vrijdag 22 december 2017

Bewogen jaar...; het was een intens jaar waarin oud en nieuw elkaar ontmoette. Loslaten van diepe stukken en steeds meer in het moment aanwezig zijn. Groeispurten met pijn en ook de momenten van "te" alsof men in een 8_baan is beland. Maar de laatste maand, het ontvangen, het is allemaal niet voor niets geweest. Het voelt alsof een cyclus voltooid en van het alleen zijn naar een_zijn. Ikke, ikke cultuur begint rap in te storten, vooral deze donkere dagen voor Kerst. Ik schreef al eerder, allen zijn we gekwetst, allen hebben een gevoel van niet begrepen te zijn, eenzaamheid en vechten om vervolgens aan de kant te worden gezet. Mensen hebben een lichtje nodig, een glimlach, een luisterend oor, een knuffel, wij allen zijn verbonden met elkaar. Ik dank voor al die momenten, al die mooie mensen die mijn pad kruiste dit jaar. Mijn dank gaat ook naar de blogsite www.Borculoinfo, de bloggers, de reageerders en de lezers. Een site van groei. En aan allen wens ik fijne, liefdevolle Kerstdagen, laat je lichtje schijnen!



woensdag 20 december 2017

Kwetsbaar...; het zijn donkere dagen, extra donker in een krimpgemeenschap en toch, lichtjes beginnen te stralen. Omringt door mooie mensen, delingen vanuit gekwetstheid, eenzaamheid bewegen naar het licht. We zijn allen gekwetst, allen het verloren kind, zwervend door het leven van de ene deur naar de andere, hopend dat een deur wordt opengedaan om het hart te verwarmen. Kwetsbaar, na lange jaren van zoeken staan we opnieuw bij onze eigen deur en men draait zich ditmaal niet meer om om verder te zoeken. Donkere dagen, extra donker in een krimpgemeenschap, maar Hart verwarmend, lichtjes beginnen te stralen.



zondag 17 december 2017

Buitenaards wezen...: Schitterend, licht vriezend weer met een zonnetje. De dag bestond uit het huishouden een beetje op de rit te krijgen en in de middag even naar buiten. Hij zou de boodschappen halen en ik naar opa om alles klaar te leggen voor morgen. Daarna vroeg patatjes eten, daar houd hij van omdat de kans erin zit dat het glad kan worden. Ik ben nog geen kwartiertje bij hem binnen geweest. Ik hoorde wel de sirene, voelde niet goed maar even een flits door mijn hoofd ' ach, een oefening'. Nog niet eens een kwartiertje, en als we naar buiten stappen is het alsof een grijze mist over ons dorp hangt en de lucht kon ik niet thuisbrengen. In ieder geval geen brandweeroefening. De lucht die ik inadem doet pijn aan de luchtwegen en opa, die ruikt, die ziet niets, die zit ergens anders met zijn gedachten. Bij thuiskomst een hoop commotie over politie die waarschuwt over ramen dicht, binnenblijven maar als ik aangeef dat de lucht die je inademt pijn doet, verklaren ze mij voor gek, een buitenaards wezen, de app is de bijbel, dat is waarheid. Als men voelt verklaard men je voor buitenaards wezen, maar ik ken niet anders, voelen is normaal. Kijk alleen maar naar de boeren, die hadden vroeger geen app, die hadden ogen, een neus, een mond en gevoel, men stond dichter bij de natuur en de meeste in deze tijd staan dichter bij een computer, ver van hunzelf verwijdert en maar zoeken en zoeken... Pfffff.... als je voelt lijkt wel of je een buitenaards wezen bent als men gevoelloos is, telt men mee. Wat klopt hier niet in het verhaal?



zaterdag 16 december 2017

Avondmaal...: chaos, iedereen zijn woord, elkaar onderbreken, en emotie. Stiekem verlang ik naar het stokje met belletjes, om iedereen een beurt te geven met spreken. Chaos, emotie, alles loopt door elkaar, alles stroomt. Het bericht dat binnenkwam dat mijn naam officieel op de verkiezingslijst staat. Een stap in het onzekere, het nieuwe en ik ben helemaal geen politicus. Ik kan helemaal niet tegen het onrecht tegen mensen. Ik ben voor mensen en ik lees geen buitenkant, ik lees de binnenkant met zijn waardevolle schatten aan levenservaringen en wijsheden. Even mijmer ik terug, zoveel gebeurd, zoveel meegemaakt en elke x weer opstaan en nu zit ik aan het avondmaal, chaos, emotie, alles stroomt en dan is er rust. Een stap in het onbekende, het onzekere, het nieuwe en dat kan men nu eenmaal niet invullen.