maandag 30 maart 2015

Leer van het verleden...; een paar x kwam het voorbij en wat dacht ik 'ja ja, lekker in mijn verleden wroeten, die tijd is voorbij. Herinneringen, Inzichten en ingevingen, het klopte allemaal. De sleutel lag in het verleden, de vastberadenheid, het duidelijk zijn in mijn eigen visie, later verwaterd door de lessen die nog geleerd die zich aan dienden. Duidelijkheid in de lessen, acceptatie en ook hier misschien weer mijn tijd vooruit. Het maakt niet uit, alsof zoveel leegte is ontstaan, soms verwarrend, soms uit balans. Jezelf x op x vragen stellen, steeds weer opnieuw eerst naar jezelf kijken, jezelf voelen, wat wil het mij vertellen. We zijn niet anders, we zijn misschien meer in het Nu, we zien beter de realiteit en staan met beiden voeten op de grond. Men hoeft niet overal te zoeken, geen wonder dat mensen moe zijn. Pubertje kwam thuis met een net voldoende, ze vertelde nog niemand begreep echt de opdracht. Het ging over Idee en Visie en natuurlijk het beruchte woordje Duurzaamheid. Ach pubertje, ik kan je nu al vertellen dat jij er meer in hebt verwerkt en dat de leerkrachten zelf niet eens weten wat de woorden Visie en idee nu werkelijk inhouden. Werkelijk begrijpen is dat je het zelf ervaren hebt, de vastberadenheid en de kracht die in je zit je voortduwt. Het vertrouwen in hetzelf al heb je geen Idee hoe en wat het leven je brengen zal. Maar je gedachten zijn belangrijk en het is nu ook een tijd laten we al die negatieve en angst/ armoede denken niet langer voeden. Voor mij lag de sleutel in het verleden, al stond ik er niet bewust bij stil.

 

zondag 29 maart 2015

Voeding...: Mooi al dat aanbod, dit is gezond, dat is gezond en de meeste producten verdwijnen alweer als het nieuwe zich aandient. Omring je met positieve mensen, staat dat ook niet voor voeding? Velen zijn te dik, velen hebben gezondheidsklachten, velen lopen van dieet naar dieet en hun ingredienten kopen ze bij de welbekende goedkope supermarkten, misleid door de reclame, flink ingehamerd op het armoededenken. Klopt ergens ook wel, de massa wordt armer op elke gebied, en de grote industrie is weer te tevreden, weer voldoende verdient. Voeding, zoek het niet overal, ga niet in op al die adviezen, waar het om draait is dat de cirkel doorbroken wordt en zeker op het gebied van armoededenken, koop voeding bij de middenstand die met liefde voor zijn product en daarmee ook naar jou, de mens toe, zijn producten aanbied. Alles is vervuild, hoe kun je dan verwachten dat iets buiten ons de vervuiling zal aanpakken als we zelf doorgaan met ons lichaam en geest te vervuilen. Ik eet normaal, als ik iets wil wat ik lekker vind zal ik het ook kopen. Ik hoef niet de ingredientenlijst van het product door te lopen, ik proef het toch wel of beter gezegd, mijn lichaam geeft me wel weer een oplawaai. Ik laat me niet de pret afnemen als iets lekker heeft gesmaakt en naast mij zit weer een Googlemuts, dit is super ongezond. 'Nou dan geef je het toch aan mij" en de ander neemt nog een hap. Vervuiling, we staan er niet bij stil, we blijven volgen en geloven, maar echt; wil je de vervuiling aanpakken begin het zoals bij alles gewoon bij jezelf! Is een brood te duur bij de bakker, eet dan gewoon minder, gezien de kilo's die is ik vaak voorbij zie komen. Maar eet gezond gevoed met positieve energie want nog niet zo heel lang geleden vroegen we er zelf om. Zo heeft de medaille twee kanten, licht en donker. Vaak ben ik sprakeloos, gevolgd door een lach, wat men over voeding al zogenaamd niet verteld en verkondigd. Zuiver je geest, zuiver je lichaam en je hebt al die adviezen en richtlijnen echt niet nodig!


 

zaterdag 28 maart 2015

Er werd mij werk getoond, schitterend en ik flapte eruit; beter dan al die reclame met die zonnepanelen op dit moment. Het antwoord dat kwam was natuurlijk weer negatief, niet verder dan wat we gewend zijn. Een situatie zo helder kwam in beeld en samen begonnen we elkaar aan te vullen; vernieuwing, onderdeel van een vernieuwde economie. Alles is klein begonnen, we zijn het vaak vergeten omdat als eenmaal het een gewoonte is, staan we er niet bij stil, het heeft alles verloren en kan niet verder uitgroeien. Een simpele opdracht kan uitgroeien tot een onderdeel van een vernieuwde tijd. Ik werd enthousiast, wat een spirit, inspiratie heeft de jeugd! Best wel spannend als je eraan mag proeven, zeg nu eerlijk; kijk om je heen zoveel is al verloren, zoveel vasthoudendheid om hetzelfde te behouden en vroeg of laat knalt het toch in een. Voed het Hogere en echt het zijn gewoon de mensen om je heen, ze vertellen je in gewone taal de waarheid, soms doet het pijn, maar het geeft een verlichting. Voed de inspiratie, het Kind zijn en verlies je niet in al die hectiek, want in al die chaos verschijnen ook al de 1ste signalen van Revolutie, wat hebben we daar aan. Ik kan niet ontkennen het is niet altijd makkelijk, we leven in een tijd van diepe zuivering en daar hoort ook krampachtig vasthouden bij. En toch, zie ik dagelijks meer Licht, laten we het bij gewoon mens zijn houden en met een glimlach; voed de inspiratie van het Nieuwe en begin niet gelijk met een oordeel of dat kan weer niet!



donderdag 26 maart 2015

Een politicus handelt niet uit gevoel, hij kan niet voelen. Hij handelt uit Ego, afgesneden van gevoel. Hoe kan men een politicus vertrouwen? als men enkel uit ego handelt, als men van het gevoel afgesneden is. Wie leeft in Ego, afgesneden van gevoel voelt zijn eigen lichaam niet, hoort zijn stem niet. Eenmaal geknakt, politicus af, zal zijn lichaam ziek worden immers het gaat voelen. Een politicus kan dus niet regeren over anderen, het kan zich niet inleven in anderen, het kan niet luisteren en niet voelen. Het is afhankelijk van nog meer woorden die zijn Ego voeden. Een politicus strooit met dode woorden, dode kennis en voed het negatieve, de angst! Een vorm van dankbaarheid; de taak die ons het spiegelt; het is allemaal een illusie, de waarheid en liefde zit in ieder van ons en die ontwaakt bij velen en de rol van de politicus is uitgespeeld. Hoe minder we het negatieve, de angsten voeden, hoe meer we het positieve voeden, hoe krachtiger het wordt!



woensdag 25 maart 2015

In elke tegenslag zit een juweeltje. Teveel fixatie op het bekende, op het negatieve en het armoededenken. Na zo'n avondje heb ook ik geen woord meer te vertellen. Wat een kolder, wat een waanzin en men gelooft enkel zichzelf. Een inzicht viel, al die gemaakte fouten, verblind door duisternis, raakte anderen, ontnamen de ander alles, maar daar werd geen woord over gerept. Een stevige fundering, de wortels diep in de grond, kan men niet worden geknakt. Men buigt, men voelt en men groeit. De juweeltjes zijn mij belangrijker, de inzichten vallen en ik laat ze gaan. Probeer ze niet op te vangen, schrijf ze niet neer. Zodra het woord wordt geschreven heeft het al geen waarde meer. Juweeltjes vinden elkaar, niemand verteld hen hoe ze moeten schijnen, welke kant ze op moeten gaan. Maar in stilte, steeds meer naar binnen gekeerd, zien ze steeds duidelijker de spiegels, de raadgevingen welke richting ze op moeten gaan.


 

maandag 23 maart 2015

We worden ingezet om steeds meer verantwoordelijkheden op voor onverantwoordelijkheden die men heeft geleerd, aangeleerd. De laatste dagen voelde het echt als een hersenbreuk, wie is nu gek, ik of de buitenwereld? Elke x weer keerde ik naar binnen. Een mooie film was het begin, we worden ingezet door de Hogere Macht, onschuldige mensen worden omgebouwd tot robots zonder gevoel. Ze kunnen er niet uitstappen, ze verliezen alles, zie zien door het vele verlies de waarheid. Maar het Spel zit zo goed in elkaar, de werkelijke daders worden niet aangepakt en de robots worden weer ingezet. Een blik op de vele winkelwagentjes, wat is er gebeurd? Sporten, nou ik begin steeds meer twijfelen, is het nog wel gezond. 1 pijntje en de boel is in rep en roer,'pas op, dat je geen antibioticakuur krijgt vanwege een ontsteking". Gezond ontbijt begint met een cup a soup en men gelooft het. De lunchtrommeltjes zijn gevuld met tussendoortjes zelfs de reclame laat bouwvakkers zien met een liga koek. Goed, mijn hersens beginnen te breken en dan het probleem jongeren. Ruim 10 jaar geleden werd er een draai gegeven, koop, koop en sloop de vele huurwoningen. Pracht en praal was hot, aan de kinderen werd niet gedacht. Zijn we het allemaal vergeten hoe en wat? We worden ingezet om de onverantwoordelijke keuzes, deels aangeleerd, van anderen op ons te nemen. Breek de hersens, laat weer lucht en licht erin komen. De oplossingen liggen in ieder van ons! Ohhhh mijn arme hersentjes met een Lach!

 

donderdag 19 maart 2015

Vragen...: ongemerkt ontvang ik veel vragen, mensen worden bewust van wat niet meer klopt maar weten niet hoe en wat en als ik luister, dan geven ze eigenlijk al zelf het juiste antwoord op hun eigen vraag. Wie niet luistert reageert uit emotie, uit egotaal en men blijft in vicieuze cirkel ronddraaien. Klopt, er is een overaanbod van goed en niet goed, maar wie staat nu stil bij energie. De meeste branche werken met negatieve energie, handel om te verdienen, niet om bij te dragen aan het welzijn en gezondheid. Men doet wanhopig pogingen om de mensen te misleiden en toch, vooral de laatste dagen, breekt bij velen een barst in de schaal, woorden worden begrepen doordat men ze zelf ervaart. Twijfels worden weggenomen, waarheid gehoord. Heel bijzonder het volgende verhaal; een leraar kwam open en kwetsbaar uit voor de manier waarop men de jongeren moest onderwijzen. Hij was het er niet mee eens, omdat hij zich vooral bewust van was geworden dat men nam van de jongeren. Het groepje leerlingen wat niet echt met elkaar verbonden was, ieder zijn eigen eilandje, ieder zijn eigen muur verenigde zich met zijn allen door enkel open en kwetsbaarheid die werd getoond door de leraar en dat is een enorme Kracht. Geen enkele coach, trainer en vooral die dode woorden met mooie presentaties kan dat in beweging brengen. Voed het positieve, voed het Licht in al die mooie mensen en situaties... Vragen worden beantwoord, het antwoord zit namelijk in hetzelf!



woensdag 18 maart 2015

Loslaten, een mode woord, een woord wat gebruikt wordt zonder het te begrijpen. Deze ochtend stond ik op, stiller daar anders, alsof het om me heen verdwenen was. In stilte de vogels horen, de geluiden en verder niets. Dan komt er iemand binnen en verbaasd; je kijkt niet eens naar mij, je reageert niet. Ik zat ver weg, al die dingen die ik wilde, had ik spijt, was ik schuldig, het is inderdaad allemaal maar tijdelijk. Ik draai me om en een mooie bos bloesem wordt me aangeboden. Tranen rollen over mijn wangen, van diepe liefde, dankbaarheid en respect. Zo stralend als ze daar stond, zo jong en ook bij haar voltrok de zuivering de afgelopen weken. Kijk mam, de kleur geel van vrolijkheid. Ik voel zoveel liefde en warmte in mij, energie is voor mij het allerbelangrijkste al is de tol soms hoog, het wordt beloont in die mooie momenten die licht en Liefde uitstralen. Loslaten, en op deze Stemdag heb ik gestemd op mezelf. Wat is voor mij belangrijker, mijn leven uit handen te geven en anderen laten beslissen over mijn leven of.... kies ik voor Energie, ik heb gekozen voor het laatste. Een weekendje mezelf laten verwennen in Energie voor mij zo vertrouwd met een Knipoog!



dinsdag 17 maart 2015

Als een deken valt de Duisternis om en over ons heen, dichter en dichter als een schaal die open zal breken om het Licht te aanschouwen. Pijn is voelbaar, vermoeidheid overvalt. Rust die sterker wordt als je het accepteert. Tijd valt weg en de leegte wordt opgevuld met talloze antwoorden op vragen ooit gesteld, op waarheden ooit aangegeven. Wie bang is voor Duisternis klampt zich wanhopig vast, wie de Stilte voor Lief neemt verblijft rustig in het eigen huis. Veilig en ontspannen en reageert ook op de vele ongeloofwaardige verhalen die met de dag toenemen. Het is een bijzondere tijd, voelbaar maar ook zoveel Lichtpuntjes die elkaar ontmoeten. Waar het denken nog aanwezig is, waar angsten spontaan verdwijnen, soms een vraag; hoe is dit allemaal mogelijk en zelfs de vragen lossen op in het niets. In de namiddag kwam iets ter sprake, iets wat ik ooit zelf had voorspeld en het mysterieuze was, de angsten waren totaal verdwenen, een last minder, we staan voor de geboorte van een geweldige Tijd. Wie alles afwerkt, loslaat en naar Binnen keert, activeert een geweldige Boost van Energie, Kracht, Vernieuwing. Misschien noemde ik daarom eerder het woord; Keerpunt!



maandag 16 maart 2015

Tijd...: Hoe meer ik luister naar mezelf hoe eerder ik de simpelheid van het Leven Zie. Tijd gaat snel, alsof een dag een jaar is, het is chaotisch als je je erin verliest. Illusies, schone schijn, angsten en vooral vechten tegen iets wat al niet meer bestaat. Tijd, het hield me bezig, alles zo snel en vooral het denken van velen. Iemand zei tegen mij, denken mensen nog wel. Het denken is een robot, volgzaam aan wat men verteld, volgestopt met loze beloften die nergens op zijn gebaseerd. Een maatschappij die nergens op is gebaseerd en toch blijven we vasthouden. Het Universum doet gewoon zijn werk, al wat is afgebroken gaat verder naar beneden alsof er een eenheid bestaat. Alle gevolgen van beslissingen die uit hebzucht en eigenbelang zijn genomen zijn nu actueel en men vecht zichzelf steeds verder in een neerwaartse spiraal. Alle gebeurtenissen zijn een spiegel, en ieder heeft een keuze om in vrijheid te kiezen. Kies je voor geluk, voor Vrede, voor Liefde begin dan Nu, kies je voor ellende, ook dat is een keuze als je denkt dat ellende jou geluk brengt! Tijd... ook de politiek is niet meer, mensen geloven in iets wat een naam heeft. Maar als het een naam heeft, heeft het al zijn waarde verloren. Binnen de gemeente waar ik woon zie en voel je hoe beslissingen door een politiek uit eigenbelang genomen nu hopeloos op dikke muren stuit. Men hoeft niet meer te vechten, te strijden, te bewijzen en zieltjes te vangen. Men kan nu alles wat een naam draagt los laten, de gevolgen zijn al in werking. Krampachtig geschreeuw, enkel om hun gemaakte beslissingen onder tafel te drukken. Leuzen, onderwerpen waar velen voor hebben gevochten komen ter sprake. Doe effe normaal, neerwaartse spiraal, het is voorbij, enkel nog even het opschudden, doorschudden, worden we wakker of slapen we eeuwig door! 



vrijdag 13 maart 2015

*

Wanneer het stil wordt om je heen

“Ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet.
Wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft
oog in oog te staan met de verlangens van je hart.
Het interesseert me niet hoe oud je bent, maar wel of je het aandurft voor gek te staan
omwille van de liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat leven heet.
Het maakt me niet uit welke planeten jouw horoscoop beïnvloeden.
Waar het mij om gaat, is of je ooit in de kern van je eigen verdriet bent doorgedrongen
en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je ontvankelijk hebben gemaakt
of dat ze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn.
Wat ik wil weten is of jij pijn, die van mij of die van jezelf, kunt laten zijn
zonder een vinger te verroeren, zonder het te verbergen, te laten verdwijnen of vast te houden.
Ik wil weten of jij intense vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe,
of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase,
van kop tot teen, zonder je in te houden of op je hoede te zijn,
of je realistisch of rationeel kunt zijn zonder je af te laten remmen
door herinneringen aan de beperkingen van je menszijn.
Het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet.
Wat ik zou willen weten is of jij anderen af durft te wijzen om trouw te zijn aan jezelf,
of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt
om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel.
Geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je het vertrouwen waard bent.
Ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi
en is het leven zelf voor jou de bron waaruit jij je levenskracht kunt putten?
Kun je leven met fouten, zwakheid en kwetsbaarheid, die van jou en die van mij,
en toch aan de rand van het meer staan en luidkeels ‘Yes’ roepen tegen het zilver van de maan?
Ik hoef niet te weten hoeveel geld je hebt.
Wat ik graag wil weten is, of jij het op kunt brengen
om na een nacht vol wanhoop, gekwetst tot in het diepst van je ziel,
op te staan en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen.
Ik hoef niet te weten wie je bent en hoe je hier gekomen bent.
Wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan.
Het gaat er niet om wat je gestudeerd hebt en met wie.
Voor mij is het van groot belang van jou te horen, welke innerlijke kracht
jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen wegvalt,
of je alleen kunt zijn met jezelf en of je het werkelijk goed hebt bij jezelf
wanneer het stil wordt om je heen.”

Oriah Mountain Dreamer
Indiaanse oudste.




Spiritualiteit is hot, wow, even afwezig, in mezelf aanwezig zijn en bij flarden komt het nieuws voorbij. Geen wonder dat er een nieuw stopwoordje werd gebruikt hier in huis, de 1 verteld dat ze dood gaat en de ander zegt; Sukkels! Spiritualiteit is hot, een aanbod van voeding, gezondheid, Yoga, ademhalingsoefeningen, meditatie, gouden tafelgesprekken met Engelen en tenen coach en voor elk iets noemt men zichzelf wel een coach, een trainer, zeg maar rustig een schreeuwer. Binnenin onszelf zit een geweldige Energie, die hoeft men niet te bewijzen, te verkondigen, maar hier in het Westen, zoals bij alles draaien we het naar Buiten en men denkt Dienstbaar te zijn aan het helen van onze Aarde. Een simpel voorbeeld, de meeste ademhalingstechnieken zijn erop gericht om Licht In te Ademen en het Duister uit te ademen... tja, we blijven massaal de ellende en het Duister het Universum inademen enkel om ons Licht niet te voelen. Spiritualiteit is hot, ik kan geen woord meer verzinnen, wel dat de laatste weken zoveel is gezuiverd in pijn, zoveel Licht in en om mij heen helderder schijnt. Zoveel stukjes werden afgerond, en zoveel inzet, sprakeloos werd beantwoord en aangevuld. Ik ben Dankbaar met al die mooie Lichtende mensen die dienstbaar zijn in 1ste plaats aan hunzelf en hun liefde en licht uitstralen. Voor mij is dat een vorm van spiritualiteit, leren gewoon mens te zijn, hier in het moment en onze diepste angsten, hoe pijnlijk ze ook mogen zijn voor een moment, loslaten! Dat kan geen trainer, coach etc... jou leren. Sta op eigen benen! Dank!

woensdag 11 maart 2015



Angsten verlammen, verkrampen, geven klachten, willen je tegen houden. Geboorte doet ook pijn, een geboorte vol verwachting; wow, het Leven wat een bijzonderheid. Rake klappen in het gezicht, gemis van Liefde, verbondenheid, vastgeketend aan oude stukken, angsten, meedoen in het gareel. Dichte deuren, visies, doelen in 1 klap weggemaaid, over en uit. Krimpen tot de dood erop volgt. Gaan we mee met de angsten? Blijven we ons voeden met negativiteit, niets kan, niets mag, het is voorbij. Ik kwam zo dichtbij, het verkrampte mij, elke dag meer invulling aan de angsten, meer helderheid. Soms heb je iemand nodig, een hand, een woord om het te draaien. Zeg nu eerlijk; al het negatieve komt in meervoud bij ons terug als we niet onszelf toestaan om te voelen, om mee te stromen, om de prut definitief te verwijderen, de onderste steen boven halen begint altijd bij hetzelf. Angsten doorbroken, verbonden zijn met, een nieuwe dag, een nieuw Leven en juist dat was mijn grootste angst; niet weten wat leven is, wat moet ik ermee, hoe kan ik mijn leven invullen als mijn wensen keihard worden gesloopt? Het is oud denken, het is verleden, het is maar een angst, weg ermee en langzaam vinden mensen elkaar, opnieuw verbonden. Eerst met jezelf en daarna naar buiten toe. Een Kracht die groter en mysterieuzer is dan met verteld. De wereld die we kennen, is niet mee. Mooi toch, een geboorte doet altijd zeer, eenmaal ter wereld is alles vergeten.

zondag 8 maart 2015

Onverklaarbare angst, het kwam op en bleef aanwezig als een druk die niet weg wilde. Stilte, rust, veel slapen en wandelen, alsof de voeten de aarde bewogen en me in beweging zetten, weg ermee, Flarden van herinneringen, situaties die me triggerde en de pijn die maar aanwezig bleef. Met geen mogelijkheid te keren, terwijl ik toch heel duidelijk zei, het voelt alsof mijn wilskracht gebroken is. Zoiets moet ik natuurlijk niet zeggen, een fontein van beelden gingen aan me voorbij. Nog even en ik verzuip en dan weer rust, stilte en woorden. Ik had het allemaal niet onjuist, het is het onderdeel van het spel, loslaten, niet meer vechten, geen idee waar ik me bevindt. Ik had het allemaal gewoon zelf verteld, aangevoeld en dan maakt iemand mij aan het lachen.' Dat heb je mezelf geleerd, laat je niet kennen want in elke hardnekkige gekrakeel zit zoveel dommigheid dat je er om kunt lachen'. Heb ik dan toch van die verborgen kwaliteiten die ik even van mezelf niet kon Zien met een Smile! 



maandag 2 maart 2015

De Zee...: mijn koortsdromen nemen me mee terug naar de havens. Ik ruik de lucht, de vrijheid. Ik voel het moment dat ik als kleintje angstig de gangway opliep. Het moment van enthousiasme, rennen over het dek om de sleepboten te zien die het schip de haven uit begeleide, het moment van toeteren, de touwen los en ruim sop. En dan de enorme stilte, overal waar je keek, zag je zee, de horizon. Je deinde mee op de golven en alles was stil en vredig! Misschien laat ik haar de havens nog zien, veel gebouwen zijn verbouwd, hebben een andere invulling gekregen. Maar de zeelucht zal er zeker nog hangen. Als zand door mijn vingers stromen de herinneringen door me heen, ze vertellen me dat er zoveel mooie dingen zijn die ik niet meer zag. Vrede is in ons, net als het moment dat ik daar op het schip was met alleen de zee, de horizon, en alles was vredig!