maandag 27 augustus 2012

Treinkaartje

Een simpel treinkaartje kostte haar zoveel angst. Knoop doorhakken en met een blik op haar knip; tja, wie niet waagt, wie niet wint. Keurig naar de winkel en helaas, de voordeel kaarten waren op. Ze voelde tranen opkomen, maar lachte ze weg. Even dacht ze nog; wat zit er voor, dat het niet stroomt? Maar s'middags bij het lezen van iets kwamen de tranen, niet meer tegen te houden... zoveel onbegrip, zoveel eenzaamheid, maar ook de hunkering naar de Mens in al haar Liefde. Terug naar het treinkaartje, ruim 20 jaar geleden stapte ze voor het laatst op de trein alleen, haar broer zwaaide haar uit, maar het was een vreemd afscheid met de woorden; tot ziens! In de trein zat ze te huilen, want ze wist dat ze hem niet meer terug zou zien. Drie jaar later kwam het bericht via via dat haar broer was overleden. Op het graf was ze alleen, ze stond achteraan en niemand herkende haar als familie op een paar familieleden na. Vandaag kwam dit zo binnen, op haar oudejaarsdag in 2012, het diepe verdriet liet ze stromen, maar in haar Hart weet ze.. het is voorbij, ik mag weer in de trein stappen, want mijn thuis verlies ik nimmer meer!

En het treinkaartje, wie weet wat er allemaal nog komen gaat, in ieder geval, ze geloofd in zichzelf, ze geloofd in de Ver- Andering... niets hoeft meer, want alles is er Al!





zaterdag 25 augustus 2012

voedselbank

"Zij, die als toeschouwer in de wereld verkeren, kennen haar dikwijls beter dan zij, die er een rol spelen." Jacques BĂ©nigne Bossuet 

Begin jaren 80, ze kwam terug uit het buitenland, alleen en geen geld. Er was geregeld voor onderdak en een uitkering en voor de rest, een nog geen 20 jarige, zonder levenservaringen of wel, een vreemde omgeving en meer was er niet. Ze kwam tot rust in een pension, haar inboedel stond opgeslagen en helaas, bij het uitladen brak een fikse onweersbui los, de spullen stonden in de regen, alles nat en opgestapeld in alle haast. Het liep tegen het einde van het jaar, zomerschoentjes en gekregen kleding, winterjas had ze niet evenmin als elke dag een fatsoenlijke maaltijd. Kerst was een verschrikking, iedereen was vrolijk, zocht elkaar op in familiekring, niemand had oog voor haar. Lang leve de Aldi, ze maakte haar feestmaaltijd met pate uit pot, brood, een flesje wijn. Meer had ze niet nodig. Ze verhuisde naar een echte woning, i.p.v verbetering, ging het neerwaarts en raakte in een isolement voor 2 jaar. Ze leefde afgesloten van de maatschappij, had geen cent te spenderen, werd op de vingers getikt door de sociale dienst en het was het normaal, geen geld, geen eten, geen kleding maar wel zorgen dat je naar het arbeidsbureau ging 18 km verderop, op de fiets, slecht gekleed en in de winter. Ze is er uit geklommen met behulp van harde leermeesters, niet de hand ophouden, maar x op x opkrabbelen en in geloof blijven hopen op een betere toekomst.

Het verhaalt wil vertellen; we hebben alles, we hebben zoveel, maar zijn we werkelijk bereid om dankbaar te zijn voor wat we nu hebben. Er zijn altijd momenten in het leven dat het minder gaat, maar we hebben alles wat we nodig om te leren en in deze tijd zeker; we mogen en kunnen met minder, wees dankbaar en geniet wat je nu hebt en ... behandel je naaste zoals jezelf ook behandeld wil worden!


 

woensdag 22 augustus 2012

ZORG Blog:

"Het hart van een moeder is een afgrond op de bodem waarvan men altijd vergiffenis vindt."

Honore de Balzac


Ook zij werd geboren, met op haar rug haar tasje met lessen... eenzaam vervolgde zij haar weg, ze trouwde, baarde kinderen. Maar de pijn was groot, haar schreeuw om gehoord te worden, werd onderdrukt. De jaren vlogen voorbij, ziek, afhankelijk en vooral verdoofd door al de kuren en operaties. Het gezin viel uiteen, kinderen ontspoorde, ieder hun eigen duisternis tegemoet. Een van de kinderen verliet vroegtijdig het Leven, zonder afscheid, zonder iets na te laten, het was goed. Het andere kind leed dezelfde pijnen en baarde een Kind, het Licht in haar Leven, want in het Kind leerde ze zichzelf terug te zien. Pijn droeg ze als voorbeeld voor haarzelf, voor haar Kind, voor Buiten... het werd niet gehoord, want een ieder had het goed. Gezondheid van lichaam en geest was niet belangrijk, want als we geld betalen voor onszelf zonder vergoeding; mens waar ben je mee bezig! Gezondheidszorg staat nu volop in media, velen zijn bang... maar de Moeder in ieder van ons voed ons, geeft, liefde er wordt alleen van je gevraagd: doorbreek de oude gewoonte, sta op Eigen benen... want de zorg van nu heeft meer kapot gemaakt dan we bewust van zijn. Gezondheidszorg zal veranderen, ruimte voor onafhankelijkheid, ruimte voor investeren in jezelf en daarmee ook een einde aan de vele medicijnen die mens en Milieu schade aandoen!


Na vele jaren accepteert het Kind de Moeder in Liefde voor de harde lessen die ze zelf had gekozen; het einde van een Geboorte, Dood, Wedergeboorte!!!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392


maandag 20 augustus 2012

Slechts wie denkt beleeft zijn leven, aan de gedachtenloze trekt het voorbij" Marie von Ebner- Eschenbach


s'Avonds aan het eind van de dag zitten we in de tuin, de stoelen op een mooi plekje neer gezet. Heel vredig, een vleermuis vliegt rondjes, tegen de schemer landen standaard een grote hoeveelheid roeken achter ons huis in de boom. Mijn partner zegt gelijk; dat doen ze niet voor niets, jij bent hier. Ach, ik glimlach, de dieren geven steeds duidelijker signalen af en ik geniet ervan. Op de een of andere manier voel ik me of oud of heel vredig van binnen, het hoeft allemaal niet meer, het is goed. De volgende dag zitten we samen op een bankje en vragen ons af; wat, wat als we bij het oude waren gebleven? Tranen prikken achter mijn ogen, even voel je de pijn, het onbegrip en het aan de kant gezet te worden door velen. En dat in een land wat zich voordoet als een democratie.  Ik kijk gedachtenloos over het terras en antwoord; wat ze me ook nog willen aandoen, wat er ook nog gebeurd, pijn vervaagd en uiteindelijk verdwijnt in het niets. Leegte wordt opgevuld door iets waar je zo lang voor vocht, verlangde... maar op het moment dat strijden en verlangen stopt, komt het naar je toe. En voor ons is het onwennig, maar dit keer stevig verankerd in onszelf!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392


zaterdag 18 augustus 2012

"De Spiegel" Blog

" De Spiegel"

Zaterdagochtend, even het dorp in voor de boodschappen. Een verkoopster vraagt aan ons, ben je al op de kindermarkt geweest? Nee, antwoorden wij. Moeten jullie doen, even er over heen lopen, gezellig. Haar reactie werkt aanstekelijk, want eigenlijk ik had er helemaal geen zin. We slenteren over de markt, groot voor een dorp en al die kindergezichtjes in de warmte. Mijn gedachten zijn ineens elders; waar is alles gebleven, wat is er toch allemaal gebeurd... een wervelwind door de laatste jaren en ik kan het me niet herinneren. Ik herstel langzaam weer, ben weer bij en dan zie ik hem staan, een prachtige spiegel met een witte lijst. Die is voor Pubertje, haar eigen spiegel! Voor 5 euro mag ik hem meenemen. Trotse ouders, want we voelen al op afstand... iemand is blij. Ja hoor, paps had het haar al laten weten, bij thuiskomst, zoef naar boven, haar eigen spiegel. Steeds meer krijgt haar kamertje vorm, haar kamer met haar eigen spulletjes. En met een glimlach; vanaf NU mag ze in haar eigen spiegel kijken!!!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392


donderdag 16 augustus 2012

Als ik het verhaal van mijn Leven zou uitgeven in een boek, hebben mijn woorden geen uitwerking. Lang geleden vroeg ik aan arts; breng mij onder hypnose, ik kan dit niet aan, om elke keer te vechten, verzuipen en weer om hoog te krabbelen. Zijn antwoord was: Nee, het zou te heftig zijn voor jou. Hij had gelijk, je levenslessen moet je ondergaan, doorvoelen en de kracht aanwakkeren in jezelf om door te gaan. Op dit wordt het steeds stiller in mij, het verleden komt en gaat, de grootste zorg van velen was dat ik te alleen was. Bij al wat er op mijn Pad kwam, was ik alleen. Draait het daar niet om in het Leven; we zijn alleen, ieder voor zich, en velen zijn zichzelf verloren in een maatschappij die hen afhankelijk maakte. Doorleefde woorden raken in gevoel, ik kan niet delen zonder gevoel en eigenlijk is dat het belangrijkste voor mij; voelen, en in deze maatschappij mag men niet voelen, men krijgt een label om weer terug te worden geplaatst als normaal mens in de maatschappij en te houden aan de regels die we ons laten opleggen! Lieve mensen, voel, doorvoel en laat los! Je bent het waard om in Vrijheid en Liefde voor jezelf te Leven! Van alleen naar Al- Een!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392


woensdag 15 augustus 2012

Blog; Maskers

Trots kijkt ze naar de foto, ze maakt grapjes; kijk mam, je hebt een naamgenote. 17 jaar oud en ze heeft net gehoord dat ze twee ooms heeft. Eigenlijk weet ze er geen raad mee, maar trots is ze wel. s'Avonds zijn er tranen, ze kan de dingen niet begrijpen, 17 jaar en uiterlijk is belangrijk en ze kan niet begrijpen dat de industrie in deze maatschappij om geld draait en niet om gezondheid. We praten erover, tranen drogen op en ineens zegt ze; maar jij dan mam; ze hebben je zoveel aangedaan, zoveel medische fouten gemaakt, waarom? Met een glimlach en pijn in mijn hart stel ik haar gerust; ooit vertelde iemand tegen mij; als er 1 iemand is die laat zien dat het lichaam veel kan verdragen, ben jij het, en waarom boos of angst, ik ben er gewoon, misschien wel sterker dan voorheen. Deze gedachte kwam in me op terwijl ik in rust in mijn tuin zat; maskers, we dragen allemaal maskers om ons te verbergen, om mee te tellen in de maatschappij en achter gesloten deuren verberg je je gekwetstheid, je pijn. Maar je staat op, je gaat naar buiten en vooral een kind wat veel voelt en ziet en zwijgt... wat heb ik een bewondering voor haar, als ik voor de zoveelste maal weer hoor, ik moet een verhaal schrijven over vakantie, ik moet iets over familie schrijven. Dan komen de emoties tot het moment dat ze weer beseft; ik heb dan dat allemaal niet, maar ik heb alles wat ik nu nodig heb en het belangrijkste is, de liefde, respect voor elkaars groei en de veiligheid van een Huis. Met deze deling, valt een masker van me af... verberg niet wie je bent, je bent goed!


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392


dinsdag 14 augustus 2012


"Op de omtrek van een cirkel vallen begin en einde samen." Heraclitus


Hij gaf een feestje ter gelegenheid dat hij 80 was geworden. Hij zei bij elke gelegenheid; elk jaar opnieuw wie er overblijft! De woorden drongen niet tot me door, misschien wilde ik ze niet horen. Maar op deze dag, voor het eerst in mijn leven, sprak hij over zijn vader en moeder. Beiden waren wees, ze hadden elkaar in het midden van het land ontmoet. De moeder had wel broers en zussen, begreep ik uit zijn verhaal. Een ervan was een kerkenbouwer, hij had de kerk bezocht op 1 van zijn velen reizen... Door deze opening kwam er ruimte tussen Vader en Kind. Door te spreken, kwetsbaar te zijn, ontstaat ruimte en ver- bondenheid. Het is niets meer dan een Her- kenning in een verhaal wat elkaar raakt en kan draaien naar het Licht in het niets, want er is niets. 

We komen allen alleen ter wereld en sterven ook alleen en daartussen speelt ons leven af... Laat onze woorden elkaar geen pijn doen, Luister, kijk je Kind in je ogen... ogen vertellen zonder woorden!



Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392


maandag 13 augustus 2012

Verhalen vertellers...

Waar in deze maatschappij behoefte is, is aan verhalen vertellers. Niet uit boeken, niet uit de bijbel. Verhalen vanuit de ervaring; zodra iets een ervaring is, is er niets en juist dat is zo belangrijk... want uit niets, hoeft men niets, verwacht men niets. Men wordt genomen precies zoals je bent op dit moment! 


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392


zondag 12 augustus 2012

"De maatstaf voor de eisen die het leven stelt, is alleen je eigen kracht; je eventuele heldendaad dat je niet gedeserteerd bent." 

Dag Hammarskjold


Ooit was ik een niemand, een zwart gat in de maatschappij, alleen en niet begrijpend. Ik bleef vasthouden aan een gevoel, het werd mij niet in dank afgenomen. Velen lessen passeerde mijn weg, harde lessen en menigeen viel weg. Angst om door te gaan, angst om te voelen en vooral angst om los te laten het veilige wereldje waarin wij leven. Mijn grootste les was niet om anderen in hun kracht te zetten, maar mezelf. Afgelopen weken waren pijnlijk, heel pijnlijk. Ik genoot van mijn huis, ik genoot van de natuur, maar de pijn bleef opkomen tot het moment het zo heftig losbarstte, dat zelfs ik dacht; het hoeft niet meer, dit kan ik niet aan... Ik belde een goede vriend en hij zei; het is goed, je bent nu verbonden. Ik vroeg voor het eerst om hulp, ik was iemand, ik was het waard om pijnloos te leven. Later kwam besef, ik ben het waard om in het Licht te leven. De pijn was niets meer dan de schil die losbarstte, een nieuwe geboorte in Liefde voor mezelf, mezelf in de kracht te hebben gezet en in acceptatie pijn voelde en losliet.

Ik heb zoveel, maar het mooiste is de verbondenheid van energie. Liefde is wat heelt en liefde dragen we bij ons. We hoeven niet bang te zijn, als we beseffen dat het lessen zijn die we mogen leren, wees dankbaar, hoe pijnlijk het ook voelt. Daarna is de lucht opgeklaard, er is ruimte en al voel je je alleen, het komt op je pad en je wordt geleid!!! En dat is wat ik ieder wens in deze tijd; je bent precies goed zoals je bent!



Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392