donderdag 24 oktober 2019

een dag van tegenstellingen. Ik moest nog iets hebben van een winkel die sluit. Steeds meer winkels sluiten en dat valt zwaar. In het dorp hadden ze ooit een goede middenstand, kwaliteit, kwantiteit en sociaal stond bovenaan en echt de prijzen waren normaal. Nu blijft vrijwel niets over, de straat zal wel gesloopt worden en vol komen te staan met appartementen en de laatste middenstanders die er nog zijn, vraag is hoelang. 
Naar een andere winkel, een keten waar ik niet zo vaak kom, maar een haarband met plastic rot binnen een dag dat is toch een beetje te. De dag daarvoor was ik te woord gestaan door een jonge verkoopster met call_center prietpraat, en dat zet nu eenmaal stekels op bij. Doe normaal, we zijn in een dorp, en om verder uit te schieten maakte ik maar melding bij hun ander kwartier. Vandaag zou het opgelost worden, mevrouw stond me al op te wachten, iets zinnigs kwam er niet uit, protocol zus en zo en ze hadden de video opname afgekeken en toen brak mij de klomp. De kapotte haarband mocht ze houden net als het geld dat ik ervoor had betaald. Maar dat je als klant waaraan je geen toestemming hebt gevraagd een tape af te kijken en dat geld ook voor de jonge verkoopster die men erop getraind heeft om protocollen te volgen dat zit me niet lekker. Ik ben geen misdadiger, ik steel niet, ik ben een klant en de gedachte alleen al dat je gewoon in winkels wordt gefilmd en als het even kan tegen je wordt gebruikt. Hoever zijn we hier gezonken in dit land. Juist in de dorp heb ik geleerd van de middenstand te vertrouwen, alleen het is binnenkort over en uit!
Ik besluit toch maar even te gaan fietsen en raad rinkel de rinkel in onze Oude straat, de stenen beginnen weer te dansen!