vrijdag 31 juli 2015

We besluiten om onze trip af te sluiten met een dagje Deventer. Gezellig, met een omweg er naar toe maar zonder gekibbel komen we in Deventer aan. Het zonnetje schijnt en we lopen het centrum in regelrecht naar de winkel waar we willen zijn. Hij herkent ons en 1 woord is genoeg, hij weet precies wat ik zoek. We gaan verder, in een ander winkel loopt een vrouw tegen mij op, lachend beginnen we een gesprek, heel ontspannen en het voorval is allang vergeten. Op straat bied iemand ons een krant aan, helemaal gratis. Maar wel met het bekende verkooppraatje antwoord ik. Het werd een heel ander gesprek, de krant mocht ik houden zonder het verkooppraatje maar wel met een lach rijker. De laatste straat wordt aangedaan, 1 en ander is veranderd. Een man zit voor zijn winkel en begint een praatje. 'u bent nieuw hier. 'nee hoor, u bent hier nieuw, maar we zijn hier al een tijd niet meer geweest, dat klopt.' Nog een winkel met een jonge man als bediende, beetje onzeker maar wel vriendelijk. Als ik naar buiten stap, schiet me te binnen wat de 1ste man had geantwoord; 'hij wilde niet meer terug naar zijn vaderland, het was hier goed'. Ja, we hebben het hier goed, maar velen willen het niet horen of zien. We hebben het hier goed, maar we oordelen al bij voorbaat, we kwetsen en negeren anderen en ook onszelf. We hebben het hier goed, we leven met zoveel nationaliteiten naast elkaar, maar we scheppen zelf een afscheiding. Wie heeft ons verteld dat we meer zijn dan de ander? Wie heeft ons verteld dat onze landen grenzen hebben? Het land is van ons allemaal, de mensen dragen misschien een andere nationaliteit maar in hun hart zijn we allen gelijkwaardig, we leven naast elkaar in onze samenleving. We hebben het goed, maar velen willen de waarheid niet horen en toch zoals de laatste dagen; staan we open voor elkaar komen de mooiste gesprekken, enkel omdat we worden geraakt, gehoord en gezien. We zijn tenslotte mens al leven we in deze maatschappij waar we niet worden geleerd om menselijk te zijn. Wees open voor elkaar, geef een glimlach, een woord,geef een zwaai naar het Licht!



woensdag 29 juli 2015

Internet...: ik ben ook in het ongelukkige bezit ditmaal van een windows pc. Mijn vorige liep als een treintje en mijn allereerste, heeft jaren gelopen zonder ook maar 1 hapering of oponthoud. Maar goed, mijn lieve manneke wilde niet luisteren, nee, een nieuwe pc, extra goedkoop geprijsd en met een touchescherm, dat was het helemaal. Voor mij voelde het niet goed, maak de oude, ik had het keurig bij elkaar gegoogeld maar werd voor gek versleten dus de nieuwe kwam met geen touchscherm maar een hoop ellende, 3 jaar lang. De enigste bediening was afgaan en handelen op gevoel en stoppen op Tijd als je gevoel dat aangaf. De anderen durfde niets eens meer te kijken, de bloeddruk steeg en ze sprintte weg van mijn pc.
Had ook zijn voordelen hoor, je kijkt vaker naar buiten, je werpt een blik op een tekst, je haalt een glas drinken, immers die pc nam ook al zijn tijd. Internet was traag, ondanks een zeer snelle lijn en waar ik de pc voor had, ach ik ben het al weer vergeten, tot zelfs mijn cameraatje ligt ergens te verstoffen. Deze week, 4 jaar oud overleed ook mijn oude galaxy, hij was weer in gebruik genomen want de nieuwe versie ligt nu ongebruikt en waar ik een mobiel voor heb; nl. bereikbaarheid was onbetrouwbaar. Elke x werd uit de kist weer de 1ste apple opgediept om te gebruiken en ik kreeg van de jongeren deze week een nieuwer type, ik ben gedeeltelijk weer bereikbaar. Soms denk ik terug aan het vertrouwde Imode systeem, werkte altijd, simpel en altijd bereikbaar. Ach ja, internet en pc, ik heb geleerd om er mee om te gaan als een energie, meer is het niet en als men op gevoel er mee om leert te gaan is men ook immuun voor al wat men ons wil laten leren, want 1 ding weet ik wel; de systemen controleren ons, alles staat genoteerd. En dan nog, wat hebben we te verbergen, ons diepste zelf kunnen ze niet traceren, die is in ons... probleempje voor de andere partij! Ik ben een surfer, zelfs op de hoge golven en lage dalen in besturingsprogramma's van een pc..! Pffff

 

maandag 27 juli 2015

Mijn Ogen zijn moe en zowaar deze ochtend een emotionele bui en de gedachte; het is voorbij, niets komt meer terug. Het is een strijden van woorden overal om ons heen. De verbeten uitdrukkingen op vele gezichten en de veel gebruikte nieuwe term 'the Mind. Boeken worden letterlijk opgevolgd, strijden met woorden, strijden met kennis, alles wordt in de strijd gegooid om te behouden. Mijn ogen zijn moe en vallen op het souveniertje wat ik heb gekregen van mijn pubertje. Het wil me iets vertellen en als ik even kijk met vochtige ogen komt het binnen. De trap heb je betreden, je hebt het gehaald en overal schitteren de lichtjes en stralen bloemen in hun pracht. Het andere souveniertje voor haar vader toont ons een afgebroken toren. Het is geen ik meer, we zijn. Mijn ogen zijn moe maar ik ben trots op al die mooie resultaten, in groei, in meer liefde en zoals ons pubertje vertelde; we hebben geen reden tot klagen, we hebben het hier heel goed vergeleken met anderen landen.'Maar ja, dat is het ook, we hebben nooit genoeg, we zijn nooit tevreden, we willen meer en meer. We zijn zoiets als 'rupsje nooit genoeg.'



vrijdag 24 juli 2015

zelf weer onder handen laten nemen. Ook dat is op zijn tijd nodig. Toch wel bijzonder dat al ken je elkaar al zolang, we enorm veranderen ook in groei. Ach dat arme hoofd van mij, zal het ooit wel goed komen. Ik heb er alle vertrouwen in, het is gewoon een stuk van mij. Een groeimeter zo zie ik het steeds mee. Dan de thuiskomst, wow, wat een leven, wat een licht, wat een getetter komt me tegemoet. Alles vertellen in zo"n kort mogelijke tijd, in een versneld tempo en ook weer blij om gewoon thuis te zijn. De radio en tv die niet werkt, ach ja, zoek het allemaal maar uit. Alles loopt alweer in de soep en aan het eind vraag ik toch maar; en nu eindelijk die kus! Heerlijk om thuis te zijn, trots op mijn gezinnetje en ook trots weer op mezelf! Want ook het huiselijke leven is een leven wat bij ons niet bepaald over een rail loopt, ook ons leven loopt als een slinger door het weet niet waar land en het komt allemaal op zijn pootjes terecht!



woensdag 22 juli 2015

Niets...: waarom zou je je druk maken om iets wat niet is? Ons ego maakt overuren, we maken ons druk over alles en nog wat. We raken in paniek als niet meer is. Als de Aarde vergaat, is er niets, dus vanwaar de angst. Alles sterft en alles wordt weer wedergeboren. Ook deze samenleving sterft,en toch houden we krampachtig vast aan wat niet is. Ons Ego is sterk, we voeden het door onze gedachten; wat als dit, wat als dat. We strijden, we vechten, we willen behouden en we willen verandering. Maar als niet is, heeft het ego geen functie meer, het heeft geen controle, het kan niet vasthouden, het kan niet vechten, het kan niet langer angstig zijn. Niets, waarom zou je je druk maken om iets wat niet is? Niets is leegte, ruimte, we mogen het invullen naar waarheid, in liefde en vrijheid. Het ego heeft niet langer vat op ons, het ego heeft niet langer bestaansrechten. Dan maar niets en in niets is alles!



dinsdag 21 juli 2015

onverwachts het ziekenhuis gezien. Dat was een gezellig uitje hoor, een trotse pa met zijn dochter. Eindelijk niet alleen ergens naar toe. Hagelnieuw ziekenhuis, kosten noch moeite bespaard voor de uiterlijke aankleding, maar binnen is het schone schijn. Ik krijg een heel verhaal te horen over hoe en wat, wat niet mocht en zus en zo. Nou, da's lekker als de attributen ontbreken om je werk uit te voeren. De mens aan de pc aangesloten, wat een beeld en om over al die vragen maar te zwijgen. Volgende deur, de arts... wat een tegenstrijdigheden kon die man vertellen, niet luisteren, gericht op beeldscherm, woorden omdraaien en met het gemak een pilletje erbij uitdelen alsof het snoepjes zijn. Ik kan me voorstellen dat veel mensen nu verward zijn, al die adviezen, al die zogenaamde gezondheidstips, het werkt elkaar tegen. Het leven is geen pc, het is geen robot maar zij die enkel hun denken opvolgen zijn als een trein die zich voortbeweegt op een rail, richting eindstation! En zegt hij eenmaal buiten; 'ze willen ook van hun pillen af.' 'Nou, liever niet, ik wil mijn vader nog niet kwijt, niet op die manier." Met een glimlach, wij hebben genoten van dat momentjes samen- zijn!



zondag 19 juli 2015

Over_Leeft...; Ik heb de wet nageleefd, opgevolgd, doorgedraaid. Ik volgde wat men mij opdroeg te doen, te handelen, te leven. Het vuur in mij doofde, het was in en in zwart. Een robot, een automatisch handelen, meer was het niet; ik volgde de wet. Het vuur doofde, een smeulend hoopje en laaide elke x weer op. Waar is de goedheid, de liefde in de ander. Zien ze het niet, voelt men het niet... even een wakkerende vlam dat vervolgens weer werd gedoofd. Leraren op mijn pad, de harde lessen die ik diende te leren. Pijnlijk, eenzaam en stilletjes hopend op die ene Hand. De wet volgde ik, niet in mijn Hart, maar uit mijn Hart, met Liefde voor alles wat in mij en de ander zit, maakte ik de sprong... ik liet achter de Wet. Mijn Ego vertelde me dat ik harder was geworden, mijn Hart vertelde me 'GO"... De wet hebben we nodig om veiligheid te bieden, maar niet om ons gevangen te zetten, afhankelijk te maken, onverantwoordelijk te zijn. De wet maakt van ons een robot, een automatisch handelen, je doet het gewoon. Liefde dien je te Leven, je proces, je zoektocht aan te gaan. Er is geen kant en klaar pad voor jou om te bewandelen, je maakt je eigen pad. Deze dagen ben ik elke x weer dankbaar voor waar ik nu ben, het Licht in mij straalt en verwarmd mij en anderen en men vervolgt ieder zijn eigen pad!


 

zaterdag 18 juli 2015

Geluk...: allen zijn op zoek naar geluk, naar gezondheid, naar een bepaalde vorm van Vrijheid in eigen geest en lichaam. En een zoektocht begint. Een stap wordt gezet, een begin van velen stappen die zullen volgen. Een stap wordt gezet omdat we op zoek zijn naar iets, iemand die ons zal helen. Vele therapeuten, artsen, en al wat niet meer staan klaar om ons te helpen. Te voldoen aan onze kreet;'help mij te helen?" Elke x die domper, we komen weer uit waar we zijn begonnen. Het begint wel steeds meer een doolhof te lijken, we verdwalen, we komen steeds verder van huis. De lijst met klachten, ziektebeelden en wat we wel of niet mogen wordt eindeloos. We mogen niets afstrepen, alleen wat men ons opdraagt te doen. Dat is niet het proces van Heling. Het is een tekort denken, een vorm van armoede- denken, want vaak kiezen we dat uit wat vergoed wordt. Spreekt men dan van heling? Nee, we blijven afhankelijk van de ander en we verblijven in de lage energie. Tot er een moment komt dat je gewoon een 'mens'tegenkomt, een 'mens' die jou raakt, die dicht bij jou komt. Iets in jou herkent iets in de ander, maar de meeste lopen de deur naar heling voorbij, hun gouden kans en kloppen armoedig en zielig bij de vele geopende deuren waar men met open armen wordt ontvangen. Een Meester is veelal een gewoon mens, een leraar volgt nog teveel zijn Ego. Een leraar zal eerder jou van alles wijsmaken en onthoud, ook dat zijn lessen. Een Meester zal je raken in jouw Hart, het zal je weer terug brengen naar jezelf. Het is niets meer dan te weer te herinneren dat Heling vanuit binnen begint, vanuit jou! Het is; Help mij te helen." Het is "Help mij mezelf te Helen". 


vrijdag 17 juli 2015

Liefde...; er wordt zoveel geschreven, gesproken over Liefde, maar is het wel Liefde waar we over spreken, preken. We zoeken de liefde buiten ons, braaf zijn, volgens de wet leven, volgens de regels leven, de opvoeding. We zijn al jong geleerd dat we braaf en lief moesten zijn voor de ander. Je moest je gedragen volgens de normen van de maatschappij, anders telde je niet mee en later werd er natuurlijk een mooi etiket/ label opgeplakt en in korte jaren nog meer labels en toch sprak men over liefde, liefde voor het kind, liefde voor je naaste maar we komen bedrogen uit. Liefde voor het Kind is niet de maatschappij volgen en opvolgen, het is niet je kind gevangen zetten in een kooitje. Het is niet liefde voor je partner, als je braaf doet wat men van je verwacht. Liefde is een woord dat tegen ons woord gebruikt, het woord liefde is afhankelijk zijn en zoeken in de ander. Ik noem zo iets; liefdeloosheid. Liefde is naar binnen gaan. Het woord 'Bekeer"is niet jezelf bekeren tot weer een nieuwe hype, een nieuw geloof, het is enkel een verplaatsing van weer een ander omhulsel. Bekeer is Keer om, Keer naar Binnen. Liefde zit In ons, we zijn van niemand afhankelijk. Maar om Liefde te verzorgen, te onderhouden dient men een enorme verantwoordelijkheid in 8 te nemen. Preek niet over Liefde, Leef je Liefde en het zal zich vermeerderen en uitzaaien! 



donderdag 16 juli 2015

Water en vuur zijn met elkaar verbonden, zonder water wordt vuur niet geblust en zonder vuur wordt water niet verwarmd. Vuur laait de hoogte in en water stroomt naar beneden. De mens bestaat voor 80% uit water en in onze voeding komt het vuur tot ons door de door de zon gerijpte voeding. Water en vuur ziet men ook terug in emoties, in ziekten... het vuur in ons gaat omhoog, het wil eruit, de spanning loopt op, we koken over van hitte en we nemen geen water tot ons om het vuur te blussen, te verzachten, om het te laten stromen.


Overal zie ik een tekort aan water, het is ook door de media en de vele zogenaamde goede voorlichtingen misleid om water tot ons te nemen. De frisdranken en gezondheidsdrankjes hebben de markt veroverd, het zit vast in onze schijf van 5 bij wijze van spreken. Het vuur komt niet tot ons door gezond zonlicht. Het vuur dat we binnenkrijgen is negatief, niet voedend, onderdrukkend, er zit geen sprankeltje Zonlicht Liefde meer in. Vuur stijgt omhoog, verhitte hersenpannen, allergieen, te hoge bloeddruk, hartziekten, alles heeft te maken met het element Vuur. Laat het omhoog stijgen en blus jezelf met water. Niets verkoeld en reinigt als een frisse douche na een verhitte dag, niets geeft meer afkoeling en helderheid dan een glas water.

Water en Vuur zijn met elkaar verbonden!

woensdag 15 juli 2015

Mijmering...: Op de vroege ochtend besluit ik toch maar met een (Grijns) de berg op de gaan voor een wandeling. (die berg weegt wat nu in onze gemeente, ik zie er niet meer als een berg tegen op) Net voordat ik het dorp uit fiets valt mijn oog op een geel beschermhesje van een wandelaar. Ach ach, nog even en we moeten allemaal een helm op, een beschermhesje aan, alarmknoppen op het stuur en verlichting overal tot zelfs op onze jassen. Mijn gedachten gaan terug, al jaren fiets ik en echt ik heb aardig wat smakken gemaakt, door eigen schuld, dat wel. Ik fietste te hard, zei men. Heerlijk van de berg af racen, door de winkelstraten te racen en een steeds kortere tijd om ergens te komen. Het zat er al vroeg in. Mijn scelter werd me afgenomen, het was te gevaarlijk. Dan maar de fiets, mijn sparta met versnelling zonder helm, zonder jasje, zonder apenpakje. Je leert je voor te bewegen, te balanceren, je ogen te gebruiken, je verstand. Je hebt bepaalde regels nodig en die regels zijn wel ver doorgedraafd. Het heeft niets meer met zelf verantwoordelijkheid te maken, het heeft meer te maken dat men blindelings zijn handelingen verricht, dat men blindelings vertrouwd op al die wetten, voorlichtingen en veiligheidsmaatregelen die men je onderhand verplicht op te volgen. Mijn trouwe 2_wieler heeft me veel geleerd, brengt me overal en dan klinkt door me heen de stem van mijn vader; ' dat heb je van je Opa". Misschien moeten we gewoon weer onze Ogen openen en gebruiken en onze ledematen weer normaal laten handelen. Ziet het er allemaal een stuk Rustiger uit... Wat een stress alleen roepen al die regels en voorschriften op en dat noemt men nu 'ontspanning'. 


 

maandag 13 juli 2015

Aandacht wordt afgeleid, het gesprek van de dag is Griekenland, zorg en een wankelende economie. Steeds duidelijker worden de sporen zichtbaar. Sporen van een groots opgezet spel. Er kleeft bloed aan onze handen, een opmerking die ik vroeger uitsprak maar altijd werd tegengesproken; ik voelde me niet goed genoeg, ik wilde geen rijkdom en nog meer van dat soort oppeppende Goeroe'staal. Er kleeft wel degelijk bloed aan onze handen, velen verdienen letterlijk en figuurlijk aan het lijden en in stand houden van mensen. De dienstverlening, de Zorg, de Politiek en vormen van Religies hebben ons zover gedwongen dat velen het niet meer kunnen of willen zien. Lichamen zitten vast, spieren zijn strak, lichamen nemen toe in gewicht en het denken maakt overuren. Voor elke kwaal is wel een behandeling, zij het uiterlijk, aan de buitenkant. Want om de energie Liefde te laten stromen, in werking te zetten, is een grote angst voor hen die rijkelijk eraan verdienen. Overgewicht, toename van grotere productie van voedsel is niet alleen de industrie. Het is een ernstig tekort aan Liefde, een leegte die men opvult door een hongergevoel. Spieren die verkrampen, een shock, een ernstig trauma wat vastzit en wordt gevoed door de hulpverlening en ook de enorme stroom van zogenaamde delingen over wat gezond of niet gezond is. Nou, ik kan hierbij 1 ding vertellen; er is niets meer dat gezond is, onze aarde is vervuild, de grond, de lucht, het water en bomen worden massaal gekapt en toch men verdient geld aan misleiding. Geef niet alles en iedereen de schuld, en ondertussen pak je gretig het potje tabletten aan of een goed bedoelde raad of de zoveelste tip. Het Leven is een zoektocht naar Liefde en geluk en helaas deze kan men niet kopen. Hoe minder we te verliezen hebben, hoe meer Liefde we voelen en geven. Een rijk mens is arm aan liefde, en doet alles om zijn bezit vast te houden en te vergroten. Een arm mens, die niets meer heeft te verliezen, heeft alleen het laatste wat hij bezit te geven; Liefde. We hebben geen filosofen nodig, we hebben geen sportcentra's nodig of de zoveelste hype om zogenaamd te ontspannen, vaak zet het ons juist meer vast, verkrampen we nog meer en vereenzelvigen we ons met alles en nog wat. De normaalste bezigheden, wandelen en fietsen zetten onze energie weer in beweging, in de juiste stroom en inzichten vallen. Creativiteit worden juist daardoor aangewakkerd en ook weer het contact met jezelf; Liefde!


De laatste dagen viel ons op dat ik wel goud had kunnen verdienen aan het in stand houden van het lijden van mensen. Dat doet enorm verdriet dat we zo als mensen zover van hetzelf verwijderd zijn!

zondag 12 juli 2015

--------------------------------------
martin@driessen.mobi
verstuurd via KPN Mobile

zaterdag 11 juli 2015

Zomaar een dag, we gaan vroeg op pad om de warmte voor te zijn. Een bezoekje aan de kapper. Heel rustig zitten we te wachten, een ontspannende sfeer en rustgevend. Onder het genot van een kopje koffie valt me op hoe de kapper met veel liefde en tijd zijn werk doet. Dat zie je niet overal meer, eerst mijn partner en daarna ik, alleen epileren. Maar zo mooi ,vakkundig en rustgevend. Ik probeer het nog een x; 'wil je echt niet mijn haar knippen?' "In de toekomst"antwoord hij en ik zeg gelijk; dan ben ik je 1ste klant'. Mijn haar is verknipt, ik vraag me elke x weer af waarom men zich bijschoolt, waarom al die technieken en al die ditjes en datjes in het haar. Vakmensen, is dat teveel gevraagd? Moet alles maar met diploma en bijspijker cursus en de praktijk is vervaagt. Alle ervaringen in het leven doet men op door het zelf te ervaren, je valt en je krabbelt weer op. Een diploma heb je daar echt niet voor nodig. We hebben een ernstig tekort aan helende handen, we zijn het gewend om onze handen zogenaamd niet vies te maken. Handen dienen te stromen, handen openen en sluiten zich. als men wakker is ziet men het overal in terug; in elke opleiding is de theorie belangrijker dan de praktijk en als je het in de praktijk moet uitvoeren, dan heb je toch een App. om te raadplegen en het denken wordt maar gevuld. We besluiten om de dag af te ronden met samen gezellig eten. De bbq wordt tevoorschijn gehaald en door me gedachten heen gaat; wat zal hij genoten hebben, als hij er bij was. Gezellig in de tuin, genieten van hoe ik leef en zijn bbq die staat te branden na zoveel jaren trouwe dienst. Ooit gemaakt op 1 van zijn reizen en nog steeds in gebruik. Soms mis ik hem, maar misschien, in gedachten zijn we afgestemd op elkaar, alleen al door het genieten van het simpele bakje wat hij ooit heeft gemaakt! We hebben niet veel nodig, laat je handen stromen. Open je handen, wees niet bang, laat toe wat stromen wil; schilder, lees, strijk, wandel, fiets, dans, zing, lach en je handen ontspannen en je hoofd ook! 



donderdag 9 juli 2015

'Er was eens een man die zich erg bezorgd maakte omdat er s'nachts iemand zijn tuin in ging om schade aan te richten. Hij deed van alles om het te voorkomen. Hij zette langs het hek wachtposten uit, maar geen van allen zag ooit iemand s'nachts de tuin binnensluipen. Hij deed er van alles aan, maar niets hielp. De tuin liep elke nacht schade op. Hij ging naar een Soefimeester, in de overtuiging dat deze man dingen op grote afstand kon waarnemen.
De meester sloot zijn ogen en zei: 'Doe het volgende. Zet je wekker op 2u s'nachts'. 
De man zei: 'Wat heeft dat nou voor zin? Mijn wachtposten letten voortdurend op en maken hun ronde om het huis'.
De meester zei:'Je moet niet naar een verklaring vragen. Je hoeft alleen maar te doen wat ik zeg'.
Zet je wekker op 2u. Kom de dag daarop weer bij mij om alles te vertellen.'
De man was wantrouwig, maar hij probeerde het toch.
Toen hij om 2u wakker werd door de wekker, stond hij in zijn tuin de planten te verwoesten."

Hij was een slaapwandelaar. Dat zijn we allemaal. Jij zaait het zaad: in diepe duisternis, 's nachts, in je slaap, in je onbewustheid plant je het zaad en vernietig je je eigen akker. Je houdt van iemand en gaat beslag op hem leggen. Zo groeit het onkruid. Je hebt lief, en vervolgens wordt je jaloers. Zo groeit onkruid. Je houdt van iemand, maar je maakt ruzie om kleinigheden. Je houdt van iemand, maar haat steekt de kop op, om niets, om tuttige kleinigheden. Zo groeit het onkruid door de tarwe. Als je van iemand houdt, dan ben je gelukkig. Iedere liefde begint met een geweldig geluk, met feestelijkheid, en eindigt in diepe droefenis. Osho




woensdag 8 juli 2015

Chaos...: zoveel chaos overal, ondanks de vele waarschuwingen, chaos treft ons allemaal nu. Alsof de trommel met het etiket 'chaos'in 1 x losgetrokken werd. Er is geen houden meer aan. Alle negatieve energie komt naar buiten, een grote reiniging die vooraf ging werpt zijn vruchten af. Dromen of waken, geen idee, ik was niet alleen. Dierbare waren bij me en in een flits zag ik zoveel voorbij komen uit het verleden. Dat kan je niet onthouden, komt wel binnen op het juiste moment. Een artikel sprak me aan en in een stortvloed de vele plaatsjes, alles viel op zijn plaats. Toen ik een jaar of 6 was, hadden alle scholen in het dorp waar ik woonde een gezamenlijk project. Een stuk braakliggende grond werd ons beschikbaar gesteld, velen droegen bij aan materiaal, benodigdheden, zelfs drinken en een versnapering om de opdracht te voldoen. Alle kinderen, van alle scholen bouwden gezamenlijk een dorp van afvalhout en andere dingen. Het was een feest, iedereen was vrolijk, gemotiveerd. Ik kan me geen enkel opstootje, ruzie of weigering herinneren. Ik sta bekend als iemand die van niets, iets maakt, in deze jaren is het een ware trend, bij mij uit nood geboren, immers ik had toen geen rooie cent. Zoveel is nog bruikbaar, zoveel kan nog een nieuw leven mee en echt voor weinig geld, want met een kwast iets een kleurtje geven is aan mij niet besteed. Ook met de warmte afgelopen dagen, airco is echt niet altijd noodzakelijk, airco is ook nog ongezond en energieverslindend. Genoeg wijsheid zit in onszelf. Ook op gebied van gezondheid, pfff een gevalletje spiegel liet ons zien, waar wij 20 jaar in hebben geinvesteerd het nu in kortere tijd haalbaar is, pak de oorzaak aan, begin daar waar het nu nodig is. Ook de studenten die wel willen, maar worden tegengehouden. Waar een wil is, is een weg en antwoorden komen wel. Met zijn drietjes zaten we aan tafel en ik deelde dit plan. Het idee is elders al uitgewerkt, zo is een idee al een bestaand iets, maar de ervaringen uit het leven, van kind af aan geven de puzzelstukjes en vandaag viel het zogenaamde Plan in elkaar. De jongeren waren enthousiast, want reken maar; zij die willen stromen wel door maar zien ook wel dat veel deuren op slot zitten. Vergaande glorie maar mooi dat andere deuren moeiteloos opengaan. Wie weet, mijn Visie is duidelijk, mijn plan nu dus ook... dit is echt wat in mij leeft!



dinsdag 7 juli 2015

Dagje Rust...; er gebeurd gewoon erg veel, zij het bewust, zij het onbewust. Oude stukken gespiegeld, schoon geboend, doorzien en ook opgeruimd en dan de rust. Lichaam weer even uitrusten, even ordenen, balans zoeken en stil zijn. De ander ook en dat bracht me dus bij mijn ochtend gedachte. Het hele school onderwijs is gericht op de kinderen te onderwijzen, niet om de kinderen leren zichzelf te onderwijzen. Kinderen hebben zoveel in zich maar het lijkt wel een eeuwige strijd tegen het onderwijs. Zenuwen spelen op, energieen kunnen niet stromen, van alle kanten worden ze aangevallen en dan het punt dat ze bijna gevangen zitten in hun eigen lichaam, hun geest. Niets vrijheid, niets geen dans, kleur en stromen. Pijn, afstomping, steeds meer gericht enkel op die buitenkant. De pijn ruimt veel op, een sprankje licht komt weer binnen, de taal van symbolen en dieren wordt weer opgevangen. De weg wordt weer zichtbaar. Het is er wel, maar met de juiste aanreikingen, wegwijzers komt het Kind er wel, maar het onderwijs ; negeer die aanwijsborden maar en leer te luisteren naar je eigen Stem. En het is niet alleen onderwijs, het is ook de Zorg waar kinderen steeds meer gevangen worden gezet. Hoe onveiliger ze opgroeien, hoe vatbaarder zijn ze voor het net waar ze gewillig in worden gevangen. Maar een goede zorg voor lichaam en geest is niet alleen een gezond vervoersmiddel hier op Aarde, het is ook onze toekomst en het kind wordt veelal misleid, onderdrukt, het gevoel zegt dit maar het mag niet ernaar luisteren, het mag niet handelen naar zijn ware aard. Wat een chaos breekt er los, langzaam komt men tot besef dat de bekende weg niet de bekende weg is en dan is hard wakker worden in de Realiteit. Geen wonder dat ik vandaag even gewoon rust wilde!


 

zondag 5 juli 2015

Delen...: houd niet vast wat je aan jezelf hebt gegeven, geef het door. In liefde, niet uit het denken. Laat het stromen en verwacht niets. Denk niet in tekort, denk aan overvloed. Over_vloed aan healing door het doorgeven van Liefde. We houden te vaak vast, overtuigingen liggen erop als een laagje om het te beschermen. Je wordt geconfronteerd met Spiegels, voor de 1 misschien opgelost, voor de ander in beweging. Wat een vuilnis komt er dan los, het wil hoe dan ook een uitweg vinden. Ik had hem niet door, ik gaf gelijk door, Ogen die begonnen te schitteren, te stralen en even dacht ik; de Zorg, draait het nog om mensen, nee, anders had ik dit niet voor me. Deel je liefde, opgedaan door het leven, transformatie houd men in beweging vanuit jezelf. Eenmaal in het denken stopt of hapert het proces. Er zijn situaties in het leven die pijn doen, die onbewust met je worden meegedragen, die je onbewust blijft voeden, die men niet wil horen noch voelen. Ik hield de ander een spiegel voor; kijk ernaar, wat zie je, het is jouw verhaal maar de realiteit is anders. Een lotus die uit de modder tot volle bloei is gekomen en nu haar licht verspreid en anderen volgen. Bijzonder hoe het leven ons elke dag opnieuw de wegwijzers geeft. Ik deel, ik ontvang en ja, ik heb steeds meer respect voor hetzelf en ook voor de ander!


 

zaterdag 4 juli 2015

Het Leven is een herhaling, er is geen begin en geen eind...: Alles is een herhaling, elke gebeurtenis komt weer voorbij, gaat dieper, het gaat door je heen en je geeft het door. Het leven is ontvangen en nemen. Creativiteit, inspiratie gaan door ons heen en geven we door. Muziek, schilderen, dichten alles gaat door ons heen zonder ons denken. Op dat moment zijn we in het NU, zonder denken. Velen hebben ideeen, velen maken kunst, maar velen apen gewoon na, kopieeren de ander en noemen het kunst. Het heeft niets te maken met creativiteit, met kunst, men uit zich enkel vanuit het hoofd. Zo zien we het overal terug, men heeft de ideeen, maar laat zich weerhouden door hun eigen overtuigingen. Een overtuiging is niets meer dan een oud zeer, een oud verhaal wat zich elke x weer herhaald. Het heeft niets te maken met een Flow, genieten en gewoon hier_nu_zijn. We blijven te vaak het verleden herhalen en we denken dat het wel goed komt. Het leven is een Herhaling, er is geen begin en geen eind. Wie sterft zal opnieuw geboren worden. Onze 1ste geboorte was enkel ons lichaam onze 2de geboorte die van onze ziel. Ik kan intens geraakt worden door een straatmuzikant, maar ook door schilderkunst, geraakt worden door muziek en ook de Dans... zij het uit het Hart komt. Men hoeft het niet overal te zoeken, het is gewoon om je heen, wie weet in jezelf, maar je eigen overtuigingen houden je tegen. Hoe kun je dan blij zijn, genieten van het zoveelste spektakel wat men weer organiseert en let maar eens op; gaat het vanuithet eraan verdienen of uit werkelijk genieten en verbondenheid? Al jong wordt onze creativiteit bepaald door anderen, een schilderclubje, een dansschool als aapjes word ons geleerd om op de maat te presenteren en men noemt het kunst, artistiek. Laten we het weer stimuleren, laat de creativiteit in ieder van ons weer stromen in Vrijheid. Laat de kennis varen, het is onze taal en wetenschap om in plaatjes te lezen. Ons weer alert maken dat we de juiste aanwijzingen dagelijks wel ontvangen, de juiste signalen maar we zien het niet! Begin weer Kind te zijn!



vrijdag 3 juli 2015

De mens is gewend zijn verantwoordelijkheid af te schuiven. De leugens te voeden, een ander heeft het altijd gedaan, de ander dit en de ander dat maar zelf, ho maar. Men heeft niet door dat de grote leugen in hun zelf zit, wat buiten ons wordt getoond, zit ook aan de binnenkant. Mooie woorden, mooie preken zorgen voor een uiterlijk fraaie mantel; de leugen is buiten, niet in ons en de leugens vinden nu een uitweg naar buiten. Niets blijft meer verborgen, niets meer ondergestopt, of behangen met glitter en praal.Woorden niet geleefd kunnen raken hun doel niet, woorden geleefd raken een doel; het zorgt voor chaos, het is uit balans, maar uit chaos ontstaat orde, niet andersom. De mens en zijn woorden, je zou er allergisch van zijn, niet van licht, niet van de natuur, maar die van woorden. Vandaag vergeleek ik de mens met een roos; een roos stort zich niet aan zijn kleur, zijn geur, aan zijn bloeiende soortgenoten, hij groeit, hij komt tot bloei, sterft af en wordt opnieuw geboren. De mens vergelijkt zich met anderen, hij denkt en denkt; ik ben mooier, ik ben rijker, jij bent maar klein, jij bent oud... dD mens, pak je verantwoordelijkheid op, stoor je niet langer aan al die woorden uit kennis, uit wetenschap, stoor je niet aan je buitenwereld, doe je dat wel, dan is het ook in jou!  Je bent zoals je Bent NU.


 

donderdag 2 juli 2015

Kijk eens om je heen, kijk eens naar jezelf, ben je nog wel vrolijk, opgewekt of ga je gebukt onder de wereldse last. Ben je bang dat alles je wordt ontnomen, al die uiterlijke schijn? Heb je wel genoten van al die luxe en welvaart die jou tot beschikking stond, zomaar en hoe noemde velen het "Overvloed". We hadden teveel luxe, te weinig liefde, we hadden alles tot onze beschikking maar leefde ieder voor zich op zijn eigen eilandje. Druk maken over wat de ander wel niet zegt. Slapeloze nachten over het merk en type nieuwe auto we weer wilde hebben. We maakten ons druk om 1000 en 1 dingen dat we afgesneden waren van hetzelf en de ander. En nu knijpen velen hem, bang voor de enorme leegte die voor ons ligt. Wat ligt er achter, wat staat ons te wachten. We kunnen het niet begrijpen, niet verwoorden, we gooien met termen en woorden om ons vast te klampen, waar aan, waar voor. We klagen en jammeren wat af, is het niet het nieuws dan het weer... het licht kunnen veel niet verdragen, gewend aan het Duister. Wordt weer vrolijk, maak het niet te zwaar... we hadden zoveel en anderen te weinig maar het grootste gemis is Liefde, Liefde voor onszelf, onze naaste, alle mensen en dieren en onze planeet Aarde. Kijk nu nog eens om je heen, kijk naar jezelf en wat Zie en Voel je?



woensdag 1 juli 2015

Water...: De media overspoeld ons met berichten over 'drink water' , berichten over veel water drinken maar niet vermeld wordt dat kraanwater veelal niet wordt opgenomen door het lichaam. Ons kraanwater is ernstig vervuild, een bekend feit wat men niet wilde horen. Jouw lichaam is vervuild en je voed het met vervuild water, dan is het geen wonder dat je lichaam met moeite de 2 liter haalt en met deze stormachtige energie te weinig. Gezond water is van levensbelang bij vele ziekten o.a kanker, Alzheimer, een lijst om te veel om op te schrijven. Gezond water is een hulpmiddel wat ons te beschikking staat, maar we zijn gehersenspoeld door de slogan; 'we hebben het schoonste leidingwater ter wereld.' Helemaal juist, behalve de vele medicijnresten en andere vervuiling in ons water wat we dagelijks tot ons nemen. Medicatie gebruik is de laatste jaren sterk toegenomen en komt in het riool terecht. Onze waterinstallaties zijn niet daarop berekent en om het te vervangen voor onze eigen onverantwoordelijkheid, kost een vermogen. Gezond water in verzorgingstehuizen, in ziekenhuizen, bedrijven, het hoeft niet kostbaar te zijn zoals de vele bureaucratie vele miljoenen kosten en tegen het Welzijn van de Mens te zijn. Nu kun je misschien ook vragen; waarom een hulpmiddel als water? Heel simpel, water zuivert, reinigt, voed en zeker onze hersenen. Hoe schoner we van binnen, hoe helderder we worden (als water) hoe meer we gaan stromen op onze natuurlijke weg. Ware verandering begint bij onszelf, hulpmiddelen zijn ons gegeven om ons op weg te helpen, niet om te misleiden, niet om afhankelijk te zijn. 'Water is het Medicijn" maar laten we daar naar waarheid en duurzaamheid mee om leren gaan. In het verleden vergelijk ik het vaak met; de mensen kopen liever het nieuwste senseo_apparaat of een vakantie of een dit of dat dan te investeren in een waterapparaat wat het zuivert, hen voed, hen heelt en is dit eigenlijk niet bij alles in onze maatschappij. Mijn oude waterapparaat staat nog ergens, het zit onder een hardnekkige aanslag van vervuiling uit mijn oude woning. Dat verteld toch iets over de enorme vervuiling die we dagelijks tot ons nemen, zowel uiterlijk als innerlijk. Met deze temperaturen is water belangrijk, door de vervuiling van ons systeem werken onze dorstprikkels niet meer, dorst is het laatste signaal wat het lichaam aangeeft dat het lichaam is uitgedroogd. Neem dagelijks bij het drinken van kraanwater een paar korreltjes grof zeezout onder de tong, het water wordt dan beter opgenomen door het lichaam. Vergelijk het eens met een machine, waar de olie van is opgedroogd door warmte, de machine werkt niet meer, bepaalde onderdelen zijn vastgelopen. Zo ook ons lichaam! (Brita is uiterst geschikt voor een strijkbout, het haalt nl. alles uit het water en je drinkt dood water, dan toch maar een glas kraanwater met grof zeezout)