveilig en leeft in een gevangenis. De mens die vrijheid wil, dient verantwoordelijkheid te nemen en daar passen veel mensen voor. Waarom? het is zo makkelijk, er wordt voor ons gezorgd, we hoeven niet op te letten. We hoeven alleen maar te schreeuwen en zie ons bedje is gespreid, wat bazel je nu over vrijheid. We vinden het wel best, we lenen van onze toekomst, we onderdrukken onze pijn, we stoppen ons vol uit verveling en gebrek aan liefde, we hoeven niets te doen, er wordt voor ons gezorgd. Wie kent niet de verhalen over gevangenen die na jaren werden ontslagen en zich zo onveilig voelde binnen de maatschappij, dat ze naar huis, hun cel terug wilde. Dat was hun wereld, daar was het veilig, liever gevangen en onverantwoordelijk dan vrijheid en verantwoordelijkheid nemen. Ik hoor het steeds meer om me heen, mensen die beginnen te delen, ze zijn het geschreeuw zat. Er moet wat gebeuren en niet het vasthouden van. Het is al jaren aan de gang en velen gingen er bijna aan onderdoor, de waarheid mocht niet worden verteld, de hardste schreeuwers werden gehoord en hun wensen vervuld. Innerlijke vrijheid is verantwoordelijkheid dragen voor jouw leven, het leven en daar is dan geen onveiligheid. Individu zijn, blanco van labels, blanco van verlangens, blanco van afhankelijkheid zijn. Zo voelt het voor mij en voor anderen, die steeds meer en duidelijker hun eigen taal verstaan en spreken en nog mooier; zwijgen op het juiste moment. Voelbaar om ons heen, de strijd die is losgebarsten, mensen zijn onveilig en schreeuwen erop los, smijten met leuzen en stoppen zich vol met termen. Wees stil, luister naar je eigen woorden, hoor je wel wat het je vertellen wil? 



zondag 19 oktober 2014

Geraakt...; Als een wonder werd het geraakt, het kwam binnen, zoveel mogen ontvangen, zoveel mogen voelen. Niet alleen dit weekend, maar ook de voorliggende dagen. Mensen die zich lieten raken, mensen die zich lieten Zien in hun kwetsbaarheid en ook hun kracht. Een verbondenheid en toch ieder op zich. Geen goed of kwaad, acceptatie, verwarring en zich toch lieten dragen. Zoveel woorden en verhalen gaan door me heen, dwarrelt, spelend door de lucht vallen ze uiteindelijk gewoon op de Aarde neer. In alle rust, in alle stilte na het spelen in de lucht. Gedragen door de wind, spelend met elkaar en men vindt elkaar uiteindelijk in alle rust, allen op de grond Moeder Aarde! Geraakt, zoveel beantwoord, zoveel mogen ontvangen, ook geraakt in emotie. Een traan, een brok in de keel en daarna verdwenen. Mens, wat ben je Mooi... keer naar binnen, voel het maar en draag het Uit!



vrijdag 17 oktober 2014

Droom..: op de valreep wordt ik verblijd door een bericht, mijn Droom is uitgekomen! Wat is een droom, het heeft niets met verlangens te maken, niets met hoop het heeft te maken met wat in jou zit. Van kinds af aan had ik de droom, maar de droom kwam niet uit, het leven was zo donker, zo negatief, de mensen waren zo hard. Keek niemand daardoor heen. De weg was lang, maar de kracht, de moed die bleef aanwezig. Mijn droom loog niet, kijk dan het Licht, de Liefde die is in ieder aanwezig! Maar ook voor mij kwam het zoveelste punt dat ik brak, mijn droom zou ik niet kunnen waarmaken en ik maakte de keuze uit 2 telefoonnummers, ik begon te vragen om hulp die voor werd beantwoord in de taal die ik zo goed versta. De droom begon vormen aan te nemen, maar het duister was nog aanwezig, waar was ik aan begonnen? Ik begon me thuis voelen, ik begon te veranderen, het begon te stromen. Ik leerde weer meer vertrouwen op mijn eigen gevoel, mijn eigen waarheid en ik kwam steeds meer in het Nu. Ieder mens heeft een Hart, ieder mens heeft gevoel, ieder mens heeft daarbinnen een warme straal, een gloed licht en vaak verduisterd men het, het mag niet, duisternis is goed. We mogen niet vieren, niet dansen, niet lachen dan tellen we niet mee. We mogen niet houden van en we mogen zeker niet naast elkaar staan. Ieder mens is gelijk ongeacht kleur, ongeacht geslacht of wat dan ook. Sta naast elkaar, niet voor of achter elkaar. Mijn droom is met een simpel Ja uitgekomen, we staan Naast elkaar!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

donderdag 16 oktober 2014

Kop koffie....; een pot koffie is snel gezet, bij ons wordt niet gekeken op een kopje meer of minder, altijd zo geweest. De jongens schuiven aan en gelijk barst het los. Mooi, hoe we gewoon aan tafel de wereld zien en erover praten. Geen coachtaal, geen moeilijke woorden, gewoon de praktijk daar leert men van, voelen en zelf ervaren. Zo dacht ik vanochtend, geen idee hoe en wat, met vertrouwen laat ik het over aan hen die er ervaren in zijn. Zo moet het ook, ieder heeft zijn talent, zijn gave maar het zijn wij die daar zo vasthoudend in zijn en een ikke, ikke, ikke mentaliteit hebben aangemeten. Een slachtofferrol, we zijn zo zielig, er wordt niet naar ons gekeken, we worden steeds meer de hoek in gedrukt, we voelen ons steeds eenzamer en onveiliger en trekken daarbij een mooi jasje aan om ons gevoel te verbergen. Gewoon een kop koffie aan de tafel, ik kan er zo van genieten, want de verandering komt niet van hogeraf maar van onderaf en gaat steeds een tree hoger, sneller en sneller!



woensdag 15 oktober 2014

Metamorfose...: Onwennig kijk mijn spiegelbeeld aan, ja hoor ik ben het echt. Ik ben nu te zien en onwennig te voelen wat er met me gebeurd. Braaf heb ik de raad van mijn puber opgevolgd tot en met de lipstick toe. Wow, wat een knaleffect en natuurlijk een heleboel verzinsels uit mijn mond; nee, dit is niets voor mij, ik lijk wel een... en dan roepen ze in koor lachend uit, 'dat ben je toch ook voor sommige! Mmmm.. daar kan ik het mee doen. Ik sta te wachten op mijn rijles en ik vindt het echt geweldig maar oh wat voel ik me onzeker en de instructeur maar zeggen; je doet het goed, je 1ste officiele les en we rijden naar Lochem. Langs het huis waar ik mijn 1ste rijles ooit nam, door de wijken heen, zig zag zig zag, en verhip de bekende straat hield op en daar was zomaar uit het niets een straat erbij. "We kunnen niet meer door de binnenstad, dus geen oud jeugdsentiment ophalen'. En voor ik het weet weer richting huis en om heel eerlijk te zijn, het voelt als thuis! De herinneringen zijn niet meer dan woorden, een verhaal. En mijn metamorfose... ohhhhhh... diep in mij voel ik me zo dankbaar, zo blij, want het leven is echt de moeite waard en als we maar loslaten gaat het leven steeds meer zonder moeite en het zijn juist wij zelf die met moeite het proberen vast te houden en de mooie dingen gaan aan ons voorbij!