woensdag 7 september 2016

Onze tuin....; onze tuin, nog geen 3 maanden later ligt er geveld bij. Nog geen 3 maanden geleden heb ik mijn moeder verloren aan een dood die ik niemand toewens. Zij was 1 van de velen wiens lijden in stand werd gehouden door eraan te verdienen. In de week dat ik daar was om van alles te regelen heb ik moet zien, horen, ervaren hoe mijn vader dezelfde kant werd opgedrukt. In dezelfde week heb ik 150 m van thuis een telefoontje mogen ontvangen waarin mij werd medegedeeld dat onze buren een rechtszaak wilde aanspannen tegenover ons en de verhuurder. Mondeling werd ons verteld dat we al onze bomen de overhangende takken moesten verwijderen met gevolg door emotie, al onze bomen als ware door midden gehakt. Onze tuin was een doorzon tuin geworden, en we hebben plastic opgehangen. Het feest was compleet, bedreigingen, schelden en ook eeuwig gecontroleer. Veel werd op foto gezet en doorgestuurd achter onze rug om naar de verhuurder. Ook mijn blogsite wordt gelezen en naar eigen woorden verdraaid de samenleving in. We waren nog geen maand verder en mijn vader logeert hier, om te genezen van jarenlange gesmeer en ook het verdriet en het ontwaken in de realiteit waar velen geen oog voor hebben. Om van het gedonder af te zijn heb ik mijn toestemming gegeven om de boom te verwijderen, helaas veel warmte, veel overlast en geen tuin meer, het ziet er niet. De boom op de hoek staat op de lijst, al ontkend de verhuurder dit. Verbazing dat deze boom van onderen gesnoeid is en een container met afval staat, gedeeltelijk op onze grond. Onze tuin, misschien wel symbool van het definitief loslaten van het Oude, diepe pijnen, het onrecht dat mensen elkaar aandoen, maar uiteindelijk, het systeem zal niemand helpen. Rotte appels zullen verwijderd worden, overal. Onze tuin, er wordt gekeken naar een nieuwe aanplant, in nagedachtenis aan mijn moeder. Ik heb misschien niet gerouwd, ik ben haar niet vergeten. Ik heb mijn vader begeleid en over ruim week betrekt hij zelfstandig zijn huisje. De behandelde artsen zijn verwonderd over zijn herstel. Ik mag dankbaar zijn op mooie samenwerkingen binnen de zorg. Ik voel pijn hoe mijn huis is aangevallen, maar in mijn huis voel ik vertrouwen en dit x zal mijn Huis me niet afgenomen worden. In het leven herhalen zich oude situaties, ze maken je kwetsbaar, emotioneel, je bent alleen maar in momenten van stilte verwonder ik me ook over hoe men elkaar aanvult alsof een energie zich niet langer tegenhoudt en het Oude definitief wordt verwijderd, net als wat de laatste maanden in mijn leven heeft plaatsgevonden. Wie weet, met een nieuwe boom ook nieuw leven!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392