donderdag 28 november 2019

Mijn vader vertelde dat uiteindelijk heel het leven niets meer dan een lijden was geweest. Men negeerde zijn intuitie, ingevingen om maar te voldoen om perfect te zijn in deze maatschappij. Je hield je mond op alle fronten, al zag men het lijden, het misbruik van en onder elkaar. Ik ben als ongewenst kind geboren, ik ben ook zo behandeld en opgegroeid, eenzaam, angstig en onzeker. Ik onderging het gewoon een groot deel van mijn leven. Ik kreeg bij tijde wel de bevestiging van o.a oude leraren, mensen uit de omgeving, maar iedereen zweeg. Mijn geest werd ziek, mijn lichaam werd ziek door onverwerkte emoties en de klappen die bleven vallen. Ergens, diep in mij bleef ik geloven dat ieder mens iets in zich draagt van goedheid, van liefde, hoe hard de wereld ook was. Ik ben een turbulent leven aan het af sluiten. Het systeem maakt ons ziek, het systeem voed juist het lijden, emoties als schaamte, angsten. Alles is erop gericht om mee te doen met de zogenaamde normale mens. De zogenaamde beloningen van welvaart, de vakanties, de dure geschenken met de feestdagen. Het zijn maar enkele voorbeelden. Ik heb een weg afgelegd met de zogenaamde hulpverleners, de zorg, maar ik ontspoorde. Ik liet me eenmaal niet gevangen zetten, er moest een weg eruit te komen zijn. Mensen oordelen, veroordelen, maar staan er niet stil bij stil dat juist mensen die zelf ervaren de grootste healers zijn. Ik ben opgevangen door velen, ik ben opgevoed door anderen en ik heb geleerd de stilte lief te hebben. Psychologische hersenspoeling en door het voeden van oude stukken/ emoties, onze voeding en de socialmedia dat ook als een oorlogswapen wordt ingezet. Als de mens zich blijft voeden in duister, in negativiteit, in dode materie, hoe kan men dan spreken van bewustzijn? Onze voeding is dode materie, het maakt ons ziek. Ons water is vervuild en onze lucht sterk verontreinigd. Leven heeft nu eenmaal water, lucht en voeding nodig.Velen zijn op zoektocht, net als ik ooit ook begon met mijn stappen te zetten. Maar als ik iets belangrijk vind nu, is dat wat wij als mens een patroon kunnen doorbreken door te stoppen met dode materie. De realiteit is dat alles is vervuild en ons lichaam en geest zal zich aanpassen aan het veranderende leefpatroon, Kunnen we als mens ons systeem veranderen, kunnen we de wereld om ons heen veranderen? Nee, we kunnen alleen onszelf veranderen, ons verleden oplossen, onze geest en lichaam zuiveren zodat vanuit leegte het nieuwe ontstaat!