dinsdag 31 januari 2017

Coaches...: coach hier, coach daar, in theorie vertellen ze mooie verhalen die wel te verklaren zijn, in praktijk klopt de hele theorie voor geen meter en nog meer onderdrukking van alles. Coach hier, coach daar, mens doe normaalSpreek geen woorden die enkel het hoofd raken. Zoek het gewoon tussen de gewone mensen, een schat aan ervaringen die men deelt, niemand hoeft gelijk te hebben, niemand heeft het fout, het gaat erom dat iets wordt herkent en het Hart raakt en die mensen hebben we nodig in deze chaotische tijd!
" He pa, je moet naar de ouderen_coach, leren om te gaan met je, je wat eigenlijk?"
Mens doe even normaal!

maandag 30 januari 2017

Onverantwoordelijkheid...: de bomen reikte tot in de hemel, de aarde werd vergeten. Onverantwoordelijkheid, de meeste voelde het als comfort, voor alles werd gezorgd. Kinderen geboren, overgelaten aan tv, pc, verbroken relaties, consumptievoeding, tijd had men niet. Druk bezig met bezittingen te vergaren, onverantwoordelijkheid met het leven, gezondheid, geest, het maakte allemaal niet uit. Had men iets niet, klaagde men erop los, immers bij genoeg stemmen werden de handen weer gevuld. Vergeten hun naaste, vergeten de kinderen, het is nog geen tijd, er is genoeg om uit te buiten, kaal te plukken en nu breekt onverantwoordelijkheid op. Gewichtig discussieren over de hoofden van de kinderen. Als er nog maar iets uit te melken valt, iets te halen en vooral niet wakker te worden. Slapen is veilig, spelen op safe... de jongeren hebben niets meer, geen baan, geen groeimogelijkheid, laat staan het huis uitvliegen. Men wil wel, maar wordt tegengewerkt, er wordt niet geluisterd en eigenlijk als ik het zo bekijk, met of zonder labels, heeft men het voor elkaar. De kids zijn gedwongen zich te labelen, thuis te wonen en nog even voor hun ouders te zorgen. Daarvoor hebben we geen kinderen, zij zijn niet ons bezit, net als het land niet ons bezit is. Zij zijn onze toekomst, maar als men zo door gaat met labelen, schreeuwen en de hand ophouden is het over en uit met onze aarde. Neem je verantwoordelijkheid op, leg het niet bij anderen neer. We moeten voelen, leren in de spiegels te kijken die ons worden voorgehouden. Verantwoordelijkheid!



zaterdag 28 januari 2017

Mensen houden van zekerheid, voorspelbaarheid, veilig wanen in wat ze kennen. Gewone zaterdag, schreeuwende reclameborden met aangeboden nieuw te bouwen appartementen, aanplakbiljetten over nieuw winkelcentra met de bekende supermarkt keten en kijk je om je heen, verlaten winkels, verpauperde panden een handjevol mensen die winkelt als een stelletje slaapwandelaars en met niets de winkels uitgaan. Kranten die schrijven over verandering, opnieuw labels, termen, waar slaat het allemaal op? De mensen wanen zich veilig in wat ze kennen en blijven herhalen. Ik mis de verhalen, de ideeen over echte aanpak, over de echte behandeling die mens en macht uitoefenen in onze zogenaamde democratie. Waar stemmen niet worden gehoord, waar aanreikingen voor delen, uitwisselen, groei worden genegeerd. Media is een leugen, politiek is een leugen, het schreeuwt van alle kanten ons tegemoet. Huizen-probleem, jongeren-probleem, ouderen-probleem, zorg-probleem, energie-probleem. Men is drukker met de buitenwereld dan wat er werkelijk in de mens zelf en naast zich afspeelt De buitenwereld is een spiegel van onze eigen innerlijke wereld. Tijden van onzekerheid, stroom mee, laat je raken, het leven is een magie en niet voorspelbaar. We hebben de innerlijke wereld nodig bij het oplossen van de vele problemen en deze kan men niet labelen, niet analyseren, niemand kan het je leren. Maar waar men bang voor is zijn de innerlijke waarheden diep verborgen in de mens en ik stel mezelf de vraag; hoelang gaan we door met de illusies in stand te houden, te overschreeuwen met reclame, nieuws, media en angstkreten. We doen het zelf, we houden het zelf in stand doordat we geen vertrouwen hebben in onszelf, geen liefde voelen voor onszelf en onze aarde. Wees onvoorspelbaar, leef gevaarlijk , voel de diepe pijn maar ook de golven van liefde en de magie wat leven heet!



vrijdag 27 januari 2017

Vertrouwen...: hoe diep vertrouw je op jezelf, je vertrouwen wordt je gespiegeld; in hoeverre vertrouw je op jezelf, op je opgedane investeringen, je moed, je ervaringen? Een gevalletje zorg, een belletje, een afwijzing, nog een belletje een excuus en de 3de nou daar heb ik dus helemaal geen vertrouwen in, maar goed door een systeem wordt je weer teruggesluisd naar de huisarts. Knap geregeld in zorg_land.  Zorg voor de patient daar heb ik geen vertrouwen in. Dit jaar begon ook met de resten te helen die ons zorgteam had gefabriceerd, i.p.v gezonder te worden, werd de geest goed aangetast en de omvang in gewicht nam toe, daar heeft men geen oog voor, overgewicht is nogal een gevaarlijke zaak en een slechte voorlichting over voeding is helemaal een gevaar. Exceem, ontstekingen, er wordt maar wat voorgeschreven, er wordt maar wat gesmeerd en je moet het maar slikken. Vertrouwen, ik heb vertrouwen in mijn eigen opgedane ervaringen, mijn gevoel die het juiste aangeeft. Het wordt me niet in dank afgenomen en omgekeerd denk ik, 'waar zijn we toch allen mee bezig', gezondheid is een prioriteit maar wordt niet op prijs gesteld, ziekte, ellende, ongelukkig zijn is bekend en wie ongelukkig is projecteert zijn eigen leed op de ander, en er zal geen sprake zijn van vrede, liefde! Ik heb tot 100 moeten tellen wat betreft gevalletje zorg: onwetendheid richt schade en daar draai ik niet voor op ditmaal. Vertrouw niet zomaar, leer te vertrouwen op je eigen gevoel... en niet alleen de medici hebben de schuld, waar vraag naar is wordt naar gehandeld; wil men echt gezond en gelukkig zijn? Stel jezelf maar eens deze vraag.



dinsdag 24 januari 2017


Je mag niet zus en je mag niet zo, je moet dit en je moet dat en over respect, inleving_gevoel, vrijheid moet je zwijgen. Oke, men krijgt kritiek en men probeert je in een hokje vast te labelen. Deze dagen wel enorm, al die woorden zonder inhoud, jarenlang getraind door systematisch te spreken wat men ons heeft geleerd. Je mag niet zus, je mag niet zo, je moet dit en je moet dat en over ellende, over drama daar mag je over spreken, dat is bekend terrein, dat is veilig, daarachter ligt iets wat men niet kent. En als ik zomaar ergens ben, hoor ik geen waarheid, ik hoor egoisme, ik hoor zombies, eigenbelang en men blijft doorgaan met elkaar zo te behandelen. Ik doe wat ik doe, dat heb ik geleerd door pijnen te voelen. Ik spreek wat ik leef, omdat ik het leven blijf ervaren. Ik voel wat ik voel, wat ik herken in mijn diepste ... het leven blijft een herhaling, elke keer dieper en dieper!


zondag 22 januari 2017

Kopje...: ik doe de kast open om een kopje te pakken en ik kijk naar de inhoud die op de plank staat. Er gaat zoveel door me heen bij het zien van al die kopjes. Al die trainingen, leren om te visualiseren, positieve gedachte, een eigen bedrijfje op te zetten, een naam bedenken en ik weet al niet meer. Ik voelde me er nooit goed bij, hoe kan ik positief denken als mijn gevoel donker aanvoelt. Waarom een naam bedenken als ik gewoon mijn eigen naam draag, waarom iets neerzetten in gedachten als mijn gevoel er niet achter staat en vooral zij de zogenaamde leraren ik totaal niet vertrouwde. Ik kijk naar de kopjes, weg dromen, weg alles weg en ik schenk rustig een kopje koffie in op de vroege ochtend. Het verleden licht op, het was niet makkelijk, het was juist een eenzaam bestaan en ik verloor mezelf in de illusies, niet alleen ik, ook anderen daar zijn we heel goed in om juist die stukken te verbergen. Maar ze zijn waardevol, ze komen terug op je pad in deze tijd, spiegels elke dag opnieuw laten je stukjes van jezelf zien, hoe het was, hoe het is, hoe het eigenlijk helemaal niet veranderd is. Maar velen kiezen voor vasthoudendheid aan ellende, aan materie, wil men eigenlijk wel gelukkig zijn? Later op de dag, zitten we heel rustig naast elkaar in de auto. We hadden het niet makkelijk, we kwamen er ook niet altijd eerlijk vooruit. Maar na de laatste waanzin die ons werd medegedeeld, werden we bewust van de rust, we hebben niet echt zorgen, her en der een stukje angst, maar steeds helderder zicht op onszelf, op de wereld die niet veranderd is. Zomaar een kopje pakken en een overvloed aan ervaringen. Met een lach, die leer je niet uit boeken, niet op de zoveelste cursus, die doe je op in het leven!


 

donderdag 19 januari 2017

Wet...; wie schiep wetten dat was Mozes, en met de wetten creerde hij volgers die de wetten opvolgde. Wie transformeerde, leefde zijn leven in vrijheid, in vreugde dat was jezus en als individu werd hij gekruisigd. Alleen een individu transformeert, niet een samenleving, niet de massa, die volgen enkel de wet; men wil niet horen, zien of voelen en met de wetten werden de eerste etiketten geboren. Religie heeft geen naam, zodra je aan iets een naam geeft, heeft het zijn waarde al verloren, misschien een ander etiket in een nieuw doosje. Door de zogenaamde religie hebben we geleerd te volgen, te oordelen, te discrimineren... want zijn we eigenlijk niet allemaal joods_zijn, niet het volk, maar volgers van de wetten, dragers van etiketten en afgescheiden van wie we werkelijk zijn. 
Ik kreeg laatst een visioen dat alle boeken uit de geschiedenis werden verbrand om ons te warmen aan het vuur net als dat ik als klein kind me afvroeg waarom alles een naam had, een boom is een boom, een stoel een stoel, alles is vastgelegd en later het kleuren met mijn dochtertje en wat koste het een energie om buiten de lijntjes te kleuren en niet het geleerde toe te passen. Allemaal dragen we het aangeleerde denken met ons mee, passen het toe, blijven afscheidingen, blijven wijzen, oordelen, volgen de massa, die is zo veilig en bekend. Wie weet is het binnenkort tijd om al die boeken te verbranden, geen verleden, geen toekomst, enkel het moment!

 

woensdag 18 januari 2017

Nietsdoen...; nietsdoen, zazen allemaal prachtige termen, stilte ook zo iets... klinkt als verlossing, in mijn oren klinkt het als; ' voetjes beginnen boven de vloer te zweven. Nietsdoen, we zijn hele dagen druk bezig met iets te doen, we moeten naar het werk, we moeten zus en we moeten zo en we moeten stil zijn, de stilte opzoeken tot je daar weer helemaal toedeledokie van wordt. Niets_Doen is beweging, de dingen doen vanuit je gevoel, met liefde de dingen doen, geen gedachten, geen moeten, maar aandacht, volledige aandacht in het moment. Stilte, men hoeft de stilte niet op te zoeken, overal is chaos, overal woorden, energieen maar vooral de onrust in onszelf. Wees stil in jezelf, wie stil kan zijn temidden van de chaos is stil, Doet_Niets en is aanwezig. Meditatie, het klinkt allemaal zo prettig, zo verlichtend, maar een stevige boswandeling, de was weg strijken, alles met aandacht is een vorm van meditatie, van Niets_Doen. Poets al die termen en kennis weg, loop ze eruit, wees creatief en verwonder over de Stilte die voltrekt in jezelf!



zondag 15 januari 2017

Dankbaar_Zijn...; het woord schoot door me heen, dankbaarheid voor het leven, dankbaar_zijn met het proces dat leven heet. Met alle ups en downs dankbaar zijn en vol overgave je in de stormen stort, in vertrouwen dat er meer is. De weerstanden doorbreken van slachtofferrollen naar kracht, naar meester over je eigen lichaam en geest. Het licht laten schijnen op de heling die plaatsvindt, niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk. Het leren luisteren naar de taal die diep verborgen in ieder mens zit, de moed hebben om uit te spreken, de moed te hebben om actie te blijven nemen, ongeacht wat men van je verwacht, wat men je voorschrijft, wat men je oplegt. Een mens die dankbaar is, is een gelukkig mens en heeft niet veel nodig. Ik vond het zo mooi om die diepe dankbaarheid te voelen, want wat je in de ander ziet, zit ook in jezelf! Dankbaar_Zijn geeft een geweldige geneeskrachtige energie.


zaterdag 14 januari 2017

Ont_sporen...; voelbaar, het hing in de lucht, een keuze moest worden gemaakt. Harten gebroken, van binnen een goed mens, van buiten ont_spoort. Het is een eigen keus; of men leert van het verleden of blijft doorgaan met ellendig en zielig te voelen. Velen genieten van ellende en ongelukkig zijn, maar slachtoffers worden gekweekt, altijd kan men eruit stappen als men de moed heeft om voor geluk te kiezen. Ont_sporen, hoeveel kinderen ontsporen niet, een zoektocht terug naar thuis. Een kind wordt veelal niet geleerd in vrijheid op te groeien, het wordt al jong stap voor stap geprogrammeerd, het natuurlijke ritme ernstig verstoord. Wij allen als mens ontsporen in het leven, op zoek naar thuis, op zoek naar wie we werkelijk zijn. We maken ons los uit liefde, al doet loslaten pijn, maar het is het enigste medicijn om los te raken van de illusies, van oude stukken die van generatie op generatie worden overgedragen. Maar ik zeg nu wel eerlijk; de problemen die in deze tijd spelen zijn enorm ont_spoord door het opvolgen van systemen die zoveel slachoffers eist!


 

vrijdag 13 januari 2017

Ogen...: mijn ogen doen zeer, alsof er een waas voor zit. Waar is de mensheid mee bezig, wat is er met het brein van velen gebeurd? We houden ons stil als het ter sprake komt, we laten het gebeuren en als het moment daar is dat het niet meer klopt, niet meer in de veilige comfortzone vertoeft, is de mensheid in rep en roer. Men schreeuwt en kakelt erop los, illusies hardnekkig in stand gehouden maar ogen zijn toch om te zien, ons lichaam om te voelen, onze oren om te horen en onze mond om te spreken. Verlaten straten, verlaten winkels en je hoort enkel het gaat zo goed of internet winkelen neemt zoveel klanten van ons af. Okee, maar de busjes die af en aan reden, zijn sterk verminderd dus wat klopt niet in het verhaal? Een grieperig gevoel, je moet naar de dokter, een kuchje en je bent al ten dode opgeschreven, je moet een kuurtje, een pilletje een fijne rekening gepresenteerd aan het eind van het jaar, kan men daar weer over schreeuwen. Zorg, ook zo'n onderwerp... luister naar al die mensen die het hebben ervaren, die de moed hebben om ervaringen te leven en door te geven. Niet alleen met de zorg maar met al die schijnende situaties die ons welzijn en gezondheid ernstig in gevaar hebben gebracht en waar velen die weinigen hebben veroordeelt, aan de kant hebben gezet met het etiket; ' gestoorde gek'. Het was zo veilig, zo vertoeven in de comfortzone, ons natje en droogje en de ander had het altijd gedaan. Ons verleden blijven herinneren, woede en vele slachtofferrollen, we bleven het maar eren, we bleven het herhalen, want de mensheid houdt schijnbaar van ongelukkig zijn. Men zegt dat men het anders wil, men wil gezonder zijn, men wil gelukkiger zijn maar de bankrekening, het huis, de zogenaamde welvaart waar vele armoe is ontstaan in de wereld wil men niet onder ogen zien, niet voelen. Mijn ogen doen zeer, wat is er gebeurd met het menselijk brein? We zijn in hoog tempo omgevormd tot robots en is een onderdeel kapot, wordt het vernieuwd zonder een centje pijn en als het robotje geen functie meer heeft, geen nood, er zijn nieuwe robots gecreeerd, en de oude, eruit met jou! Wordt het niet tijd om eruit te stappen, en weer te zien, voelen, horen en spreken vanuit het Hart en niet het hoofd? We zijn hier tenslotte niet voor niets in deze tijd.



maandag 9 januari 2017

Denken...: Er wordt veel over ons denken gesproken, denken te weten, denken door er voor te hebben geleerd. Ons denken bestaat uit wiskundig denken, berekent denken, denken volgens de wetten en ik laat hierbij maar even in het midden wie daar voor staat voor ik weer een schot hagel mag ontvangen. Een bron van problemen zijn hieruit ontstaan in deze tijd; berekent denken, denk daarbij bijv. aan de zorg en vooral de jeugdzorg. Met gemak de wetten volgen, berekent denken om te ontvangen en niet bij stil staan dat we levens verwoesten door berekent te denken. Systemen worden opgezet, meer trainingen, meer denken om vervolgens eruit te worden gezet omdat je er niet meer in past en de volgende kreet is natuurlijk;' een gebrek aan mensen met ervaring'. Volg de wetten, denk wiskundig, denk berekent daaruit bestaat onze maatschappij. We hebben mensen nodig met ervaring, met levenservaring, met inzichten en waar vindt je deze mensen, gewoon in onze samenleving. Daarom buiten al het denken vindt een verandering plaats, want ieder mens ondergaat crisissen in zijn leven en dan is wiskundig en berekent denken niets meer waard, dan is het de taal van liefde die spreken gaat!



dinsdag 3 januari 2017

De vrijgemaakte Christus wordt geintervieuwd.

Ik wilde wel over het water lopen
als ik maar goed verzekerd was;
en ik kreeg een oproep van de tuchtraad,
toen ik mijn eerste leproos genas.

Ik zou best een gouden preek willen houden,
maar die berg staat me niet aan;
en ik wil ook vijftigduizend mensen voeden,
maar de pers blijft bij me vandaan.

En die zakenlui in de tempel
worden beschermd door de wet,
en ga ik een jaar de woestijn in,
denk maar niet dat ik het financieel red.

Ik wil ook wel water tot wijn maken,
maar een vergunning krijg ik niet voor elkaar,
en sterven en weer opstaan...
ach, laat ook maar.

Ik scheer mijn baard af, knip mijn haar,
en ik koop een kogelvrij vest,
ik ben de vrijgemaakte Christus
en aan bloed geven heb ik de pest.

Adrian Mitchell