dinsdag 30 juni 2015

Diepe dalen, hoge pieken...; De storm raasde, de Duisternis verdween niet. Het donderde en bliksemde en ik kon niets anders dan binnen blijven. Boenen, schrobben, ruimen om maar niet naar het denken te gaan. De rust in mezelf bewaren, in het nu en ook de diepe pijn naar boven laten komen, onder vanuit het vuil. 20 Jaar strijden en vechten voor het behoud van een gezond wezen en het wankelde. Er tegenin, het negeren en als ware alles over boord gooien. Dat deed intense pijn; je laat los en je bent een toeschouwer. 20 jaar voelde als iets is weggegooid. Maar diep in mij iets stevig verankerd, langzaam begon het Licht door de kiertjes te schijnen. Al is het nog zo donker, vecht niet langer, houd niet vast, accepteer het moment. En als je de toppen weer gaat bestijgen; houd niet vast, accepteer het moment, geniet in je Hart want echt; hoe meer je accepteert en geniet van het moment, gewoon Zijn, voed je niet langer de negativiteit, ben je niet langer aan het vechten en strijden en je gevoel wordt beantwoord in Waarheid! Het verhaal verteld dat we ons zo laten beinvloeden door Buiten, dat we onze ervaringen laten onderdelven. We vereenzelvigen ons met de massa, we dienen afhankelijk te zijn wat men ons voorschrijft, ons verteld. Het verteld ons ook, dat we niet mogen leven naar wie we werkelijk zijn, een kind mag niet in vrijheid op groeien, de Moeder wordt veroordeeld. Moeder staat ook voor onze Aarde. Vandaag werd ik beantwoord en dit x voelde ik een diep respect voor de Moeder in mij en Moeder Aarde!



maandag 29 juni 2015

Democratie...: We leven in een democratie, u mag een klacht indienen op de website.'We zijn verplicht u de juiste uitleg te geven bij het medicijn, u heeft geprofiteerd van de kortingen op medicatie.' Pardon, ik heb een 'Nee"gezegd en die wordt genegeerd. Wij mensen tellen helemaal niet mee en over profiteren gesproken, op de medicatie werd door 1 partij winst gemaakt, niet door mij. Democratie is een vrije stem. Het hele gesprek was min of meer een opdreunen uit Ego taal, ik sta boven jou, ik geloof in het systeem en de mensen, ach, daar verdient men toch aan. Iets is zo geweldig mis in onze maatschappij, we geloven in de ander en als er scheurtjes ontstaan sluiten we de deuren. Waarom zou ik nog vechten, ik vecht helemaal niet meer en als mijn dochter ook nog thuis komt met een vraag, kijken we elkaar aan met een blik van het is hopeloos. Men wil graag verandering, men wil gezonder en gelukkiger zijn maar men wil er niets voor doen, wel graag voor ontvangen. We leven helemaal niet in een democratie, niet landelijk maar ook binnen de relaties. Drukker bezig om te spartelen en het zoveelste evangelie te verkondigen, dan de realiteit onder ogen te zien en te voelen. Opvallend hoe vaak men uit Ego reageert en als je luistert, ze begrijpen, ze horen zichzelf niet eens en in dit geval een gesprek met de apotheker. Bij voorbaat stond al vast geen luisteren naar het werkelijke probleem, incasseren en afpoeieren maar niet luisteren. Bij alles verdwijnt ons geld richting EU, eigenlijk bezitten we zelf niets, het is ons denken dat ons verteld dat we bezit hebben, het maakt ons blind voor de realiteit en vandaag denk ik heel rustig; laat het breken... laat de Overvloed stromen... want de maatschappij die we hebben gecreerd is er 1 van Welvaart en een wegwerpindustrie en niet van Liefde! 

 

zondag 28 juni 2015

Angstig hield ik het bordje in de gaten. 'Nee he, niet weer, na al die jaren'ging er door mijn hoofd. Wat was er aan de hand? Mooi weer en van het vroege moment zaten we alweer in de disco, de muziek galmde door het huis en niet alleen vandaag, maar bijna elke avond als het mooi weer was. Heel herkenbaar voor ons, maar wat nu, onze oude emoties binnenhouden is geen optie, klagen bij de gemeente is al helemaal geen optie; daar creeer je enkel nog meer problemen en uiteindelijk ben jezelf de dader. Oke, dan maar ernaar toe om eens te babbelen. Festijnen zijn leuk maar het moet wel in evenwicht zijn, zij plezier en wij plezier aan het mooie weer. Een kort praatje was voldoende, de muziek weer gelijk zachter gezet, onze oren floten nog geruime tijd na maar de emoties, het oude zeer en herinnering die waren al lang vervlogen. Bij zoveel problemen houden we ons onze mond, de zenuwen gieren door het lichaam, de bloeddruk stijgt en de verhalen worden steeds groter en groter. Stap gewoon uit je rol, we zijn mensen onder elkaar, maar wat wij veelal doen is het negatieve liefdevol koesteren en voeden en blijven zitten op onze eigen stoel. Zo doen we doen we ook bij anderen, mensen die ziek zijn, mensen die ongeacht wat iets voor ons hebben betekent en als eenmaal het noodlot hen treft, zijn we niet thuis, we blijven ook hier het negatieve voeden en vooral de vele wildwest verhalen die men verteld achter de rug om van hen die een transformatie_proces ondergaan. Soms is een kaartje al voldoende, vanuit het Hart en niet omdat men zelf er beter van wil worden. Aandacht voor jezelf en aandacht voor de ander... zullen we daar nu dan maar mee beginnen en wel uit het Hart?
Ha ha mijn servies is heel gebleven, bloeddruk snel gezakt en we hebben nog een zeer relaxte zondagmiddag gehad, gewoon in eigen tuin!

zaterdag 27 juni 2015

De Natuur verteld ons zoveel, we staan ver van de Natuur af, we zijn verwijderd van onze eigen Natuur. We volgen de weers_app op de voet, we volgen alles zo wat op de voet maar luisteren naar wat onze eigen natuur ons te vertellen heeft, wat we zien als we naar buiten kijken, zien we niet eens. We moeten er op gewezen worden, we moeten geraakt worden om te herkennen en dan komt vanuit diep, heel diep naar boven een reactie en velen zijn verbaasd. Het weer is van slag, regen, drukkend en een koude bovenlaag en soms de zon erdoor. Geeft signalen van het lichaam af. Drukkend en bij mij een geweldige zenuwtik, wat wil ik niet Zien, wat blijf ik wanhopig onderdrukken? Opvallend is dat vooral nu in Krimp gebied velen negatief rondlopen, ieder op zijn eigen eilandje, verveeld en met een dode blik in de vrijwel lege winkelstraten. Het worden er steeds minder op straat, ondanks het weer dat toch roept om naar buiten te gaan, de tuin in, wandelen, fietsen. Vaak hoor je alleen negativiteit, alsof het zonlicht definitief is buitengesloten. Gordijnen dicht en achter 1 of ander media apparaat als een zombie alles te volgen. De Natuur verteld ons zoveel en we staan steeds verder van onze natuur af en als men je ergens naar vraagt, verwacht men een kosteloos en kant en klare handleiding en niet een aanreiking dat men zelf ook iets ervoor moet doen, zelf investeren in zichzelf, in zijn gezondheid, in zijn welzijn, in zijn geest. Het Leven is niet zomaar een speeltje dat ons is gegeven, het bestaat niet uit elke dag nieuwe kleding en een bijpassend kleurtje op de lippen en in het haar. Het heeft ons allemaal misleid, we hebben allemaal meegedaan aan deze Economie die nu nu in elkaar stort, aan de Zorg die geen kant meer op kant, aan het volgen van welk bericht van media, politiek, religie dan ook. We zijn steeds aan het veranderen, elke dag is nieuw, waar ik jaren geleden mee begon om te verkennen, om toe te passen zijn veelal hulpmiddelen.... veel is afgevallen omdat ik snel leerde dat het tegenovergestelde, het negatieve het juist aantrok en andere zijn een onderdeel van mijn leven geworden. Maar mijn ogen vertelde me iets vandaag; een angst om het te laten stromen, niemand kun je veranderen, je kunt een ander aanreiken, je kunt de ander raken zodat het gaat voelen en bewust wordt van het gevoel en gaat handelen, niet uit reactie; uit het Ego maar uit actie, die uit het Hart. Elke dag vervuilen we ons met de ernstige vervuiling en uitputting van onze Aarde, iedere voeden we ons met voedsel vervuild door de Aarde en de negatieve Macht_energie. Iedere dag volgen we bewust of onbewust de nieuwsberichten die wel degelijk bij ons binnenkomen. Iedere dag komen er wel zogenaamde Profeten op onze weg die het zogenaamd wel weten wat jij moet doen... Leer te luisteren naar de Natuur en ook weer Je eigen Natuur, je staat immers verbonden met alles in de Natuur! 


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

donderdag 25 juni 2015

Meebewegen...: stil aanschouwde ik mijn eigen gedachten, mijn eigen gevoelens... een angst en ook een gevoel van niet lukken. Natuurlijk heel aangedikt door het Ego... die maakt er een mooi verhaal van, dikt alles nog eens extra aan. De tuin in, afleiding, even wroeten in de aarde, weg met al die gedachten en dan een mooi gebaar. Zomaar uit het niets en het bevestigd mijn antwoord van binnen. Energie stroomt van binnenuit, geef het eerst aan jezelf en dan geef je door... het is een mee stromen en surfen op de golven. Maar op de oude bekende weg, komt het nieuwe niet stand. Zie je wel, de antwoorden worden je wel degelijk gegeven, als je stil bent, als je luistert en ook kunt ontvangen. Verlies je niet in de vele emoties, negatief, voed ze niet te lang. Laat ze tot je komen en weer gaan... net als de wolken die voorbij drijven, het is een komen en gaan!



woensdag 24 juni 2015

Onverwachts gebeuren er dingen die je niet verwacht, miscommunicatie, langs elkaar heen en het kan je raken in het negatieve. Rustig blijven, dieper vertrouwen op je eigen gevoel, niet altijd meegesleurd worden door de emoties die bij velen nu heersen. Uit onverwachte hoeken komen de hand aanreikingen, zomaar van misschien wel totaal vreemden. Een toevallige ontmoeting met een vreemde, een liefdevolle deling. Als ik later heel rustig in mijn tuin zit, zie ik eigenlijk de maatschappij die ik misschien wel zag maar de ander niet, nu voorbij komen, als een ontwaken, als een groei... we moeten het leren zien, voelen en ruiken zodat we geraakt worden en het licht begint te schijnen. De wereld was er al, er is niets veranderd, het was enkel wat we zelf wilde en konden zien en begrijpen. Onze hersenkamers waren stoffig, donker en vol spinnenwebben en nu waait de harde wind er door heen. Stof waait alle kanten op, licht komt tevoorschijn en de spinnenwebben worden ruw uit elkaar gehaald en verdwijnen in het niets. Als de mens ontwaakt, kan het alles draaien; van negatief naar positief. Van Donker naar Licht!



dinsdag 23 juni 2015

Blind_Staren...; we staren ons blind op de vele aanwijzingen, boodschappen die worden doorgegeven. Als men iets herkent, wordt je geraakt, men wordt nieuwsgierig of men voelt een emotie of ander lichamelijke pijn. Vandaag voelde zeer omstuimig aan, alsof oud zeer voorbij kwam. Dan kun je niets anders dat stil zijn, voelen, van een afstand ernaar Kijken, meer niet. We gaan te vaak naar ons denken, vullen alles aan met Kennis, we denken het te weten en emoties stromen vrijuit. Voor mij was het ook heel herkenbaar, de eeuwige strijd en vechten tegen gezondheid en welzijn, als je niet alert bent, niet bewust wordt je meegesleurd in de kolkende massa van de buitenwereld. Het Ego_denken heeft de leiding en je staat hoe dan ook machteloos als je denkt te willen winnen. Raak het diepste punt aan, het kost moed en vereist dat je de angsten doorstaat, loslaat en roerloos zit ik aan tafel, hoor opnieuw het gezever aan en laat mijn tranen gaan. In wat voor maatschappij leven wij toch, blindstaren op alles wat men ons voorkauwt, betalen om ziek te worden en te blijven en ik was het gevecht onderling zat. Ik sprak het uit en langzaam voel ik de grond weer onder mijn voeten, de kracht en energie weer stromen. We zijn hier niet om de ander te veranderen, niet te onderdrukken, niet te lijden. Je dient het aan jezelf te geven op de 1ste plaatst, dat is liefde, dat is respect voor jezelf en je naaste en vooral je kinderen. En dan geef je door, zonder de ander te veranderen, maar de ander te raken in herkenning, de ander accepteren zoals hij is... meer niet. Ik staarde niet blind vandaag, ik voelde dat ik vechten los heb gelaten en natuurlijk het doet ook pijn, het doet verdriet om te Zien hoe mensen zo wanhopig zich vasthouden, zoveel rollen spelen maar er zijn ook mensen die gewoon zijn zoals ze nu zijn, kwetsbaar, eerlijk naar zichzelf en de ander toe. Staar je niet Blind, vaar niet Blind op kennis want echt wie we zijn komen we niet te weten en zelfs als we het weten is het alweer verleden tijd!


 

zaterdag 20 juni 2015

De Weg...: bestaat er wel een weg, is er wel een weg? welnee, wel een weg met vele kruisingen en splitsingen, zandweggetjes, heerlijk om te dwalen. Het dwaalspoor van woorden, teksten, goeroe's taal en profeten. Het staat allemaal aangegeven op de wegwijzers met een apenkopje achterop, maar die ziet niemand. Men komt aan het dwalen, aapje neemt je goed in de maling, een aha moment... het kwartje dat valt... helaas het kwartje zit aan een onzichtbaar koordje en wordt voor je uitgetrokken, nog meer dwalen, nog meer profeten en goeroe's en ja hoor, men roept uit; 'nu weet ik het, kijk hier staat het geschreven, hier wordt de waarheid verkondigt' en dolgelukkig en opgelucht dwalen we gewoon verder tot we aan de afgrond van het ravijn staan. Iets klopt niet, dit is ons niet verteld, dit is niet geschreven. Klopt het is Ego taal, van binnen kunnen woorden je raken maar je Ego maakt het zoet, maakt het sappig totdat het je allemaal niet meer smaakt. Je verbreekt stuk voor stuk de koordjes, je breekt met zoveel, je laat steeds meer achter en je bent steeds meer Thuis en verrassend, hoeveel antwoorden je ontvangt, hoeveel rust het geeft en hoeveel je in Energie mag ontvangen. De weg die geen weg is, blijf gewoon in het NU!


 

vrijdag 19 juni 2015

Zoekende...; velen zijn zoekende, verwachten een antwoord in de chaos van deze tijd. Angst om de eenzaamheid te voelen, liever meelopen, ja, nee en amen te zeggen dat de enorme eenzaamheid te voelen. Want wie leert een 'Nee"te zeggen, wie zijn eigen Licht laat schijnen op het pad dat hij loopt, is alleen. Eenzaamheid hoort bij het leven, vaak voelen we ons eenzamer tussen de mensen, zuigt het letterlijk en figuurlijk onze energie weg en zijn we aan het eind van de dag uitgeblust; pfff... wat een dag! Eenzaamheid is ook de sprong maken met het loslaten van het Oude, de leegte die onder je bevind en de ruimte die open ligt, helemaal voor jou alleen. Eenzaamheid voelen we ook als we ons in de steek gelaten voelen, onze emoties niet begrepen worden, onze woorden niet gehoord worden. Al_een , je bent in gezelschap van jezelf, alle vertrouwde zekerheden heb je achter gelaten, het licht dat straalt trekt de juiste mensen, de juiste spiegels wel naar jou toe. Kun je dan eigenlijk wel spreken van eenzaamheid? Nou nee, het is iedere dag weer vernieuwend en verrassend hoe het Licht om zich heen uitbreid in hoog tempo!



donderdag 18 juni 2015

'Het gezin, de hoeksteen van de samenleving'...: Klopt het eigenlijk wel, het wordt eerder een baksteen om de nek in deze tijd, in alles wordt het gezin bij de mensen op de schouders gelegd. Als kind wordt je geboren, vrij, zonder naam, helemaal niets, een met de wereld. De moeder is de belangrijkste persoon in het jonge leventje en men gaat van de moeder houden, later van zijn vader, zijn broers en zussen en familieleden en de kring wordt weer gesloten, afgesneden van de ene grote wereld, het Geheel. Men is het vergeten, men is de wereld, de zon, de maan de sterren, de vlinders en vogels, alles is vergeten. Het bewustzijn groeit niet. Ik las ergens; Iedereen wordt geboren als God en sterft bijna als hond. Men krimpt vanaf de geboorte zodat hij niet verder kan groeien. Het gezin is 1 van de gevangenissen ooit door de religie bedacht dat de mens niet kan groeien naar hoger bewustzijn. 



woensdag 17 juni 2015

Verlangen...; ineens het heftige verlangen om weer rond te zwerven in de bossen die ik ken, om nog een keer in volle vaart van de Lochemse berg af te fietsen, langs het kanaal en pootje te baden in een inham. Even weg van alles. Zoveel inzichten, zoveel pijn. Woorden die uitkomen, woorden die niet werden gehoord, want het was nog lang niet zover. We hebben allen een fase dat we de ander als het ware willen beschermen, willen behoeden; doe een ander niet aan, wat jezelf is aangedaan! Je kunt alleen er voor de ander door een Licht te zijn, meer niet, Licht laat de Duisternis verdwijnen. Met Licht geen Duisternis. Een fietstochtje door de Natuur brengt me gewoon weer terug in het Zijn en misschien, wie weet, kruipt toch nog dat verlangen om in volle vaart van de Berg af te fietsen, om door de bossen te wandelen die ik zo goed ken en pootje te baden in een inham van het kanaal!


 

dinsdag 16 juni 2015

Krimp_gebied...: ik woon van kinds af aan in de Achterhoek. Mooie streek, mentaliteit kan wisselen van kern tot kern, dat had ik mijn jonge jaren al snel door. Ik kwam in een andere gemeente te wonen, de situatie bracht mij op die plek, maar het bleef de Achterhoek, met groen en natuur. Nu woon ik sinds mijn vertrek nog geen 4 jaar in een dorpje, alles doet me herinneren aan het stadje waar ik ben opgegroeid. Maar het dorpje is officieel een Krimp_gemeente en dagelijks voelbaar. Krimp en de vele illusies brachten een emotie in beweging; verhuizen naar een ander oord. Heel makkelijk tot ik de spiegel zag, ik had hem doorbroken, niets verhuizen, mijn huis wat symbool staat voor mijn lichaam en geest laat ik niet afpakken door opnieuw het systeem. Allen worden geraakt en ook dat is voelbaar, het oude is definitief afgebroken en hardnekkig houdt men vast aan het bekende; het komt allemaal goed. Nietsvermoedend dat we juist het nieuwe tegenhouden. Krimp, is niet alleen een krimpgemeente of een krimpgebied, het is inspelen op angsten van mensen zodat de aandacht wordt afgeleid van wat werkelijk zich wil ontvouwen. Krimpende hersencellen, krimpende zorg, wat verteld dat over de mens, ieder mens. Het is niet enkel buiten ons, wat buiten ons afspeelt is ook iets wat in ons afspeelt. Ik woon in een Krimp_gebied, ach al die termen een paar jaar geleden vertelde men gewoon; je komt uit de Achterhoek, die boerenstreek, hoe kun je daar leven, zo stil? 



maandag 15 juni 2015

Herkennen...: woorden kunnen je raken, situaties kunnen je raken, het is de herkenning van iets dat in hetzelf in beweging komt. Het herkennen van bepaalde situaties, het herkennen van onderdrukken van jezelf, herkennen is belangrijk, zonder herkennen van, wordt men niet geraakt. Het woord gaf me vandaag zoveel rust. Ondanks de heftigheid om ons heen, in de media maar zeker ook in eigen dorp. Wil ik dit wel allemaal? wi lik alles wel begrijpen? Nee, ik wil genieten, ik wil gelukkig zijn, ik wil genieten van mijn tuin, de dieren, mijn uitzicht op de bomen, zelfs elke x weer opnieuw van het wapperende wasgoed aan de lijn. Ooit wilde ik zoveel, maar het kon niet, kijk ik terug zie ik dat ik hetzelf tegenhield, gewoon omdat ongelukkig zijn een veilige comfortzone zone is. Ik zie beelden op de media en dacht aan woorden lang geleden; men speelt een toneelstuk, men sluit de mensen buiten en men heeft ook zijn eigen volgers, zijn slaven. Ik draai me om en ga nog even nagenieten van mijn tuin. 



zondag 14 juni 2015

Oke, we gaan wat leuks doen. Geweldig, overal waar we komen is niets, maar dan ook echt niets. Het is leeg met sporen van afbraak ertussen. Ik kan het niet mooier maken. Maar ja, hij wil me trakteren en we gaan naar ons vertrouwde terrasje. Wow, een stortvloed van een vorm of biecht over me heen en eerlijk is eerlijk, de ander had het juist en van mij mag hij best even zijn verhaal spuien. Bijzonder, dat mensen meer ontwaken. Ik antwoord heel rustig; de mens wil niet gelukkig zijn. En hij antwoord fel, ja ja, dat is het een glimlach, een dank je wel, een vrolijk gezicht, het kan er niet meer vanaf. Bij thuiskomst zeg ik tegen ons Pubertje,'de jeugd verveeld zich, onze generatie nu dus ook en we schieten in de lach.' Lachen is ongezond, wees niet te vrolijk, loop niet recht, heb geen gezonde uitstraling want oh oh je wordt berecht. Ach ja, we leven gezellig in ons Krimp gemeente, of is het meer dat onze hersenen zijn mee gekrimpt? Ach laat ook maar, ik wil het niet eens weten met een Lach! Ohhhhhh



zaterdag 13 juni 2015

Wat er in zit, moet er ook weer uit...: sprak een oude buurman ooit uit. Ik gaf mijn dochtertje een berisping dat ze geen boertje mocht laten in gezelschap. En die woorden van hem kwamen binnen vandaag. We slikken alles in, we vullen ons tot het overstroomt met woorden, we volgen de media, we herhalen onze opvoeding en steeds vaker een kleine explosie van emoties, ongecontroleerd en we slikken daarna braaf weer alles in. Onze hoofden veranderen van huidskleur in een rode ballon, onze taal is gejaagd, onze bloeddruk te hoog, onze schouders doen pijn en de wereld zien we aan voor een grote boosdoender, behalve wijzelf. Wat er in zit, moet er ook uit...we maken het ons te ingewikkeld, we volgen alles op de voet, onze naaste zien we niet staan en toch in al die ellende is iets in beweging, mensen vinden elkaar, in gewone taal, de rug kerend naar de schreeuwers. Mens doe normaal, praat normaal, en laat je gewoon zien en horen. Kwetsbaar zijn we allemaal!



woensdag 10 juni 2015

Verslavingen...: de plaatselijke media wordt overspoeld door verslavingen; wel of niet, een herhaling van een eerder initiatief, maar in een ander jasje. Verslavingen, ieder heeft wel een vorm van verslaving, al of niet bewust, de grootste is misschien wel het onbewustzijn. Verslavingen staat ook voor onderdrukking, het niet leven naar wat in de mens leeft, niet gelukkig zijn. Want de mens die gelukkig is, staat veelal alleen. In deze maatschappij dient men ongelukkig te zijn, als men ongelukkig, verdrietig, problemen hebt tel je mee. Ben je gelukkig, dan wordt men genegeerd. Verslavingen zijn niet enkel verslaafd zijn aan drugs in welke vorm dan ook, verslaafd aan luxe, verslaafd aan ellende. Zoveel berichten, negatief, zoveel gevallen die vragen om de juiste hulp en die er niet is. Zoveel tegenwerkingen omdat men vastzit in het hoofd_denken, ook dat is een vorm van verslaving, men ontvangt negatieve aandacht. 



maandag 8 juni 2015

Termen...: Pffff... zo'n gesprek met allemaal termen werkt wel vermoeiend, elke x weer terug naar de kern. Al die woorden, al die termen verwijderen juist van het probleem, van de kern en maken algauw een eigen verhaal, nog meer verwijderd van het probleem. Het is net als een breiwerk, elke steek laten vallen en met veel gepruts en inspanning de steek weer ophalen, net zolang tot je er bewust van bent en geen steek meer laat vallen, zo ook het gesprek. Korte aantekeningen en ook een spiegel, het is de buitenkant, de binnenkant verteld zoveel meer, die kan van waarde zijn om het probleem voorgoed op te lossen vanuit menselijk gevoel. De tweede had ook een gesprek, zo goed en waar ik op had gehamerd had de ander ook gezien. Vreemd, dat in het land van termen en labels, ziekten en anderen gevallen de kale mens, laat ik het zomaar noemen, niet wordt gezien, niet wordt gehoord, maar juist zo wordt behandeld dat men vroeg of laat ook in de trommel van labels en etiketten beland. In ieder geval, het stroomt weer, laat de ander elkaar maar aanvullen en ik laat weer los. Dan weer een bericht kwijtgeraakt, ach ja, kan gebeuren en als afsluiter nog even een knal; helaas, we worden elke dag steeds meer afhandig gemaakt, maar deze mededeling ging er bij mij niet in. Allen moeten leren op eigen benen staan en het is heel makkelijk om de ander te kneden, te manipuleren om je eigen toekomst safe te stellen, maar op manier waarop men verwacht dat men de ander ervoor op laat draaien, nu niet aan mij besteed. Vreemde wereld, maar ook een steeds meer ontwaken... verandering begint van binnenuit!



zaterdag 6 juni 2015

Spiegels.. afsluiting van het Oude, komt voorbij. Al vroeg in de auto en al vroeg mocht ik ontvangen. Bij de 1ste winkelier een heerlijke kop koffie met iets erbij, terug wandelend naar de auto komt een tweede spontaan naar buiten met de vraag hoe het ons is bevallen? Fantastisch, maar wat maak je mij nou, ik vraag aan jou en dan zie ik een foto in de krant. Hij begint te lachen en zeg kom mee, ik geef het aan jou gratis. In 1 woord fantastisch, en al het leed van die anderen is op slag vergeten. Spontaan geef ik hem een knuffel en in gedachten weet ik al, hij heeft nu al 3 klanten erbij. Menselijkheid, kwaliteit en luisteren naar elkaar is veel belangrijker dan het vasthouden aan inkomen, aan geld en het niet accepteren van de goede, oude tijd is voorbij. We gaan verder en we lopen over een beurs, het is aan mij niet besteed en ook hier oude spiegels komen voorbij; schitterende producten met een aardse energie worden aangeboden in een jasje van oude spiritualiteit, maar ook, onbewust in de goede richting iets opbouwen maar het niet weten, het product is voor mij dan leeg. Een klein kraampje trok mijn aandacht, een product wat ik al jaren gebruik en leuk om de eigenaar nu te ontmoeten. Een mooi gesprek, goede energie en we vulde elkaar aan. Als afsluiting komen we oog in oog te staan met een belangrijk thema wat we hebben getransformeerd. Daarna ben ik stil, er is geen hulp voor dit soort problemen, de waanzin stijgt naar het hoofd, relaties worden ontwricht en de mensen lopen hoog tegen de muren op. Ik stel mijn plan bij in gedachten; een huis waar deuren en ramen open staan, het is tijd dat mensen worden gehoord, dat mensen in hun eigen waarheid worden geaccepteerd, dat nieuwe wegen worden ingeslagen zodat nieuwe mogelijkheden worden benut in een maatschappij die geen uitwegen meer ziet. Thuis een berichtje van een school, ach ja... volgende week een nieuwe kans. Het is absurd hoe het onderwijs kinderen inpakt, hun geld, hun energie, hun kracht, hun inspiratie en creativiteit. Het is geen wonder dat velen ontsporen, velen worden gelabeld en we doen er zelf aan mee. Een mooie bos rozen, een dag om te vieren, wat velen niet hadden verwacht is ons wel degelijk gelukt. Vandaag zijn we 24 jaar bij elkaar, in gezondheid, in liefde en steeds meer vrijheid. We hebben diepe dalen gekend, vele pijnlijke situaties en toch zijn we er elke keer krachtiger uitgekomen. We gaan het vieren, heel bijzonder, met zijn vieren. Een lieve schat erbij! 


Jacky Bruins www.jackybruins.nl
Tel. 06-20296392

vrijdag 5 juni 2015

Wat een enorme warmte, alsof de hitte in het lichaam zat, zoveel gebeurd er om je heen. Boeren verstand is ver te zoeken. Elke dag een vermeerdering van herhaling in hoog tempo en velen blijven zich voeden met het lage, de ellende en ook ongemerkt de mens geld afhandig maken, alsof we een dieptepunt naderen, niet enkel de Macht, de grote jongens zijn de aasgieren. Welnee, ook de gewone mens, alsof geld nu het allerbelangrijkste is in het leven en wie slaapt, wordt onbewust kaalgeplukt. Ook in vele situatie's komt steeds naar voren hoe afhankelijk we zijn van anderen, van buiten, gezond verstand ontbreekt. Iedere gebeurtenis, hoe heftig ook transformeert in deze tijd in hoog tempo. Dat is de kracht van energie, van spiegels doorzien en gewoon steeds meer mens zijn. Alhoewel, ook daar ligt een label op; menselijk zijn van vlees en bloed is niet normaal in deze maatschappij, men moet het kunnen verwoorden, men moet het voorkauwen, men moet het begrijpen. Maar gewoon een mens zijn kun je niet overbrengen in woorden in kennis in het leren dat anderen jou begrijpen. In alles zit een tegenstrijdigheid; heel simpel, wie gewoon stil blijft, niet mee laat sleuren door al die dode kennis, niet zich afleiden door alles wat om zich heen gebeurd, niet zich laat voeden door ellende, slachtoffer en oh oh het einde van de wereld is in zicht. Ziet in elke gebeurtenis een positief iets, alsof liefde transformeert onderling, van mens tot mens, gezond verstand wordt weer geactiveerd en het negatieve wordt gedraaid naar positief. Spreek en handel uit je gevoel en niet uit je hoofd... want ik zit vandaag echt bij te komen van wat een wonderlijke wereld het is en met een glimlach, trots en respect voor steeds meer mooie, krachtige mensen om mij heen, die dezelfde taal gaan spreken; die uit het Hart!


 

woensdag 3 juni 2015

Waar moet je naar toe? Men hoeft nergens naar toe, want ergens naar toe gaan houdt in verwachtingen, verlangens en ben je niet hier. Nergens naar toe klinkt beter dan naar binnen toe te gaan. Naar binnen gaan schept ook een vorm van tweedeling, je bent er al, gewoon door nergens naar toe te gaan, in het NU.



dinsdag 2 juni 2015

Rage...; men volgt de ene rage na de andere, men zoekt en zoekt en gelooft de ander. Industrie speelt er goed op in, vraag en aanbod in alle branches van gezondheid, spiritueel, management en vooral de voeding. Men leest, men probeert wat uit, in de hoop dat de ander je wel zal genezen en zo niet, de ander heeft de schuld en je bent weer terug bij af. Het is goed dat zaken aan het licht komen, het is niet goed het misbruik om er zelf beter aan te worden. Ook weer zoiets, wat in vrijwel elke situatie en in alle lagen, rangen, relaties weer terugkomt en de mensen blijven slapen. De laatste dagen viel me dat vooral jongvolwassenen helemaal afhankelijk zijn van buiten zichzelf. Ze kunnen niet zonder een medisch advies, niet zonder een vorm van medicatie. Goede ademhalingsoefeningen, gezond eten is te zweverig. Alhoewel, een pizza is heel gezond schijnbaar net als al die light producten, aanbod van supplementen en flessen frisdrank. Een rage die door hun ouders werd gevolgd, het was makkelijk, het was zo gezond en vooral houd je mond. Rage... ik volg ze niet, af en toe denk ik; wat is er mis met mijn leven, ik heb schijnbaar een groot gat in de jaren of ik heb gewoon ergens naar geluisterd. Ik heb verschillende wegen bewandeld, ik heb overal even aan geroken, geproefd maar elke keer kwam ik weer terug; het is de energie die goed voelt, het is de energie die heelt maar we zijn gewend om elkaar toch uit te buiten, om eraan te verdienen, om een ander de schuld te geven, een ander min of meer verplichten te zorgen voor een gezond en vredig leven. Dat willen we in feite allemaal diep van binnen. Ga naar binnen bij jezelf... volg niet de ene rage na rage want op een dag ontwaak je; wat een ravage heeft dit allemaal aangericht!