vrijdag 28 december 2018

Beerputten gaan definitief open, overal om ons heen en zo ook in onszelf en ook in mij. Golven van emoties, beelden komen aan het netvlies voorbij, laat maar komen, laat maar stromen en het verdwijnt. Natuurlijk voel je de pijn, de pijn die ik mezelf liet aandoen, de pijnen die ik droeg en die mijn lichaam verzwakte, enkel om de eindlijn te halen, Er moet toch zoiets als vrede zijn. Kijk eens om je heen, chaotisch, de mens op hol geslagen, spartelend om vast te houden en ik vraag me af waaraan? Hebben we het echt allemaal nodig? kan het niet minder zijn? ... Er is zoveel in beweging, maar de massa slaapt en wordt op een dag wakker geschud dat het allemaal een illusie was. Beerputten gaan definitief open, natuurgeweld tonen ons een spiegel. Al jaren gewaarschuwd en de zogenaamde klokkenluiders, de voorlopers werden aan de kant gezet, men wilde niet horen, niet voelen en niet zien. Golven van emoties, beelden komen aan het netvlies voorbij, laat maar komen, laat maar stromen en het verdwijnt.