zaterdag 16 april 2016

Alsof het een stroom van loslaten is, onbewust, steeds minder raakt me. Maar ook meer een genieten van het kleine, van de natuur, van mensen. En op onze wekelijkse boodschappen doen kwamen de puzzelstukjes binnen. Elke dag geeft natuur maar ook mededelingen, een bericht wel de nodige aanwijzingen. Mensen blijven graag in hokjes denken, de aandacht gericht op 1 ding en trekt niet de verbanden. Er is haast bij het volbrengen van bepaalde projecten, bekostigd met subsidies. Democratie is nergens meer sprake van, het wordt medegedeeld, er mag gestemd worden maar of men nu voor of tegen is, de plannen worden gewoon doorgevoerd met haast. De natuur is van slag, de mens is ontregeld, de ijskappen smelten sneller dan men had voorspeld. Het zeewater gaat stijgen. Landen wiens industrie gebied aan het water grenzen zullen overstromen. Het is ons al zolang voorspeld, men is er voor gewaarschuwd en toch was men blind. "het zou allemaal niet zo'n vaart lopen?' We hoeven geen weerstand te bieden, de natuur is nu eenmaal niet tegen te houden. De mens kan het niet winnen van de natuur, de mens kan wel zijn eigen natuur terug vinden en dat wordt nu echt hoogste tijd! Iemand zei tegen mij vandaag; de mens kan niet meer denken? Nee, er wordt voor de mens gedacht of de mens denkt het te weten maar het is niet meer dan woorden die totaal niets betekenen. Kan ook niet, als de mens zelf de woorden niet begrijpt en dat beeld voltrok vandaag voor onze ogen, onder onze neus en ik wilde alleen maar heel gauw naar mijn huisje toe. Waar ik weer werd beloont gewoon weer in eigen omgeving!