donderdag 16 mei 2019

De boom....; We zijn in het bezit van een schitterende tuin. Toen we het huis betrokken was de tuin niet echt opgevallen, maar het deed ons goed om de tuin weer in ere te herstellen na jarenlange verwildering. Een grote den sierde de tuin, hij gaf schaduw, de grond bleef vochtig en hoeveel bescherming hij aan de diertjes gaf om te zwijgen van de nestjes die erin gesetteld waren. Vele vogeltjes kwetterde in de boom van s'ochtends vroeg tot de schemer, en in de avond cirkelde de vleermuizen rondom de boom. Helaas de boom moest wijken, hij gaf totaal geen overlast, maar hij moest weg omdat de mens de tuin wilde vernielen. Aan de andere ook een grote den, een oude hazelaar waar vele vogeltjes in kwetterde, rondvlogen en de eekhoorntjes aan hun staart naar beneden hingen om vervolgens weer heen en weer te springen van tak tot tak. Een grote conifeer, die bescherming kon geven nadat de grote den verdwenen was.Helaas de bomen werden vernield en de diertjes waren angstig. Het lijkt erop dat bomen en dieren wel degelijk een taal spreken, dat ze voelen of het negatief of positief aanvoelt. Er zijn weinig dieren, het gaat snel achteruit. Maar het zijn ook mensen die andermans tuinen vernielen en daarmee ook een veilige toevluchtsoord voor dieren vernietigen.Onze boom, hij is verdwenen, maar de herinneringen aan al het leven in en rondom de boom, zijn nog levendig.