woensdag 27 juni 2018

#Rechtsysteem, waar spreken we eigenlijk over?...: Men legt hun verantwoordelijkheid in handen van een ander. Hun eigen gekwetstheid, boosheid leggen ze bij anderen neer. Het recht zal zegevieren, en in hun wereld speelt de onvrede over hunzelf af en spelen ze hun onvrede tegen anderen uit. Systemen zijn erop gericht om de daders die zichzelf als slachtoffer denken te gedragen, te helpen uit zelfbehoud, eigenbelang en het uitmelken van de zogenaamde slachtoffers die als daders worden behandeld of die onderuit gaan door het systeem zorgvuldig opgezette liefdadigheidsprogramma, waar je niet meer uitkomt. Vroeg of laat, verzwakt tegen vechten komt men weer uit bij een zogeheten vluchtsysteem. Van 1 boom worden het nu meerdere, de hele boel moet verwijdert worden. Of men nu denkt aan woongenot, aan aangiftes die de prullenbak inzeilen, aan onze natuur waar men zoveel over schrijft, maar eigenlijk niemand kan schelen als het te dichtbij komt, dan moet de boom toch lekker weg, dan wordt er met woorden verdraait, dan komen er verhalen waar een zinnig mens bijna van zijn stoel valt en de zogenaamde systemen en wetten worden allemaal gedraaid richting eigenbelang, zekerheden behouden en anderen ervoor op laten draaien. Een rode draad door onze geschiedenis en we hebben wat geslikt, uit angsten, uit zekerheden behouden, controle, eigenbelangen. Maar wat als het leven je gewoon geeft wat je nodig hebt om te groeien?  Wat als je het toelaat, je het voelt en het weer heengaat. Er komt ruimte, inzicht in jezelf. Ik zie elke x de vraag voorbij komen; ' wat wil je, wat is je richting?" lekker, als je het niet bewust weet, ga er maar aan. Maar ik weet het nu wel, mijn "huis' staat en ik zie waar het leven mij brengt. Het is enkel een groeiproces, zonder invulling, zonder het bij anderen neer te leggen. En ach, over een paar zijn veel huizen gesloopt, enkel omdat het nieuwe wordt opgebouwd en niet met de fundering en stenen van ons verleden.



maandag 25 juni 2018

#Zorg....; Het verleden kruist het heden. Onbegrijpelijk dat zorg een geautomatiseerd instituut is geworden, waar niet de mens belangrijk is maar het verdienen aan de mens. Om maar te zwijgen dat de client het belangrijkst is. Natuurlijk is de client belangrijk, wie niet goed in het vel zit, is verzwakt, lichamelijk en geestelijk. Niet bij machte om zonder emotie een weerwoord te geven. Hoe vaak heb ik dit niet meegemaakt, hoe ze een cliente bestormen als een weerloos slachtoffer. Dit x was het STOP, in overleg met de client natuurlijk. Maar goed, weer een arts tegen mij enkel omdat men niet naar elkaar wil luisteren, niet wil handelen uit menselijkheid, niet wil samenwerken. Oh ja... samen-anders, samen-werken, luisteren... ik ben die termen zo zat. Het is geven en nemen, het is ook accepteren, het is ook luisteren, in 1ste plaats wat je eigen waarheid je verteld. En in ieder schijnt er steeds meer licht op die waarheid. Het is alsof een belangrijke les voorbij kwam en gedraaid werd. Onwetendheid maakt veel kapot, verstoord relaties, de relatie met hetzelf om te beginnen. Het zoeken naar antwoorden en de bevestiging ontvangen dat je geen antwoord krijgt, enkel een medicatie voorschrift of zonder boe of bah een doorverwijzing uitschrijven. En maar schrijven over de zorg dat ze zoveel kost. Het gaat over mensen, maar dat zijn we vergeten!



zaterdag 16 juni 2018

Waardigheid...; het woord waardigheid schoot door me heen. Ieder mens dient in waardigheid te worden geboren en te sterven. Het wir_war van het systeem houd ons in gevangenschap. Wat men ook doet, denkt of zegt, men knalt hopeloos tegen de muur op. Ieder mens dient zichzelf te ontwikkelen, het is een must in deze tijd. Verleden bestaat niet, de toekomst is er nog niet, enkel het heden waar illusies ruw worden verstoord. Een wir_war in ons allemaal, een wir_war in de berichtgevingen, en wegwijzers en al wat meer. De politiek die hardnekkig het verleden probeert vast te houden met hun regels, hun beloften en zogenaamde veiligheid. Ook voor mij was het een botsing met het verleden; oude pijn, verdedigen en het loslaten... acceptatie, overgeven en ook dat niet van mij is, uit handen geven. Van een discussie, van oud denken naar een dialoog. Emoties losten op, een innerlijk gevoel van vertrouwen. Waardigheid... het is een woord wat velen zijn vergeten, maar we zijn het waard om hier te zijn, onze waarheid uit te spreken, te leven. De verandering komt van Binnen_uit. Zet de knop van de vele media uit en luister... voel... zie.... !