zaterdag 14 juni 2014

Dacht even; ik heb niets te delen en dan met een gevoel van Licht. Het was een schitterende dag, zonder gedachte en enkel hier in het nu. In mijn hoofdje had ik wat neergezet, dat was nog nodig, en dat kon echt niet meer en op deze dag werden al mijn wensen zomaar vervuld en ik zo dankbaar; wat is dit mooi en bijzonder. Het aanblik met een leed wat steeds meer gewoon in het openbaar zichtbaar wordt en nog even, het is gewoon een straatbeeld en niemand die zich eraan stoort, het hoort er schijnbaar gewoon bij. Een toevallig gesprek, het kwebbelt van zich heen, helemaal niet bewust van het ene tegenstrijdige met het andere en ik wordt moe. We gaan weer richting huis, verse nieuwe aardappeltjes worden geschild, gesneden en in de frituur. De planten die we hebben gekocht van een aardige vrouw die met liefde voor de tuin ons alles vertelde over het soort. Het gekibbel over wat voor kleur kopjes, vandaag gekocht op de plaatselijke rommelmarkt en dan ineens is het stil... nog even nagenieten, gewoon zomaar, met met Ogen gericht op de Tuin. Wat een Magische dag vandaag!