dinsdag 29 november 2016

Vervuiling....; we leven op en in een vervuilde Aarde. We ademen vervuilde lucht in, we ademen ook heel wat negativiteit en angsten in. We eten vervuild voedsel, vervuild en niet meer voedzaam voor ons lichaam en geest. Ons water is vervuild, mag wel helder zijn in het glas, maar water is vervuild. Hoe zwaarder de lucht, hoe zwaarder ons voedsel, hoe zwaarder ons denken, we zijn overbelast. We zijn vervuild van binnen en van buiten. Vervuiling, onze darmen maken overuren, vanuit de darmen ontstaan de meeste ziekte. Hoef ik echt geen boek voor open te slaan, het is mijn leven, het leven wat ik heb geleefd, het leven dat ik doorgeef... Vervuiling kunnen we niet buiten ons neerleggen, laat een ander ons maar helpen zodat wij met ons leventje kunnen doorgaan. Wat doe je als je huis ernstig vervuild is, je gaat ruimen, je gaat poetsen, je gebruikt water om je huis te reinigen, je gooit de ramen en deuren open om de lucht door het huis te waaien. Weg stof, weg ongedierte, weg negativiteit en daarna bruis je van energie, je hebt er weer zin in. Vervuiling, begint om jezelf aan te pakken, te reinigen, te zuiveren, je te voeden met goede, simpele dingen, goed water te drinken en meditatie... laatste is heel belangrijk, om al die opgeslagen kennis en bull_shit te verwijderen uit de bovenkamers en in alle lagen van je systeem. Vervuiling is een wereldwijd probleem, we zijn al jaren gewaarschuwd, maar als ik zo kijk; ' de mens is het vervuilende object en wie zich vervuild kan zich ook reinigen van de vervuiling." 



vrijdag 25 november 2016

Het kijkt naar buiten en begrijpt de wereld niet. De wereld draait, waarom zo weinig aan liefde, zo gevuld aan haat, angst en de honger naar geld. Kronkelt draait de massa in haar angst, niet wetend wat ze moeten doen. Gevuld in angst, waar is de liefde, waarom doen mensen elkaar dit aan. Jonge mensen, oude mensen, en het kijkt naar buiten en begrijpt de wereld niet. Er is zoveel wat van waarde is en men ziet het niet. Er zijn zoveel mensen met een waarheid, en men hoort hen niet. Meedogenloos wordt men op het spoor gezet, ingezet en geprogrammeerd door het systeem. Stap niet uit, maak de ander het leven onmogelijk, alsof het op elk station staat aangeven. Ze kijkt naar buiten en denkt; ' ga een wandeling maken, frisse neus, frisse gedachte en als je dan naar buiten kijkt, ach sluit het gordijn en geniet van je eigen innerlijke wereld!



vrijdag 18 november 2016

Onwetendheid richten we meer schade aan. We studeren, overleggen wat af. Alles wordt beschreven en overal wordt overleg over gepleegd. Men pleegt een aanslag op hun eigen *weten*. Men kan niet alles weten en men weet ook niet alles. Zij die ervaren die weten, maar dat is een ander weten... zij weten wel beter en leven gewoon hun eigen waarheid. Onwetendheid binnen de zorg is een groot gevaar voor onze gezondheid, men volgt lijdzaam alle bevelen op, niet nadenken, niet luisteren, niet lezen, men weet het zogenaamd allemaal beter. Men vaart blind op wat men voorgeschoteld krijgt, maar het 1 kan niet zonder het ander. Een lichaam en geest kan niet of alleen door zorg of door spiritualiteit genezen, er dient een balans te zijn, een evenwicht, een samenwerking, een verbonden_zijn zo niet schept het verdeeldheid. Verdeeldheid zien we overal in terug, zoveel situaties, in zoveel relaties maar ook gedachten, het niet vertrouwen op zichzelf. Onwetenheid richt eel schade aan, we hebben elkaar nodig, het is niet ieder voor zich!



zondag 13 november 2016

Los-laten...: de 1 voelt, de ander hoort, de ander ziet, ieder gaat door het proces op een andere manier. Internet is ook een vorm van los_laten, door weerstanden gaan, verantwoordelijkheid oppakken, de macht weer oppakken, het doorgronden van systemen. Alles is uiteindelijk terug te brengen naar de kern, naar 1 verhaal, 1 woord. Zelf investeren wordt ook steeds vaker gebruikt, het is het investeren in jezelf, het is een krachtig middel om door weerstanden heen te gaan, oude patronen los te laten en steeds meer in het moment te zijn. Meer is er ook niet, gewoon in het moment te zijn. Vandaag zijn we dan ook met zijn tweetjes geweest, aandacht voor elkaar, aandacht in het moment en als ik naar buiten kijk, dan voel ik hoe belangrijk het is om gewoon hier te zijn. We dwalen elk moment van onszelf af, we zijn zoekende, we zijn angstig, we hebben emoties die niet van ons zijn. Gewoon rustig rondrijden, stil zijn, genieten en dan is een stilte waar we in het moment zijn. Alles valt weg wat niet van ons is en wat van ons is blijft. Los_laten, ieder doet het op zijn eigen manier. Het doorgronden van systemen, dieper en dieper, heeft te maken met zelf verantwoordelijkheid op te maken, de macht op te pakken. Misschien zijn we te ver gegaan, ik kan het niet zeggen, maar dat we te ver zijn gegaan in het programmeren van ons als mens naar robots dat is een feit. En dat proces wordt dagelijks opgevoerd in steeds hogere snelheid. Los_laten, laat je gaan, vul niet meer in, oordeel niet, het is allemaal ons denken niet de wereld die vergaat.



vrijdag 11 november 2016

Bomen_kap...: Overal worden bomen gekapt op brute wijze. Het is niet nieuw, al jarenlang worden completen regenwouden verkocht aan rijke landen om te worden gekapt. Van hout wordt papier gemaakt, de kranten die men leest, een politicus wil nu eenmaal gezien worden en zijn kop prijkt op de voorpagina. Nog meer papier voor de bull_shit die de maatschappij ons heeft aangeleerd om ons te programmeren. Massale bomenkap, het treft ook je eigen achtertuin. Bomen moeten weg omdat 1 iemand iets in zijn bovenkamer heeft dat bomen moeten verdwijnen. Onze tuin ziet van bovenaf eruit als een slagveld, ik kijk ernaar... bomen worden gekapt, verwijdert, de grond wordt kaal gemaakt, klaar voor het nieuwe om te zaaien. Het oude definitief verwijdert, we kunnen ertegen vechten, ervoor strijden maar we kunnen ook naar binnen keren. Oud zeer, oude geschiedenis verdwijnt en het nieuwe ligt in de grond te kiemen. Alles in diepe rust, in stilte. In stilte wordt juist hard gewerkt om te zaden te verzorgen, de grond te verzorgen voor de lente die komen gaat! 



woensdag 9 november 2016

Internet_energie....: Na 4 jaar liet ik het pc_tje los, wat een enorm rampgebied, chaos, alles liep door elkaar en vroeg ik hulp, nou vergeet het maar, iedereen liep gillend weg bij een blik op het pc_tje. Internet is energie voor mij, het is voelbaar, het brengt je daar waar je moet zijn. Maar deze warboel waar alles door elkaar liep en het pc_tje vrolijk zijn eigen gang, liet ik los. De waarheid kwam aan het licht, windows10 bepaald zijn eigen regels, he, het is net de politiek, zoetmakertjes, mooie sprookjes en dan genadeloos de klap, pc_tje definitief geblokkeerd. Zeg maar dag met het handje tegen de legale versie, je wordt vroeg of laat gedwongen om een nieuwe te kopen. Pc_tje staat er een beetje verloren bij, geen strijden, geen wanhoop, het is voorbij. Dochterlief bied me haar pc aan, aan systeem en i.pv. mij de pc in de handen te duwen, hier begin maar. Duwt ze hem in handen van de window nert. Prachtig, spiegels en ik kijk ernaar. Geen gemopper, geen ruzie, geen strijd enkel een zwakke stem; ' maar dit ken ik niet' . Daar zitten ze met zijn tweeen, de 2 nerts en ze werken samen. Het pc_tje heeft me veel geleerd, internet is energie, donker of licht het is maar hoe je ermee om gaat. Ik vind het mooi, want in het loslaten kwamen we nader, een samenwerking. En alles loopt nog niet, maar wat belangrijk is dat loopt, al die mooie geschenken, de energie die stroomt!



dinsdag 8 november 2016

Stel jezelf vragen...: blijf jezelf vragen stellen, de afgelopen week bleef 1 vraag maar terugkomen, gek werd ik van en toch ik bleef vragen, onbewust liet ik al die ego antwoorden los, ik bleef vragen stellen. Tot het moment dat het berichtje onder ogen kwam. We hadden er allen rekening mee gehouden maar niet verwacht, dat is ego_taal ; psssst... er gebeurd niets. Perplex zo onmenselijk, zo vol met haat en woede en egoisme. Ik kreeg de schuld en toen brak er iets los, een geweldige pijn in mij, de vraag werd beantwoord en vanuit het diepste kwam de waarheid los. Ik kwam op, ik stond op en doorbrak het zwijgen, niet alleen van mij, van allen in mijn familie. De 1ste ingeving was dat ik het zo zat altijd maar de boeman te zijn en ik draaide het naar licht... ik zag dat ik veel had omgezet, zonder woorden maar in daden. En in de pijn was ik niet alleen, hij was bij mij, trots, vrij en opgelucht, iemand had eindelijk de grote leugen doorbroken. Alle situaties in het leven komen terug, al of niet verpakt in een ander jasje, de kern is hetzelfde. Wij allen leven in een leugen, we hebben niet geleerd om te spreken, angst blokkeert, angst waarvoor? Angst om jezelf te voelen? Angst om te gaan staan wie je bent nu. Stel jezelf vragen, blijf jezelf vragen stellen, het leven geeft je antwoorden als je luistert en je leert de verbanden te zien, niet de invulling van je mind, altijd verraderlijk maar het lichaam spreekt boekdelen! 



zondag 6 november 2016

Je wordt gedragen...: een paar dagen in stilte en ik kom mezelf goed tegen. In beelden, ervaren, gevoelens, tranen maar ook een gevoel van dankbaarheid. Ik kwam mezelf tegen dat ik veel te ver was gegaan, tot op het laatst toe de belangrijkste zaken, voor mij belangrijk, in beweging zette en daarna Stilte... Ervaren hoe men letterlijk verdwaald is in termen, wijsheden en niet tot zich laten. Blijven lijden en bijval kregen. Een mooi gebed met woorden van deze tijd, een gezonde maaltijd met liefde bereid en het was niet goed. Ik trok mijn grens en kreeg acuut het gevoel dat ik gekruisigd werd. Ik was de direct, ik moest oppassen en men wentelde weer veilig in lijdens_taal. Ik trok mijn grens, dit ben ik, ik ben nu eenmaal geen volgens schaap, ik leef mijn leven, ik leef mijn ervaringen en ik deel. Onverwachts volgde een mooie ont_moeting, we spraken dezelfde taal en het voelde als een geschenk uit de hemel, de volgende ontmoeting was een vrouw die haar emoties liet gaan, loslaten en van een afstand kijken naar het probleem. Het treft ons allemaal, het wegvallen van onze zekerheden, het met de rug naar de muur staan en zelfs daar waar men het totaal niet van verwacht en in een omgeving waar je het niet verwacht. Ieder heeft zijn eigen religie maar degene die religie tot sekte maakt is het grootste kwaad en ook daar komen nu scheuren in om de waarheid door te laten sijpelen. Ik werd gedragen het laatste jaar en daar werd ik me bewust van. Wees dankbaar voor dat wat op je tafel staat, wees dankbaar voor je eten, want echt we hebben het hier te goed en voor velen is het nog niet te goed. Wees dankbaar voor elke ont_moeting op je pad, want zonder woorden wordt veel verteld. Het verleden was niet meer dan een illusie, men jammert wat af en vergeet hun eigen grootsheid. Want het verleden heeft ons veel geleerd en het is tijd om je leven te leven, te geven en te delen. Om je pijn te voelen, het is maar even en je laat het weer los. Kijk naar de bladeren, ze kleuren, ze vallen en nog even en ze worden een met de Aarde. Zonder woorden, zonder uitleg, weerstand. Ik heb mijn keus bepaald, ik heb niets te verliezen en mooi, ik kreeg de zegen want met mij, ook anderen die dezelfde kant op kijken en diep van binnen *weten* dit is voorbij en wat in ons leeft dragen we uit naar buiten toe,zonder strijd, in liefde!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

dinsdag 1 november 2016

Waarom moeten we onze dierbaren herdenken. In het dagelijks leven is het kommer en kwel, verdriet en boosheid, van liefde geen sprake. Gemis van zoveel en als men overlijd dan worden de mooiste
 woorden gesproken die men 
gewoon in het dagelijks leven had willen horen. De dood hoort bij het leven, het is een overgaan naar een nieuw leven en het is belangrijk dat men waardig kan sterven, zonder angst, zonder vasthouden aan maar met open handen de dood ontvangen. Ik heb niet gerouwd, ik was dankbaar, het grootste geschenk mogen ontvangen dat ze heen is gegaan in liefde, in de angst losgelaten. Lijden is onze weg, we zijn ermee opgegroeid. Vreugde, geluk zijn we bang voor, want in vreugde zit ook pijn verborgen. Wie waardig sterft, op een natuurlijke manier van dit leven afscheid neemt, blijft bij je. Alle dierbaren zijn aanwezig en het is een liefde die niet in woorden is uit te drukken. Er is geen gemis, gemis zit in ons denken... dans je leven met diepte en hoogte punten en vier de dood.Allerzielen...dood,nieuw leven. Het oude definitief achtergelaten, er is niets meer en er is zoveel!