donderdag 3 januari 2019

En dan komt de tijd dat verdriet loskomt, niet om de ander, maar je eigen hart weent. Het loslaten van zoveel door de jaren heen, de pijn die je inslikte omdat delen vanuit je eigen hart niet mocht. Het uitwerken van zoveel situaties, gevoelens en uiteindelijk het definitieve loslaten van de ander, omdat het mooi geweest was. De beelden blijven komen, maar nu met mij in beeld. Mensen zijn bezig met oppervlakkig geneuzel, maar met de mens gebeurd zoveel dat nu gedeeld mag worden. Harten die openen, licht op de schaduw en wonderlijk hoe elke x het oplost en je er sterker uit komt.