donderdag 30 mei 2019

Onverwachts lopen we daar op een meubelboulevard rond. We hadden andere plannen maar ja, planning valt bij ons altijd in het water. Goedkope grote winkel met meubels en andere zooi benam me de adem. Kijk naar de bankjes en voel accuut een hernia, pijnlijke benen en al wat meer en natuurlijk binnen een jaar de rit naar de sloop. Synthetische rommel en lucht en ik maar denken dat de mensen een keer bewust werden van rommel, van onze economie. Helaas het vakantiegeld brand bij velen in de handen en daar lopen we langs norse, ontevreden zombie's snel naar de uitgang. Mijn eigen inboedel is al zo oud, ik moet erop kunnen zitten, ik moet erop staan, ik hoef niet met een rage mee te doen, het blijft gewoon staan. Moe zijn we ervan met zijn allen, dan maar weer terug naar huisje wel tevree!