vrijdag 28 november 2014

Echt zo'n dag van dat het niet wil, moe, munt van alles en iedereen. Kom op, ik laat me niet kisten en met zware oogleden neem ik plaats achter de naaimachine. Ze gaat een paar daagjes ertussen uit en de garderobe moet even worden aangevuld. Ik denk nog; van wie heeft ze dat toch; Pietje precies, ze weet precies wat ze wil en al strubbel ik tegen, zij heeft het volste vertrouwen; ma, dat lukt je wel. Niet op zo'n dag, ik haal alles door elkaar en het eindresultaat, uithalen maar weer. Soms dwalen mijn gedachten af. En op het moment dat ze binnen komt, ligt het rokje klaar. Ze voelt zich niet prettig, ze heeft wat gegeten en het slaat gelijk op haar darmen. Ja meid, dat krijg je ervan, wie evenwichtig eet, de juiste basis gebruikt komt zichzelf al snel tegen met het eten van bijv. junkfood.We ervaren het steeds meer, af en toe wat lekkers, brrr... dit is geen voedsel, dit is een brok suiker kleur en smaakstoffen met een etiket erop wat het moet voorstellen. Ik ga er altijd van uit, men moet gewoon eten, iedereen heeft iets anders nodig, maar als de basis al niet klopt, krijg je bijwerkingen en o.a. ook overgewicht. Maar ik zie het ook bij medicatie, veel plofmensen ineens. Ze vraagt zacht aan mij; het komt door mijn medicatie, niet door mijn voedsel. Voedsel, wat is nog echt... ik kan alleen maar aanreiken; zorg voor de juiste basis waarin alles wordt bereid. Overgewicht heeft ook te maken met vasthouden, hoeveel mensen houden niet vast, hoeveel mensen spartelen niet wanhopig van de 1 naar de ander en niets werkt, niet het gewenste resultaat. Voeding, water, lucht zo belangrijk. Let eens op je adem, adem je wel diep door of is je adem oppervlakkig? We hoeven ons niet bezig te houden met Buiten, we mogen ons richten naar Binnen en glimlach... 1 persoontje hoeft echt geen junkfood meer!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

donderdag 27 november 2014

Tijd, wat is nu Tijd? Tijd gaat snel, je bent niet in het verleden, niet in de toekomst en toch gaat tijd door je heen. Razendsnel informatie, niet van het verleden, niet van de toekomst, geen voorspellingen en geen kennis. Het is een verbonden zijn met dat wat in jou zit. Een naam, een gedachte, alsof een lijn wordt opengezet en je draadloos verbonden bent. Informatie wordt herkend en stroomt door hetzelf heen, verbanden worden gelegd, een zuiver zien, een helder voelen alles in een mum van Tijd. Tijd is een vorm van energie, hoe meer je bent verwijderd van jezelf, hoe langzame de tijd, hoe langzamer de grip om te begrijpen. Hoe sneller de tijd, hoe lichter en ontspannender we ons voelen, geen moeten, geen oordeel, en hoe opener we staan om te ontvangen, om beelden op te vangen, symbolen te verstaan en woorden te lezen tussen wat geschreven staat. Tijd, een belangrijke bron van Energie...... ach wat bazel ik nou, soms zijn de dingen zo simpel maar voor de ander niet. De 1 werkt met de satelliet ontvangst, de ander nog met een ouderwetse bakkeliet telefoon. De 1 is zijn tijd ver vooruit, nieuwsgierig door de snelheid en enthousiast over de vele mogelijkheden en de ander, ach, lekker ouderwets, ik blijf liever hangen op zijn tijd, lekker veel problemen en haperingen kan ik weer extra over klagen. Tijd, het kwam zomaar binnen, ooit mijn grootste angst, nu geniet ik ervan. Het gaat door me heen in hoge snelheid en als ik niet de juiste verzorging geeft, dan wordt de lijn op zijn tijd goed opgeschoond, de borstel erdoorheen, haperingen verholpen. We zijn energie, het stroomt door ons heen, we zijn verbonden met zoveel. Alle informatie gaat erdoor heen. We geven het vaak een negatieve bestemming, we luisteren niet, we stemmen ons liever af op het nieuws, op de tv, we googelen wat af i.p.v ons zelf af te stemmen op de juiste frequentie om helder, zuiver te ontvangen. Daar gaat mijn Tijd, geen wonder dat geen van mijn klokken op tijd loopt en toch weet ik feilloos wanneer het Tijd is!



De Mens, een product van de Maatschappij! Mooi, ook dat hoort bij de ondergang van de oude Maatschappij.
Als een Kind van Licht worden we geboren, het Licht wat zoveel uitstraalt naar de Mens toe maar wat we leerden te onderdrukken, Duisternis was immers beter om te verdienen, om de Economie te doen groeien en de mensen te belonen in de luxe, materieel en ook levens te verlengen. Ik werd genomen naar mijn verleden en zo helder scheen het licht. Het leven in eenzaamheid, de luxe waar we mee werden omringt, de pijn in het Kind. Ik keek toe had niemand in de gaten dat een kind gewoon liefde wil, een geborgen nest, een veilig thuis? Maar het licht scheen volop op al duistere plekken, dat had ik nooit zo bekeken; ze leerde mij verantwoordelijkheid te nemen, ze leerde mij eenzaamheid en een_zijn met de Natuur, ze leerde mij het geloof in al die mooie zonnestralen te behouden, te blijven Zien en te voelen. Ze leerde mij hoe in al die luxe en welvaart er nog zoveel is. Ze leerde mij creatief te zijn met weinig of niets en toch iets uit te creeeren. Ze leerde mij dat gezondheid bovenal eerst een gebrek aan liefde is. Ze leerde mij op eigen benen staan... losmaken van achter de Vader en Moeder te verschuilen. Ieder mens is verschillend, ieder mens heeft een eigen weg te bewandelen, laat de handen los van de Vader en Moeder. Ieder is een Kind van Licht, ieder pasgeborene is een Zonnestraal die verblijd, die Harten doen beroeren en wat doen wij; we luisteren meer naar wat ons wordt verteld wat en hoe we moeten opvoeden, hoe en wat we moeten eten, hoe we moeten leven? Er wordt ons niet verteld hoe te leven en voeding; ach als ik al die berichten lees; wat is nu gezond? we worden op een dwaalspoor gezet. Luister naar je eigen gevoel, handel naar je eigen gevoel, in ieder Mens zit een Kind van Licht en als ik nog even terugkijk naar mijn verleden. Woorden maken veel kapot, voor ons was geen keukentafelgesprek en samenanders, geen trainingen en coaches, maar gewoon leren te leven met al die mooie lessen die ons nu dagelijks spiegelen. 



dinsdag 25 november 2014

Wat willen we nu eigenlijk...? Goede vraag, we willen zoveel, we willen verandering maar we beginnen met geschreeuw. We willen rust, maar we stoppen ons vol met al wat men ons verteld. We willen Stil zijn, let eens op, hoe kun je nu stil zijn als je elke x weer met de massa mee springt en er weer in verdringt. De feestmaand komt er aan en we zijn zo druk en ik vraag me stilletjes af; druk waarmee? met luxe en veel eten, met luxe geschenken om naar de buitenwereld te stralen; kijk ons eens, wat hebben we het goed om vervolgens met de gordijnen dicht zachtjes te zeggen; ik wil dat het weer januari is.Wat willen we nu echt? angst weerhoud velen, angst om zekerheden te verliezen, krampachtig vast te houden aan die zekerheden die met de dag neer worden gehaald. Angst om te leven, angst om te spreken, angst maakt passief en passief maakt dat we druk met alles buiten ons bezig zijn. Er is niets nieuws onder de horizon, het was er al, maar al wat we blijven voeden spiegelt elke dag ons harder. Zij die angst uitoefenen op de massa zijn nog veel angstiger voor het ontwaken van de Mens, de mens is zoveel krachtiger en dan stel ik weer de vraag; wat willen we nu eigenlijk? En tevreden kijk ik om me heen, mijn kamertje ingericht, het voelt heerlijk rustig, knus en stil aan. Tevreden gezichten die het komen inspecteren; de tafel die staat, precies op tijd! 



zondag 23 november 2014

De lachende Boeddha...; meerdere keren viel de bladzijde open op het verhaal van de lachende Boeddha. Als men oprecht lacht om de realiteit die andere verwarren met de illusie, de schone schijn wordt men al gauw genoeg veroordeeld tot een gestoorde persoonlijkheid. Lachen maakt lichter, lachen werpt zijn licht op de schaduw, de duistere kant, lachen vervaagd de woorden; wat een komisch tafereel, een theater kunnen mensen toch opvoeren. Kijk eens om je heen, hoeveel mensen lachen echt, de meeste gaan gebukt onder de zwaarte van het leven, men staat niet op eigen benen, men zoekt wanhopig houvast aan vele kennis, woorden, dieeten, trainingen, coach. Men volgt de social media op de voet, overspoeld door duister. Men kan reageren en blijft veilig uit zicht. Door alles stromen de woorden licht en duister. Hoe meer men lacht, hoe lichter men is hoe meer licht eruit straalt naar Buiten toe. Ik was vandaag geraakt, in ieder zit het Licht, in ieder zit een lach die een andere kijk op het leven geeft. Het werd ons geleerd om niet te lachen, niet een kind te zijn, ons verschuilen om maar mee te doen aan de ellende die ons steeds meer voed. Een simpele lach, humor en liefde straalt en werkt als een magneet. Dan krijg ik een compliment; ik was dan niet de perfecte ma, ik deed niet wat ons was geleerd, maar het allerbelangrijkste is dat Vrijheid voorop staat, vrijheid om te ontwikkelen, te groeien, Liefde! Dat lees je niet in boeken, dat kan een ander jou niet leren, het zijn je eigen lessen en op een dag zie je het Licht erdoor schijnen en een lach klinkt! We nemen het leven te ernstig, te serieus, te angstig, te donker en somber. Maar wie lacht, straalt... gewoon hier op Aarde te zijn is een feestje als je je eigen slingers maar ophangt!



vrijdag 21 november 2014

De Mens Centraal #Berkelland ...: Na verschillende voorlichting avonden te hebben bijgewoond en de chaos in de #Media te hebben gelezen met een half oog kwam de ingeving, een vervolgavond organiseren met, van en voor de burgers van #Neede. Op zo'n voorlichtingsavond zie je mensen reageren, reageren gebeurd uit emotie, aktie ontbreekt en men ziet ook dat mensen passief weer vertrekken, de schouders laten hangen, het oordeel is geveld! Een avond organiseren waar de mensen centraal staan, waar mensen hun delingen kunnen uitspreken, waar mensen worden gehoord in wat ze werkelijk willen uitdragen, hun bijdrage om hun leven, hun huis, hun dorp te behouden, verantwoordelijkheid dragen voor behoud en onderhoud. Dat is een hele andere benadering dan de voorgekauwde hap die ons door de strotten letterlijk worden gedrukt. Hierbij heb ik ook medewerking nodig om het te organiseren, bijv. een locatie, folders/ aankondigen etc, mensen uit bijv. de zorg uit de samenleving, mensen die werken met kinderen, geschiedenis/ historie,  mensen die een eigen zicht/ visie daarop hebben die ze in hun eigen leven hebben ervaren. Mensen die onwetend zijn en toch een gevoel hebben van; dit klopt allemaal niet en vul zelf de lijst aan. Iemand zei vanochtend; zo'n avond kan aanslaan, "Jacky is iemand die mensen hoort en die antwoord in hun eigen taal die men begrijpt." We worden enorm gevoed met ellende, we worden steeds meer de hoek in gedrukt en willen we spreken, worden we wel neergemaaid, onze monden gesnoerd. Ik ben voor de Mens Centraal, ieder Mens dient te worden gehoord. Ik heb geen duidelijk plan, zoals gewoonlijk en dat kan ook niet, als men iets organiseert met, van en voor doe je het gezamenlijk, ieder met zijn eigen kwaliteiten en zie jij ze niet, ik zie ze wel en dat heb ik gisterenavond bij een paar mensen bij het "Haantje"gezien. Ik kijk niet naar de buitenkant, ik ik kijk naar wat in de ander aanwezig. Laten we er een bijzondere avond van maken, dat iedereen gehoord mag worden! Dat is nu wel het belangrijkste; te beginnen bij ABC en niet bij XYZ die tijd is definitief voorbij.



donderdag 20 november 2014

#Duurzaamheid..: duurzaamheid is een mode woord, overal duiken de termen duurzaamheid op. Het is bekend dat bedrijven die duurzaam met de krachten van hun personeel omgaan betere resultaten boeken. Bedrijven, instellingen die duurzaamheid als hot item gebruiken, de opzet is goed maar uiteindelijk wordt alles teruggedraaid en is er veel geld over de balk gesmeten, alleen maar om op een korte termijn een goed figuur te slaan. Duurzaamheid geldt ook voor ons persoonlijk leven, het is goed om stille reserves op te bouwen, niet in 1 x uit te geven. Dat zie je bij al die nieuwe ideeen die gelijk uitgeprobeerd moeten worden, om daarna in elkaar te klappen, opgebrand, uitgeblust. Duurzaamheid brengt me ook bij het denken in tekorten. We benutten maar een klein gedeelte van ons psychisch vermogen, we putten onszelf uit, we geven ons geen rust, we mijden de stilte omdat we denken anderen nodig te hebben. Duurzaamheid in je persoonlijke leven is de allerbelangrijkste energie: ontlaad en laad jezelf op, zodat je een reserve opbouwt aan energie. Momenten van alleen_Zijn geven je rust en je raakt meer verbonden met jezelf. Je luistert naar je lichaam; wat heeft het nodig, wat niet? Meer verbonden zijn met jezelf is ook meer verbonden zijn met Buiten. Als men zich bewust wordt dat men een onderdeel is van het geheel, dan worden we ons ook bewust dat alles een Eenheid is. Duurzame energie begint van binnen uit en niet door te gaan met het uitputten van de mens door bijv. coachtaal en duurzame energie door nog meer onze Aarde uit te putten. Want uiteindelijk komen we erachter dat het verspilling is van een Energie en Geld!
In ieder van ons ligt een ongelooflijk bron van duurzaamheid, bouw je reserves op, denk niet in tekorten. De buitenwereld spiegelt ons dagelijks steeds heftiger in termen van uitputting en tekorten.

woensdag 19 november 2014

Zie in elke duisternisje een lichtpuntje...: aan het eind van elke tunnel brand er licht. Na een aantal raadsvergaderingen te hebben bijgewoond op de publieke tribune wordt steeds duidelijker dat er geen sprake is van een Democratie gebeuren. Er wordt geen ruimte gegeven, wel in theorie, maar niet in praktijk. Zorgelijk gebeuren, omdat we nu dagelijks worden overspoeld met processen die in nood_time worden doorgedrukt. Men spreekt over vernieuwing, verandering, samenwerken, verbinden en men beslist over de hoofden van de inwoners over het gemeenschapsgeld. Niets komt ten goede om te investeren In de Mens, maar juist tegen de Mens. Men houdt zich bezig met wat de media, wetenschappers, politiek ons doen geloven en dat is een gevaarlijk spel. Maar wie erdoor heen kijkt, ziet ook geopende deuren, onverwachte gebeurtenissen achter de gesloten deuren om. Positief wekt energie op, licht de ogen op, vreugde en nieuwsgierigheid is gewekt. De ander vult aan uit eigen ervaringen en daar blijft het niet bij, ieder wordt geraakt en de energie stroomt volledig, zomaar door een ongewone gebeurtenis, om vervolgens weer uit elkaar te gaan. Plaats te nemen op de tribune, met in hun Hart een Licht. Ik vond het zo bijzonder om te voelen dat wat energie geeft en wat energie vreet. We moeten voelen, we hoeven niet te vechten, hoe minder we het voeden, hoe sneller de Macht vervaagt. Wegen zullen altijd doorgaan vinden, maar niet op de voorgekauwde weg. Leuke spiegel, er is nogal sprake van wegen binnen deze gemeente, waar zullen die naar toe leiden. In ieder geval niet naar het beloofde land. Wil men samenwerken, interactie, alert blijven gezamenlijk, dan zal men het in praktijk ook moeten uitoefenen! #Berkelland



dinsdag 18 november 2014

De enigste zekerheid in het leven is de Dood. Al bij onze geboorte is dit de enigste zekerheid; geboorte en dood horen bij elkaar. Onze grootste angst is ook de Dood, de weg ernaar toe halen we niet alles uit het Leven, we overleven, we willen ons leven verlengen, onze agenda's waren bomvol en ziek zijn, nee we willen niet ziek zijn, we mogen niet ziek zijn en we mogen niet voelen, we mogen geen vreugde beleven, we mogen niet Leven en altijd die aanwezige angst; de dood!Maar als we ons bewust ervan worden dat de Dood er gewoon bij hoort, dat de Dood misschien wel het grootste is wat men kan bereiken in het leven dan wordt men ook bewust dat we in dit leven onze kwaliteiten mogen gebruiken, niet langer overleven, niet langer onderdrukken door systemen, maar alles uit het Leven te halen wat het te Bieden heeft. Zoveel duisternis, zoveel ellende maar in onze Harten groeit een eeuwige vlam... begin te Leven en een dagje ouder worden, een rimpeltje meer, een lichaam dat veranderd, waar maken we ons druk over. De bladeren vallen neer en nog even alles is kaal, alles afgestorven en in het vroege voorjaar komt de natuur weer tot Leven. Niets is definitief, niets is eeuwig, geboorte en dood horen bij elkaar. 


 

maandag 17 november 2014

"Wordt zo leeg als een holle bamboe...": Wees stil, maak je huis gezellig, zet leuke muziek, wees creatief en mijd al die berichten. Angst overheerst, angst uit loslaten, angst om de realiteit onder ogen te zien. Waar waren we al die tijd, ontzet over al die berichten, de spiegels over hoe we onszelf zien. Het beschadigde kind, onverantwoordelijk gedrag, afschuiven en vooruitschuiven en nu, wie weet, misschien schaamte; hoe kon het zover komen? Wees stil, ga wandelen, luister muziek, lees een goed boek, wees creatief. Wat we niet wilde zien, wilde we niet leren en nu komt het terug, hardere lessen die geleerd mogen worden. Wees dankbaar, wees niet sip en niet vol zorgen. Hoe eerder geleerd, hoe sneller het *Lege* kan worden opgevuld. Wordt stil, wordt leeg als een holle bamboe... wat een mooie uitspraak, die ik ergens las!



zaterdag 15 november 2014




 
De tijd dat we gezamenlijk aan het eten zijn, zijn belangrijke momenten. Iedereen brand los, alles moet worden verteld wat die dag allemaal is gebeurd. Maar de laatste dagen worden er niet vrolijker op... pfffffff.... mijn eigen maag begint al te draaien, kan het even niet anders. De wereld draait echt door, de vreemdste dingen gebeuren en dat iemand er wat mee doet, nee, die schuift het weer rustig door of op dit moment ook een trend; stel een vraag en beantwoord die weer, juist met een vraag en het hele probleem is weer doorgeschoven, geen oplossing,gewoon lekker doorgaan en als het mis gaat, tja, dan ben jezelf de klos, jij draagt immers de verantwoordelijkheid, je hebt het genegeerd. Nee, zo is niet realiteit, volgen en opvolgen, vragen worden beantwoord en aan een probleem wordt gewerkt. "En nu is het genoeg, ik wil nog met smaak eten en al die nare verhalen, nog even en niemand gaat hier mee uit HUIS." Leer te luisteren, leer te vertrouwen in jezelf, er zijn genoeg mooie momenten op een dag om van te genieten en niet in angst in beven je dag door te brengen. Het is enkel de media die zo'n geweldige druk op de massa uitoefent. Er bestaat nog zoiets als *Leven* hoor!

vrijdag 14 november 2014

NU...: stroom gewoon mee, ene moment moe, planningen in de war, controle zoek. Maar nu is het weekend, de haard brand, het is knus in huis en een heerlijke dag gehad met mijn Pubertje. Soms komt er wat binnen, wat doen we moeilijk, hoe meer we meegaan met de berichtgevingen, met de angsten, hoe somberder de toekomst. Sta gewoon eens stil, kijk verbaast om je heen; hallo, waar was je al die tijd, ben je ook ooit niet jong geweest? Wat deed je toen je jong was, waar genoot je van en waar niet van? Nu, het verbaasde gezicht met een warme glimlach van herkenning bij binnenkomst. De herkenning van gewone Nederlandse liedjes, de warme appeltaart met ach ja, het stond voor handen, haar lekkere likeurtje. Even bijpraten en de rug los masseren. De media bespreken, het was wel allemaal erg veel. Kom op, het verleden heeft ons heel veel geleerd, we zijn er altijd bovenop gekomen. Val niet terug, ga niet mee, maar blijf gewoon hier in het NU!



donderdag 13 november 2014

 Oordelen, Invullen....:   te vaak oordelen we, we vullen in, we verdedigen ons en nemen niet de tijd om even stil te zijn. Luisteren tussen de woorden door, oh wat mooi om de ander te horen vragen, al zijn ze zich niet bewust. De wind te voelen, de storm die raast en toch gewoon Stil te zijn. Maar juist in die Ruimte, in die leegte, al duurt het een minuut of korter, spiegels worden doorschijnend, lossen op... Ontlading vindt plaats en tijd om er voor jezelf te zijn, jezelf te verzorgen, de Tijd nemen voor jezelf!



woensdag 12 november 2014

Als alles gezegd is, doet praten er niet meer aan toe. Vreemde, wonderlijke dagen. De klok tikt maar het besef van tijd ben ik ergens verloren. De ene avond zit ik een voorlichting over Jeugdzorg en GGD bij en wat ik Hoor is niet er voor de mensen zijn, maar angst, angst om hun Macht en Geld te verliezen en wat doe je dan. Men verpakt het weer in schitterende coachtaal om geld te bietsen maar het werkelijke probleem wordt verzwegen, nou jou, verzwegen, men kan er niets mee. Het volgende moment bevind ik me met hen die aan de afgrond staan, ze hebben niets meer, ze hebben elkaar. Angst voor het systeem, angst voor autoritair gedrag maar het mooie vindt ik, ze ondersteunen, corrigeren elkaar in hun eigen taal vanuit hun eigen ervaringen. Zet deze 2 partijen tegenover elkaar dan explodeert het, beiden hebben angst en hun eigen ingehouden onverwerkte partijen, beiden geven niet toe, houden vast aan hun eigen comfortzone. Beiden zullen oordelen, veroordelen en mocht 1 nader willen komen dan nog, zal het onvoldoende vertrouwen in zichzelf en daarmee ook de ander, in een valkuil vallen. Voed niet het negatieve, in deze toch wel hele bijzondere tijd is een draai geven aan een verhaal, aan een vastgehouden patroon, door een enkel woord, een gebaar van je mag er zijn, een licht voor de ander die wordt geraakt. Als alles is gezegd,dan blijft gewoon er Zijn over!

dinsdag 11 november 2014

Patronen...: wat een vastgeroeste patronen uiten zich nu in de Samenleving, alsof het einde nadert en velen nog krampachtig vasthouden aan hun eigen illusies. Er is geen ontkomen aan, nog meer woorden, nog meer verboden, nog meer voorspellingen, er lijkt geen eind aan te komen. Als mijn gezin thuiskomt woedt er een ware storm over onze tafel. Zo gemakkelijk is het om er in mee te gaan en mijn woorden waren alleen; wees stil, kijk Dieper! Ja hoor, ineens draait het, het verhaal krijgt een andere wending. Meer gevoel en ook waarom iemand kan reageren uit pijn en hoe gemakkelijk het is om mee te gaan in reageren in pijn. Wees stil, stil houdt niet in stilzitten, maar kom in beweging, durf te voelen,  wees dankbaar. Alles wat hier is, is door mensenhanden gemaakt, er is geen ruimte om stil te zijn maar wie werkelijk kijkt, ziet en voelt de ruimte tussen de woorden, tussen de situaties. Overal is ruimte en in die ruimte is niets en alles! 



zondag 9 november 2014

Kunstbloemen...: als de buitenkant er verzorgt uit ziet, of het nu je kleding of je huis betreft, men is vaker meer bezig met de buitenkant. Zie je er goed uit, tel je mee. Ik had het al vaker gezien, kunstbloemen, plastik bloemen opgetuigd, opgesierd maar de inhoud is leeg, dof en ellendig. Men praat eentonig en blijft aan het oppervlakte, men ziet alleen de opgesierde lelijke buitenkant, compleet aangepast aan hun huis en interieur. Zoveel in een dozijn met een extra groot terras zonder groen. Want o Jee, er zal maar een natuurlijke bloem gaan groeien! Ook vandaag zag ik er heel wat, doffe en uitzichtloze gelaatstrekken, zoekend, hunkerend naar een antwoord die een ander hen zal geven. Ook ik stond te wachten, niet op een antwoord, o nee, ik wilde de uitleg horen of die wel klopte en ik trok uit verveling een kaart. De dame voor me nam natuurlijk weer uitgebreid de tijd, gewichtig doen en maar vragen, nog meer vragen en eindelijk ze werd doorgestuurd en daar was ik aan de beurt. ' Trek een kaart met een gedachte, met een droom' en ik antwoordde een Nee en keer op keer herhaalde zich dezelfde vraag en ik beantwoorde  met een Nee. De kaarten waren niet juist geschud, ik moest zus en zo en ik antwoordde een Nee. Resoluut pakte ik de kaarten en trok er 1. Mooi opnieuw dezelfde kaart met een een zeer mooie en juiste uitleg. En ik straalde; wow, ik ben gegroeid! Wees geen kunstbloem,wees een bloem bereid te groeien naar je bestemming. Verzorg je innerlijke, de buitenkant is niet belangrijk. Wat wel belangrijk is dat op een dag de bloem in volle bloem staat. Haar kleuren stralen, een heerlijke geur verspreid ze om haar heen. De bloem staat op zichzelf en toch zoveel zaadjes zullen verspreiden en openbarsten tot een veld vol bloemen verschijnt.



zaterdag 8 november 2014

Chaos...: we staan er niet bij stil, we zien het om ons heen, maar niet in onszelf. Chaos en ook dit woord wordt voor de helft maar vertaald, de negatieve kant van het woord. Chaos is eigenlijk heel positief, het onze energie in beweging. We zijn gewend ineen rechte lijn te groeien, alles werd ons aangereikt tot in het heden toe. Mindfulnes, NLP, cursus kinderen naar kleuterschool (wie verzint zo iets) de vele cursussen en vooral trainingen met woorden over vernieuwing, kantelen ja ja de hersenen gaan kantelen, zoveel chaos veroorzaakt kortsluiting en men gaat maar door een nieuwe richting proberen om de chaos in onszelf te negeren. Groei is zig zag; blijdschap afgewisseld met verdriet, pijn met dankbaarheid, licht en donker niets is afgescheiden, het hoort bij elkaar. Wie begint met voelen, voelt chaos, druk in het hoofd, veel gedachten, waar komt het vandaan. Stop de chaos niet, laat het gebeuren, ook de chaos stop vanzelf en creeert ruimte voor een nieuwe groeispurt. Het leven behoort niet eentonig te zijn, het leven geeft alles wat nodig is. Chaos is niets meer dan Energie in zichzelf op te wekken in de juiste vorm. Blijf niet stil staan, blijf niet vasthouden aan die rechte lijn, ga mee met de zig zag van het Leven en ook jij zal verwonderd zijn van het landschap wat je brengen zal! 


 

vrijdag 7 november 2014

Toeschouwster van mijn verleden. Ik keek toe hoe het spel werd gespeeld. Mensen geloven enkel wat ze willen horen. Gespeel met woorden, inspelen op het gevoel van mensen. Niet luisteren en vooral geen antwoorden geven. Ik zat alleen en keek toe, ik zag de vele lessen uit mijn verleden voorbij gaan. Ik voelde me gesteund en gedragen door Energie waar ik geborgen bij voel. Niet langer deelnemen maar verbonden zijn met mezelf. Mens zijn ontbrak, ik vroeg me af waar zijn de mensen en vervolgens viel ook die gedachte van me af. Mens zijn is gewoon zijn in je eigen huis, je omgeving, en met mensen die dezelfde kant opkijken. Het Kind is niet belangrijk, de toekomst van een Kind is niet belangrijk. Het Kind in zichzelf dat geheeld dient te worden is te angstig. En bij thuiskomst en ik zie mijn Kind, dan valt alles weg en Liefde verwarmd mijn Hart. Mijn Kind gaat door me, maar is niet mijn bezit. Ze heeft me veel laten leren, laten zien en de moed om elke keer weer op te krabbelen. Dankbaar mogen ontvangen dat mijn dromen door haar uitkomen. Waar het voor mij stopte, bij de ander doorgang vind. In Liefde, in Vertrouwen, in Vrijheid en Stralen!



donderdag 6 november 2014

Betekenissen...: we geven een betekenis aan woorden, we hebben niet in de gaten dat er ook gemanipuleerd mee is om de mens in het duister te houden. Woorden, hebben net als alles een licht en donkere betekenis en wij hebben geleerd alleen de donkere, negatieve kant te gebruiken. Speel ermee, woorden hebben ook een positieve uitleg en daarmee is het zo belangrijk om ons te ontdoen van de taal die we hebben geleerd. Onze huidige taal is verbasterd, gemanipuleerd en gescheiden, wat ook weer verdeeldheid geeft. Mensen zijn gewend om negatief te reageren, ze negeren hun Stilte, ze lezen zich suf, ze volgen alles. Taal is misschien wel het allerbelangrijkste om te veranderen, om de positieve betekenissen van woorden te gaan toepassen. Het is belangrijk om je te ontdoen van al die woorden, letters, cijfers, laat het als bladeren maar los. Dans met je voeten, zet je lichaam in beweging en verwonder; wat een prachtig landschap; donker en Licht met elkaar verbonden en de woorden vallen letterlijk op de juiste plaats, in de juiste betekenis. 



woensdag 5 november 2014

Dankbaar waar ik nu ben, waar ik voor sta, voor mijn Geliefden en al die mooie mensen in Energie. Ik ben dankbaar voor de vruchten die vallen, voor zaden die openbloeien en groeien, elk zelfstandig. Voor hen die voelen en accepteren... stil leren zijn en in die stilte hun eigen antwoorden vinden en uitspreken. Er schijnt overal Licht, willen we ook in het licht staan, willen we zelf ook schijnen ons Licht in Liefde. Ja, ik ben dankbaar, ieder moment. Voor al die mooie aanreikingen die ik na jaren durfde te ontvangen, voor mijn Gevoel wat mijn de Weg wees in die diepe angst. En speciaal voor mijn Grootste Zonnestraaltje, zo moedig, zo stralend... ook al heeft ze haar eigen weg te bewandelen; men vult elkaar aan. We leren van elkaar, we luisteren naar elkaar niet in woorden, maar in gevoel. Mijn relatie, met een warm Hart, we staan naast elkaar en kijken dezelfde kant uit en vullen elkaar aan. Dat is het mooie van Mens Zijn, men vult elkaar aan, door herkenning, in Stilte, we mogen er zijn. Het geleerde is niets meer dan verwijdering, leven in gevangenschap, leven in niet houden van elkaar. 1 woord, 1 blik, 1 lichaamstaal zijn al voldoende... Ja, ik ben Dankbaar, elk moment opnieuw. En zelfs in deze maatschappij waar je van denkt, waar zijn we beland, hoe is het mogelijk dat het zover is gekomen. Blijf ik geloven in de menselijke kracht en liefde, het is het Waard!



dinsdag 4 november 2014

Spreken...: we worden geacht niet te spreken, we worden geacht de Media te volgen, de politiek te volgen, we moeten volgen en volgen en zelfs binnen de eigen muren van je huis wordt je geacht niet te spreken. Altijd voldoen aan het ideaalbeeld van de Maatschappij, dan tel je mee, dan ben je iemand als je maar zwijgt en braaf alles slikt. Spreken, als we spreken vanuit Zijn dan val je naast de boot, je bent alleen, een vreemde vogel in het nest. Al heb je gelijk, al raak je de ander, je bent gedoemd om te worden gekruisigd, verbannen uit de maatschappij. Spreken is zoveel meer, spreken is ook creatief vanuit jezelf, kijk om je heen, de Natuur laat het ons zien. Dansen, muziek, kleuren alles is aanwezig, alles is verbonden en we zijn afhankelijk van elkaar. Zonder een boom geen zuurstof en de boom kan niet zonder de mens die stoot koolmonoxine uit, alles is aanwezig, verbonden en afhankelijk van en met elkaar. Creativiteit hoeven we niet te zoeken, we hoeven nergens naar toe om te leren. We hoeven enkel stil te zijn en in de kleinste dingen die men gewoon doet, ziet men de creativiteit die energie doet stromen. Spreken, spreek gewoon je eigen taal, blijf niet hangen, blijf niet volgen... voel, luister en spreek en ruimte ontstaat. Steeds meer leegte, steeds meer tot jezelf komen en tot de ander! 



maandag 3 november 2014




Vrijheid, willen we werkelijk vrijheid. Vrijheid houdt verantwoordelijkheid in. Vrijheid houdt stilte in, je ontdoen van al die herrie, al die kennis, media. Vrijheid houdt in je zekerheden verliezen... en stap voor stap weer verbinden met hetzelf, in zuiverheid, je eigen woorden, je eigen taal, je eigen open blik. Vrijheid, de meeste schreeuwen om vrijheid, om er hun voordeel uit te halen, om woorden te misbruiken, om zekerheden te behouden en stilte, de onrust, de angsten en de leegte. Nee, dan staat men voor hun deur en draait men gauw weg of liever, men sprint weg zover mogelijk om verder te zoeken naar Vrijheid!

zondag 2 november 2014

Management....: Stil kijk en luister ik toe, als blaadjes die op de grond vallen, vallen ook de antwoorden op de juiste plaats. Ooit waar ik stopte om mee te doen, waar ik eenzaam en verdwaald stond toe te kijken, het waren de juiste ervaringen, mijn intuitie was al die tijd glashelder. Ik was verbaasd over waar ik ook aan deelnam, vaak de enigste was zonder geld, maar gevuld met ervaringen. Mensen bleven zoeken op hun tocht naar dat eeuwige geluk en geld. Wat ze niet wilden zien was dat ze juist armer werden, ze werden beroofd van hun geld en van hun gevoel. Ze werden afhankelijk van hen die ze als verlosser zagen en dieper in zichzelf ging men niet. Waarom, het was makkelijk, men was lui men ontving waar ze om vroegen. Management trainingen het is een mode verschijnsel, geknutsel en gegoochel met woorden, het liefst veel om de mens in de illusie te houden. Overal zie je om je heen de toepassingen en overal zie je volgers, dromers, mensen met geld die de dure cursussen kunnen volgen en wat blijft is op een enkeling na, de illusie, het geloof, zo redden we het wel. Vandaag zag ik duidelijk hoe de armste uit onze samenleving niet eens om hulp vragen, net zoals ik zelf ooit, men wordt niet geholpen, men wordt aan het lijntje gehouden en nog erger hoe armer en groter deze groep, hoe groter de manipulatie is die weer agressie in de hand werkt. Mensen zijn verwend, lui, luisteren niet naar zichzelf. Denken in woorden, geloven in hun boeken en studie maar hebben verder geen enkel belang en vooral inzicht in de problematiek die zich afspeelt. Al die zelfhulp en managementtrainingen hebben meer schade dan heil aangericht. Het is tijd van een andere benadering, een tijd van dieper te gaan. Management is niets meer dan dieper in jezelf te gaan, dan pas kan men zichzelf zien en herkennen in de ander in een ander Taal, die van Liefde en Acceptatie!


 

zaterdag 1 november 2014

We moeten zo veel...: we moeten zoveel, we moeten werken, ons huishouden, goede manieren, we moeten overal van op de hoogte blijven en we *moeten* ons vooral zo druk maken over al wat niet goed gaat en dan moeten we weer hulp gaan zoeken omdat we ons leven weer op de rit krijgen. Jawel, we moeten de maatschappij volgen en de Moed ontbreekt om stil te staan, de cirkel te doorbreken en uit te breken. Waar zijn we mee bezig, onze hersens hebben het zwaar, elke dag weer het moeten om mee te doen, niet in de gaten dat we langzamerhand aan de technologie zijn overgeleverd. Komt dat mooi uit, de technologie wint het van de mens, opnieuw een onderdrukking. Vandaag hadden we zoiets van het roer gaat om, vandaag een dag met de stekker eruit en ons kennende weer onverwachte situaties, zomaar omdat ze er zijn. En midden in het bos met de stilte om ons heen, de zon die scheen op de schitterende gekleurde bladeren, het groen van de weilanden viel het ene inzicht naar het andere. De hersens krijgen zoveel informatie; oud, heden en toekomst, elke dag weer opnieuw. Alsof het bezig is te verbinden tot 1 geheel. Oude en nieuwe wijsheden komen samen en mogen we uitdragen. De technologie is niets meer dan een spiegel van de mens, maar we laten te gemakkelijk weer ons verleden toe. Wil men leren van het verleden wees dan stil, wees eens alleen, voel je maar ongemakkelijk; waar was ik al die tijd? Geef je hersenen de tijd, voel je lichaam maar, en heb de moed om je af te sluiten van al die hectiek, al die angst, al die haat. Wees lief voor jezelf, zorg voor jezelf en heb de moed om gewoon stil te Zijn!